Hybristofilia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hybristofiliaparafilia, w której jedynym lub preferowanym obiektem pożądania seksualnego mogą być osoby, które popełniły przestępstwo. Często nakierowana na osoby, które w społecznym odczuciu popełniły szczególnie brutalne zbrodnie, np. morderstwo czy gwałt[1].

Według Sheili Isenberg często stwierdza się to u kobiet, które przeżyły trudne dzieciństwo, tj. były ofiarami nadużyć seksualnych bądź innego znęcania się nad nimi. W swojej książce „Women who love men who kill”, twierdzi ona, że kobiety te poszukują mężczyzn, których mogą kontrolować i którzy im nie zaszkodzą. Dlatego idealni są dla nich mężczyźni w więzieniach.

Wiadomo, że na przykład: Charles Manson i Ted Bundy mieli wiele hybristofilicznych zwolenniczek. Rosnącą bazę takich fanek przypisuje się też takim postaciom jak Anders Breivik, Luka Magnotta, James Holmes czy Nikolas Cruz[2]. Hybristofiliczne zwolenniczki ma też Elliot Rodger który popełnił samobójstwo, a masowe morderstwo popełnił motywując to brakiem partnerki[3].

W kulturze popularnej hybristofilię uwieczniono w komiksach o Jokerze (największym wrogu Batmana), w którym zakochała się lecząca go psychiatra Harley Quinn. Być może również Bellatrix Lestrange, postać z Harry’ego Pottera, obsesyjnie zakochana w Lordzie Voldemorcie, była wzorowana na prawdziwych przypadkach hybristofilicznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raymond Joseph Corsini. 1999. The Dictionary of Psychology. Psychology Press. ​ISBN 1-58391-028-X​. p692.
  2. Sheila Isenberg: Women Who Love Men Who Kill. 3 edition. Backinprint.com 2000, ​ISBN 978-0-595-00399-0​.
  3. Elliot Rodger youtube Fangirl Posts hybristophilic Rants About him, sheddingoftheego.com [dostęp 2018-12-03] (ang.).