Nie wierzcie bliźniaczkom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie wierzcie bliźniaczkom
The Parent Trap
Gatunek familijny,
komedia
Data premiery 23 października 1998
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 123
Reżyseria Nancy Meyers
Scenariusz Charles Shyer,
David Swift
Główne role Lindsay Lohan,
Dennis Quaid,
Natasha Richardson
Muzyka Alan Silvestri
Zdjęcia Dean Cundey
Scenografia Gary Fettis
Kostiumy Penny Rose
Montaż Stephen A. Rotter
Produkcja Charles Shyer
Wytwórnia The Meyers/Shyer Company
Walt Disney Pictures
Dystrybucja Syrena EG
Nagrody
Nagroda Młodych: najlepsza aktorka Lindsay Lohan

Nie wierzcie bliźniaczkom to komedia rodzinna. Jest to nowa wersja słynnego filmu Rodzice, miejcie się na baczności z 1961. Film ten zrealizowano na podstawie książki Ericha Kästnera Mania czy Ania.

Obsada[edytuj]

Fabuła[edytuj]

Nie wierzcie bliźniaczkom to opowieść o dwóch siostrach-bliźniaczkach: Annie i Hallie. Niedługo po urodzeniu bliźniaczek, ich rodzice, po kłótni, rozwiedli się. Każde z rodziców zabrało jedno z dzieci i wychowywało je, nie informując o istnieniu siostry. Annie zamieszkała w Londynie razem z mamą Elizabeth James (Natasha Richardson), dziadkiem Charlesem Jamesem (Ronnie Stevens) i lokajem Martinem (Simon Kunz). Elizabeth James jest znaną projektantką sukien ślubnych. Hallie natomiast zamieszkała w Napa (w Kalifornii) z tatą Nickiem Parkerem (Dennis Quaid), nianią Chessy (Lisa Ann Walter) i psem. Ojciec dzieci jest właścicielem winnicy i producentem wina.

Ich rodzice przypadkiem wysyłają je na ten sam obóz letni dla dziewcząt. Prowadzą go matka i córka, Marva Kulp Sr. (Polly Holiday) i Marva Kulp Jr. (Maggie Wheeler). Na początku siostry bardzo się nie lubią i wzajemnie urządzają sobie złośliwe figle. Po kolejnym wybryku zostają umieszczone w tym samym domku. Wkrótce odkrywają, że są siostrami. Dowodem na to jest podarte zdjęcie ze ślubu ich rodziców, z którego każda z dziewczynek ma po połowie. Postanawiają spotkać i na nowo połączyć swoich rodziców. Plan wymaga, by zamieniły się rolami: Hallie wyjeżdża do Londynu, by poznać mamę, której nigdy nie widziała, a Annie do Kalifornii na spotkanie z ojcem. Dziewczynki liczą na to, że po odkryciu prawdziwej tożsamości, rodzice będą musieli się spotkać, aby przywrócić uregulowany prawnie stan rzeczy.

Realizacja tego planu napotyka na trudności. Gdy Annie (udająca Hallie) dociera do domu ojca w Kalifornii, okazuje się, że w życiu jej ojca pojawiła się inna kobieta, dwudziestosześcioletnia Meredith Blake (Elaine Hendrix). Annie dowiaduje się od Chessy, że Meredith interesują głównie pieniądze i wcale nie kocha jej ojca. Dzwoni do Hallie, wzywając siostrę na pomoc. Początkowo Hallie nie docenia zagrożenia i Annie musi sama wyperswadować ojcu małżeństwo. Tymczasem Chessy, obserwując zmiany w zachowaniu Annie, zaczyna coś podejrzewać. Ostatecznie Annie wyjawia Chessy swoją tożsamość, zyskując sojusznika. Annie drugi raz informuje Hallie o planach ojca. Tym razem Hallie nie lekceważy sprawy. Zostaje też zdemaskowana przez swego dziadka. Ostatecznie dziadek przystępuje do 'spisku'. Hallie przyznaje się mamie, że jest jej drugą córką. Obydwie u boku Martina wyruszają do Ameryki. Matka jest przekonana, że głównym celem podróży jest zamiana sióstr i ustalenie z ich ojcem lepszych zasad opieki nad dziećmi. Jednak wciąż kocha Nicka i w głębi duszy liczy na coś więcej. 'Spiskowcy' nie chcąc jej zniechęcić, nie informują jej o Meredith. Działająca w Kalifornii Hallie skłania ojca do wyjazdu do umówionego hotelu, pod pretekstem szukania odpowiedniego miejsca na wesele. Wkrótce po przyjeździe, matka dzieci widzi swego byłego męża w objęciach drugiej kobiety. Tym razem dzieci wyjawiają jej resztę prawdy. Udaje im się namówić rodziców na romantyczną kolację. Niestety, wbrew nadziejom sióstr, rodzice nie pogodzili się. Następnego dnia, gdy matka chce wracać z Annie, siostry nie chcą wyjawić, która z nich jest Annie i stawiają warunek, aby rodzice wyjechali z nimi na kilkudniowy pobyt w górach. Protestuje przeciwko temu Meredith, a matka dzieci przyznaje jej rację i skłania ją do wyjazdu. Ostatecznie Meredith, wbrew nadziejom dzieci, jedzie zamiast ich matki. Meredith nie jest przyzwyczajona do obozowych warunków a siostry dodatkowo robią jej różne figle. W nocy wypychają ją śpiącą na nadmuchiwanym materacu na jeziorko. Obudzona i wściekła Meredith stawia narzeczonemu ultimatum: "Albo ja, albo one". Ku swemu zaskoczeniu, odpowiedzią jest: "One". Dzieci z ojcem wracają do domu. Następnego dnia matka odlatuje z Annie do Londynu. Po przyjeździe do domu w Londynie okazuje się, że tam czeka już Hallie z ojcem, którzy przylecieli szybciej naddźwiękowym samolotem Concorde. Ostatecznie rodzice biorą ślub, a także Chessy i Martin.

Uwagi[edytuj]

Nie wierzcie bliźniaczkom to komedia zrealizowana przez studio Walt Disney z myślą o rodzinnej widowni. To nowa wersja klasycznego filmu, który Telewizja Polska kilkakrotnie emitowała pod tytułem Rodzice, miejcie się na baczności, z roku 1961. Wykorzystano dużą część oryginalnego scenariusza, pozostawiając niektóre dialogi bez modyfikacji. Jednocześnie wprowadzono kilka istotnych zmian, mi.in. bliźniaczki w nowej wersji są o dwa lata młodsze, jedna z nich mieszka w Londynie (a nie w Bostonie w USA) i ogólnie uwspółcześniono realia. Nową wersję zawdzięczamy małżeńskiemu duetowi – reżyserce i scenarzystce Nancy Meyers oraz scenarzyście i producentowi Charlesowi Shyerowi, który zasłynął przebojowymi komediami Szeregowiec Benjamin i Ojciec narzeczonej. W podwójnej roli sióstr oglądamy debiutantkę Lindsay Lohan, której sekundują Dennis Quaid i Natasha Richardson, w rolach zdezorientowanych rodziców.

W filmie pojawia się też całe rodzeństwo Lohan. Brat aktorki występuje jako chłopiec, który przez pomyłkę został zapisany na obóz dla dziewcząt. Jest on też przeciwnikiem Hallie w szermierce (przed pojedynkiem z Annie) oraz w kilku innych scenach. Matka aktorki, z trojgiem dzieci (z jednym na ręku), pojawia się w tle w scenie powitania Hallie i Martina na lotnisku w Heathrow. W filmie występują też prawdziwe Hallie i Annie, córki Nancy Meyers, które 'dały' imiona bohaterkom filmu. Nawiązaniem do wersji filmu z 1961 jest aktorka grająca rolę matki Meredith. Jest to Joanna Barnes, która grała wtedy Vicki Robinson, narzeczoną ojca.

Linki zewnętrzne[edytuj]