Śmierciożercy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mroczny znak, symbol wypalony na lewym przedramieniu śmierciożerców

Śmierciożercy (ang. Death Eaters) – postacie fikcyjne, poplecznicy Lorda Voldemorta, pojawiający się w cyklu J.K. Rowling Harry Potter.

Twierdzili, że są czystej krwi, najczęściej pochodzili z czarodziejskich rodów o długiej tradycji. Wykonywali plany Lorda Voldemorta, przyczynili się do cierpień i śmierci zarówno mugoli, jak i czarodziejów.

Po upadku Voldemorta wielu z nich zostało wyłapanych przez aurorów, osądzonych i zesłanych do Azkabanu, inni zginęli, a niektórzy uniknęli kary, twierdząc, że Voldemort rzucił na nich Zaklęcie Niewybaczalne Imperius i opanował ich umysły.

Gdy Voldemort powrócił, większość śmierciożerców ponownie go poparła. Część zrobiła to jednak tylko z obawy przed jego gniewem.


Część śmierciożerców należała także do grup szmalcowników, czyli magów, którzy wyłapywali zdrajców krwi oraz mugolaków, czyli czarowników urodzonych w rodzinach mugolskich.

Ważniejsi śmierciożercy[edytuj | edytuj kod]

Avery[edytuj | edytuj kod]

Avery[a] – po upadku Voldemorta przekonał Ministerstwo, że był pod wpływem zaklęcia Imperius. Po powrocie Voldemorta przyłączył się do swego pana, jednak nie wykonywał zbyt dobrze obowiązków. Już na cmentarzu był torturowany za niewierność, później przekazał Voldemortowi informacje na temat przepowiedni, za co został nagrodzony. Został pokonany w Ministerstwie i zesłany do Azkabanu.

Regulus Black[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz więcej w artykule Ród Blacków, w sekcji Regulus Black.

Alecto Carrow[edytuj | edytuj kod]

Alecto Carrow
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Książę Półkrwi
Grany przez Suzanne Toase
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Alecto Carrow – siostra Amycusa i śmierciożerczyni o krępej budowie ciała.

W VI tomie uczestniczyła w morderstwie Albusa Dumbledore na wieży Astronomicznej. Naciskała Draco Malfoy by go wyręczyc w jego zadaniu, do czasu gdy Snape zrobił to za niego. Opuścila zamek bez szwanku.

W VII tomie została nauczycielką mugoloznawstwa w Hogwarcie. Była znienawidzona przez uczniów z różnych domów w Hogwarcie, jednak lubiana przez Ślizgonów. Na jej lekcjach uczniowie byli zmuszani do wysłuchiwania, iż mugole są jak zwierzęta i że trzeba ich wybić. Często wraz z bratem stosowała wobec sprzeciwiających się jej poglądom uczniów okrutne kary w postaci zaklęć niewybaczalnych (najczęściej Cruciatus). Gdy Harry Potter powrócił do szkoły, by odnaleźć jeden z horkruksów, wraz z bratem chciała go pojmać, jednak nie udało im się to. Alecto została ogłuszona przez Lunę Lovegood, a Amycus przez Harry’ego Pottera, następnie spętała ich Minerwa McGonagall. Walczyła w Drugiej Bitwie o Hogwart, a po niej możliwe, że została zesłana do Azkabanu.

Amycus Carrow[edytuj | edytuj kod]

Amycus Carrow
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Książę Półkrwi
Grany przez Ralph Inesson
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Amycus Carrow – brat Alecto Carrow, przysadzisty mężczyzna o rozbieganym spojrzeniu i ordynarnym głosie. Był zgarbiony, miał bladą, ziemistą twarz i małe oczy.

W VI tomie uczestniczył w morderstwie Albusa Dumbledore na wieży Astronomicznej. Żartował z dyrektora ale ten upomniał go, że możne nie dożyć sędziwego wieku, jak on. Sewerusowi przekazał, że Draco nie jest w stanie zabić dyrektora, więc ten zrobił to za niego. Opuścił zamek bez szwanku.

W VII tomie uczył w Hogwarcie obrony przed czarną magią, a właściwie czarnej magii. Być może był jednym z zastępców dyrektora, Severusa Snape’a, którego zastąpił na stanowisku nauczyciela. Rozkazywał rzucać swoim uczniom zaklęcie Cruciatus na tych, którzy dostali szlaban. Poranił Neville’a Longbottoma za odmowę rzucenia tego zaklęcia. Opluł Minerwę McGonagall w twarz, w wyniku czego Harry użył wobec niego zaklęcia Cruciatus. Później został związany zaklęciem Imperius w wieży Ravenclawu, a po bitwie najprawdopodobniej zesłany do Azkabanu.

Bartemiusz Crouch Junior[edytuj | edytuj kod]

Bartemiusz „Barty” Crouch Junior
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Grany przez David Tennant
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Rodzina matka: pani Crouch (nie żyje)
ojciec: Bartemiusz Crouch Senior
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Bartemiusz „Barty” Crouch Junior (ur. 1962, zm. 24 czerwca 1995; data śmierci to data wyssania duszy przez dementora) – syn Barty’ego Croucha seniora. Jeden z najwierniejszych śmierciożerców.

Do Azkabanu trafił za udział w torturowaniu Alicji i Franka Longbottomów. Na dożywotnie więzienie skazał go w pokazowym procesie własny ojciec. Matka młodego przestępcy tak kochała złego syna, że w czasie wizyty w więzieniu dokonano zamiany: ona została w celi, natomiast on wyszedł w jej przebraniu. Dementorzy nie spostrzegli różnicy, ponieważ nie posiadają zmysłu wzroku. Na wszelki wypadek jednak więźniarka otrzymała eliksir wielosokowy, który zażywała aż do śmierci. Pan Crouch upozorował mały, zamknięty dla innych pogrzeb – społeczeństwo nie poznało mrocznej tajemnicy wysokiego urzędnika. Gdy w Azkabanie zmarła pani Crouch, myślano, że umarł skazany. O ile wcześniej Barty Crouch junior był znienawidzony, to teraz zaczęto mówić o nim z sympatią. Jego ojciec stracił popularność w sondażach, przez co nie objął stanowiska ministra magii.

Młodego fana czarnej magii trudno było kontrolować. Ojciec trzymał go w domu pod opieką skrzatki. Dostrzegła go jednak Berta Jorkins podczas jednej z wizyt służbowych w jego domu, przez co Senior Crouch rzucił na nią silne zaklęcie zapomnienia. Sam zabrał go na mistrzostwa świata w Quidditchu. Tam Barty junior wymknął się ojcu i wyczarował Mroczny Znak. Od tego czasu Crouch w ogóle nie wypuszczał syna z domu. Więźniowi przybył z pomocą jego pan, Lord Voldemort. Wdarł się do domu i rzucił na Barty’ego seniora zaklęcie Imperius. Młody Crouch podszył się pod Alastora Moody'ego i objął stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią w Hogwarcie. Pracował tam w rzeczywistości dla Voldemorta, obserwując wszystkich i tak kierując sytuacją, aby to właśnie Harry dotknął pucharu Turnieju Trójmagicznego zamienionego w świstoklik i przeniósł się na cmentarz w Little Hangleton, gdzie krew Pottera pozwoliła Czarnemu Panu odzyskać ciało i moc. Gdy Harry pokrzyżował plany Voldemorta i uciekł, Barty Crouch junior próbował sam go zabić. Przeszkodził mu w tym Albus Dumbledore: uratował Harry’ego i ponadto zmusił śmierciożercę do wypicia Veritaserum. Wtedy dopiero okazało się, jak niebezpiecznym człowiekiem był Crouch junior. Nie tylko spiskował przeciwko Harry’emu, ale także trzymał w kufrze Szalonookiego Moody'ego i zabił swojego ojca, którego ciało zamienione w kość zakopał na grządce Hagrida. Gdy Dumbledore zostawił związanego Croucha pod strażą profesor McGonagall, wpadł tam Korneliusz Knot, minister magii wraz z dementorem, który miał być jego ochroną. Istota natychmiast rzuciła się na Croucha i wyssała z niego duszę.

Antonin Dołohow[edytuj | edytuj kod]

Antonin Dołohow
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Grany przez Arben Bajraktaraj
Dane biograficzne
Pochodzenie Durmstrang
Inne informacje
Zajęcie Śmierciożerca

Antonin Dołohow – śmierciożerca pochodzący z Bułgarii. Wraz z pięcioma innymi zwolennikami Lorda Voldemorta zabił braci Molly Weasley – Fabiana i Gideona Prewettów. Został pojmany wkrótce po schwytaniu Igora Karkarowa, który podczas swojego procesu oskarżył go o torturowanie mugoli i przeciwników Voldemorta.

Dołohow nie wyparł się swojego mistrza nawet w czasie odsiadywania wyroku w Azkabanie. Uciekł z Azkabanu podczas masowej ucieczki. W czasie bitwy w Departamencie Tajemnic, Dołohow trafił Hermionę za pomocą nieznanego zaklęcia. Hermiona przeżyła, ale przytomność odzyskała dopiero w skrzydle szpitalnym. Dołohow pokonał w pojedynku Szalonookiego, a następnie próbował użyć tego samego tajemniczego zaklęcia wobec Harry’ego Pottera, ale ten zablokował je, za pomocą Zaklęcia Tarczy. Gdy Dołohow próbował użyć zaklęcia wobec Syriusza, Harry obezwładnił go, za pomocą Zaklęcia Pełnego Porażenia Ciała. Po bitwie Dołohow został aresztowany i wrócił do Azkabanu, jednak rok później był ponownie na wolności. W VII tomie Dołohow natknął się na Harry’ego, Rona i Hermionę, w londyńskiej kawiarni, przy Tottenham Court Road. Po krótkim pojedynku został pokonany. W czasie Bitwy o Hogwart pojedynkuje się z Deanem Thomasem i zabija Remusa Lupina, sam zostaje później zabity przez Filiusa Flitwicka – profesora zaklęć.


Igor Karkarow[edytuj | edytuj kod]

Igor Karkarow
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Grany przez Predrag Bjelac
Dane biograficzne
Pochodzenie Durmstrang
Inne informacje
Zajęcie Dyrektor Durmstrangu

Igor Karkarow – były śmierciożerca pochodzący z Bułgarii. Do końca IV tomu pełnił funkcję dyrektora Durmstrangu, gdzie podobno uczył czarnej magii. Był lekko fałszywie uprzejmy i nietolerancyjny oraz despotyczny. Jego ulubieńcem był zakłopotany faworyzowaniem Wiktor Krum.

Uniknął trafienia do Azkabanu, bo wydał wielu śmierciożerców np. Barty’ego Croucha Jr., który brał udział w torturach Longbottomów przez rzucenie Cruciatusa. Twierdził także, że sługą Czarnego Pana jest również Severus Snape, lecz Dumbledore wstawił się za nauczycielem eliksirów. Odtąd lękał się, by Czarny Pan nie odzyskał mocy. Gdy Mroczny Znak na jego ramieniu dał znać, że jego obawa się spełniła, uciekł z Hogwartu.

Zginął w VI tomie, czego dowiadujemy się od Remusa Lupina na początku szóstego rozdziału:

Znaleźli też ciało Igora Karkarowa w jakiejś chałupie na północy, był nad nią Mroczny Znak.

Bellatrix Lestrange z domu Black[edytuj | edytuj kod]

Bellatrix Lestrange z domu Black
czarownica
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Grany przez Helena Bonham Carter
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Rodzina matka: Druella Rosier
ojciec: Cygnus Black
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Bellatrix Lestrange z domu Black (19512 maja 1998) – córka Cygnusa Blacka i Druelli Black (z domu Rosier). Siostra Andromedy Tonks i Narcyzy Malfoy. Żona Rudolfa Lestrange, kuzynka Syriusza Blacka – ojca chrzestnego Harry’ego Pottera. Zawsze była okrutna i gotowa na każde poświęcenie dla swojego pana.

Jedna z niewielu Śmierciożerców, którzy nie wyparli się Voldemorta. W 1981/1982 roku została skazana na dożywocie w Azkabanie za doprowadzenie do szaleństwa oraz utraty zmysłów Alicji i Franka Longbottomów, skąd − po 14 latach − została wypuszczona razem ze wspólnikami przez zbuntowanych dementorów.

W V tomie z jej ręki zginął Syriusz Black podczas walki w Departamencie Tajemnic. Podczas tej samej bitwy pokonała w walce Nimfadorę Tonks i Alastora Moody'ego. W przeciwieństwie do swoich wspólników nie została złapana przez Albusa Dumbledore’a. Zabrał ją ze sobą uciekający Voldemort.

W VI tomie części zmusiła Snape’a by złożył Wieczystą przysięgę jej siostrze, Narcyzie by pomógł Draconowi w realizacji planu Czarnego Pana. Była świadkiem morderstwa Albusa Dumbledore’a i walczyła z uczniami w pierwszej bitwie o Hogwart.

W VII tomie torturowała Hermionę Granger w rezydencji szwagra. Zabiła skrzata domowego Zgredka, trafiając go w serce nożem, gdy ten teleportował się wraz z Harrym, Ronem i Hermioną do domu Biliusa Weasleya - Muszelki. W drugiej bitwie o Hogwart zabiła swoją siostrzenicę, Nimfadorę Tonks. Próbowała też zaatakować Ginny, lecz przeszkodziła jej w tym Molly Weasley. Matka Rona uderzyła ją zaklęciem prosto w pierś, zabijając Bellatrix na miejscu.

Ciekawostki

Różdżka Bellatrix: orzech i włókno ze smoczego serca. Dwanaście i trzy czwarte cala. Sztywna. Wyprodukowana przez Ollivandera. Bellatrix straciła ją w 1998 roku, zabrał ją Harry Potter. W książce i sztuce teatralnej „Harry Potter i przeklęte dziecko” Harry wraz ze swoimi przyjaciółmi dowiadują się, że Bellatrix Lestrange i Tom Marvolo Riddle mieli córkę o imieniu Delphi, która również była zła tak, jak jej rodzice.

Rudolf Lestrange[edytuj | edytuj kod]

Rudolf Lestrange
C
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Rudolf Lestrange – mąż Bellatrix Black. W przeciwieństwie do swego młodszego brata, Rabastana, miał brązowe oczy, bujną brodę i śniadą karnację.

Został osadzony w Azkabanie za torturowanie Franka i Alicji Longbottomów zaklęciem Cruciatus, ale uciekł podczas masowej ucieczki wraz z innymi sługami Czarnego Pana. Lestrange został złapany w ministerstwie razem ze swoim bratem – Rabastanem, po Bitwie w Departamencie Tajemnic

Rabastan Lestrange[edytuj | edytuj kod]

Rabastan Lestrange
czarodziej
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Rabastan Lestrange – młodszy brat Rudolfa Lestrange i szwagier Bellatrix Black. Tak jak on był w Slytherinie. Był szczupłym mężczyzną o długich, mocno rudych włosach, sięgających do ramion. Oczy miał szare, a cerę bladą.

Został skazany wraz z bratem, Bellatrix Lestrange i Bartym Crouch juniorem, i zesłany do Azkabanu, za użycie jednego z zaklęć niewybaczalnych (Cruciatus) wobec Alicji i Franka Longbottomów (rodziców Neville’a), przez co trafili oni do Szpitala Świętego Munga. Wykazał się nieco większą mądrością niż jego brat, bowiem zacierał ślady, przez co nie udowodniono mu innych przestępstw (np. torturowanie i zabijanie mugoli).

Regulus Arcturus Black[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz więcej w artykule Ród Blacków, w sekcji Regulus Black.

Walden Macnair[edytuj | edytuj kod]

Walden Macnair
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i więzień Azkabanu
Grany przez Peter Best
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie kat, śmierciożerca

Walden Macnair – był pracownikiem Ministerstwa Magii, gdzie wykonywał obowiązki kata. Miał ściąć hipogryfa Hardodziobia w III tomie. Po odrodzeniu się Voldemorta, stanął przy jego boku. Voldemort obiecał mu, że wkrótce dostarczy mu o wiele lepsze ofiary.

W V tomie zostaje wysłany przez Lorda Voldemorta z misją przekonania olbrzymów do współpracy, co najprawdopodobniej zakończyło się sukcesem. Potem walczy w Departamencie Tajemnic.

W VII tomie zostaje zabity przez Hagrida.

Draco Malfoy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Draco Malfoy.

Lucjusz Malfoy[edytuj | edytuj kod]

Lucjusz Malfoy
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Komnata Tajemnic
Grany przez Jason Isaacs
Tony Coburn jako młody Lucjusz Malfoy
Dubbing Artur Dziurman
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Rodzina matka: pani Malfoy
ojciec: Abraxas Malfoy
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Lucjusz Malfoy – syn Abraxasa Malfoya zmarłego na smoczą ospę. Jest ojcem Dracona Malfoya i mężem Narcyzy Malfoy z domu Black. Urodził się w 1954 roku. Należał do Slytherinu. Mieszkał w dworku w Wiltshire.

Jak każdy Malfoy szczycił się, iż jest czystej krwi i nienawidził dzieci mugoli. Jego skrzatem domowym był do 1993 roku Zgredek (został uwolniony od Malfoya dzięki Harry’emu).

Ubiera się w długi płaszcz i chodzi z laską, w której miał ukrytą różdżkę. Używał czarnej magii. Dawał łapówki, przez co miał duże wpływy w świecie czarodziejów. W V tomie został zesłany do Azkabanu, za co Czarny Pan zabiera jego syna i zleca mu zabicie Albusa Dumbledore’a.

W II części Lucjusz podrzucił Ginny Weasley dziennik Lorda Voldemorta w księgarni Esy i Floresy, który w VI tomie okazał się być horkruksem. Złapano go w Ministerstwie Magii podczas walki z Harrym i jego przyjaciółmi i osadzono w Azkabanie, z którego potem uciekł po przyłączeniu się dementorów do Czarnego Pana.

Uwolniony w VII tomie przez Voldemorta. Czarny Pan chcąc zabić Harry’ego, ale nie chcąc, aby znów powtórzyło się priori incantatem, zabiera jego różdżkę podczas nalotu na Harry’ego, gdy ewakuowano go do Nory. Pod koniec tomu zaczął bać się o życie Dracona, prosząc Voldemorta, aby pozwolił mu iść do zamku i znaleźć Harry’ego (był to pretekst, w rzeczywistości chciał się upewnić czy jego syn żyje). Dzięki zdradzie Narcyzy żadne z Malfoyów nie trafiło do Azkabanu po zwycięstwie Harry’ego Pottera nad Voldemortem[1].

Nott[edytuj | edytuj kod]

Nott – po powrocie Voldemorta znów stanął po jego stronie. Był pierwszym śmierciożercą pokonanym w Ministerstwie Magii (oszołomiła go Hermiona Granger), następnie został zesłany do Azkabanu. Ma syna w Hogwarcie, Teodora, który jest w tej samej klasie co Draco Malfoy.

Peter Pettigrew[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Peter Pettigrew.

Augustus Rookwood[edytuj | edytuj kod]

Augustus Rookwood – pracował jako niewymowny w Departamencie Tajemnic. Jako szpieg Voldemorta, przekazywał mu wiele informacji z samego Ministerstwa Magii. Jednym z jego nieświadomych informatorów był Ludo Bagman.

Jego nazwisko podał Ministerstwu podczas swojego procesu Igor Karkarow, posądzając go o stworzenie siatki szpiegowskiej w ministerstwie i poza nim. Rookwood został wysłany do Azkabanu, z którego uciekł podczas masowej ucieczki. Podczas bitwy o Hogwart walczy z Percym Weasleyem, a następnie zostaje pokonany przez Aberfortha Dumbledore’a.

Evan Rosier[edytuj | edytuj kod]

Evan Rosier (zm. ok. 1980) – jeden z ważniejszych śmierciożerców. Prawdopodobnie wujek (od strony matki Druelli) Narcyzy, Bellatrix i Tonks.

W IV tomie Harry dowiaduje się za pomocą myślodsiewni Dumbledore’a, że Rosier został zabity przez aurora Szalonookiego Moody'ego. W potyczce z nim Moody stracił część swojego nosa. Zginał rok przed pierwszym upadkiem Voldemorta, o czym wspomniał Syriusz Black.

Thorfinn Rowle[edytuj | edytuj kod]

Thorfinn Rowle
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Książę Półkrwi
Grany przez Rod Hunt
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Thorfinn Rowle – pojawia się jedynie w VI i VII tomie. Jest to muskularny blondyn. Na jego ustach zawsze błąka się złośliwy uśmieszek. Posiada tatuaż na prawym przedramieniu, a jako naszyjnik nosi kieł nawiązany na rzemyk.

Był w VI tomie na szczycie wieży astronomicznej, kiedy zginął Dumbledore.

Wraz z Antoninem Dołohowem pod przebraniem dwóch krzepkich robotników zaatakowali Harry’ego Pottera, Hermionę Granger oraz Ronalda Weasleya w kawiarni przy Tottenham Court Road po tym jak Hermiona wymówiła imię Voldemorta. Nie udało im się pojmać Pottera za co zostali ukarani.

Selwyn[edytuj | edytuj kod]

Selwyn – jeden z najmniej znanych śmierciożerców. Pojawia się epizodycznie w VII tomie, a dokładniej w czwartym rozdziale zatytułowanym „Siedmiu Potterów”. Wtedy to brał razem z innymi śmierciożercami udział w ataku na „Potterów”, czyli Harry’ego, Rona, Freda, George’a, Fleur, Hermionę i Mundungusa Fletchera. Ostatnich sześciu zostało „zamienionych” poprzez eliksir wielosokowy w Harry’ego. W tym czasie Voldemort kazał mu oddać swoją różdżkę, ponieważ ta którą pożyczył od Lucjusza Malfoya została zniszczona.

W Ministerstwie Magii, Hermiona „zamieniona” w Mafaldę Hopkirk zwróciła uwagę na medalion noszony przez Dolores Umbridge. Umbridge twierdziła, iż znak węża na medialionie oznacza „Selwyn”, czyli jedną z ostatnich czarodziejskich rodzin czystej krwi. Oczywiście kłamała. Później razem z Traversem został wezwany przez Ksenofiliusa Lovegooda. Ksenofilius twierdził, że w jego domu jest Harry Potter, mężczyźni jednak nie wierzyli mu, bo byli zdenerwowani i sarkastyczni.

Zginął w potyczce z aurorami, najprawdopodobniej w bitwie o Hogwart.

Stan Shunpike[edytuj | edytuj kod]

Stanley Shunpike – konduktor w Błędnym Rycerzu. W VI tomie został aresztowany po nalocie na jego dom w Clapham pod zarzutem śmierciożerstwa, co miało pokazać, że Ministerstwo Magii walczy z śmierciożercami. Harry i Dumbledore sądzili wtedy, że jest niewinny. W VII, podczas ewakuacji Harry’ego z Privet Drive 4, Stan był jednym ze śmierciożerców, którzy ścigali Pottera. Był on jednak, jak przypuszczano, pod działaniem klątwy Imperius.

Severus Snape[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Severus Snape.

Travers[edytuj | edytuj kod]

Travers
półkrwi
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Czara Ognia
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Travers – wysoki, szczupły, o siwych włosach i grubych okularach. Pierwszy raz pojawia się w IV tomie, kiedy to Igor Karkarow oskarża go o zabicie Marleny McKinnon i jej rodziny.

Później jest o nim mowa w VII tomie. Kingsley Shacklebolt powiedział, że śmierciożercy opadł kaptur podczas ucieczki z Privet Drive.

Travers jest też wspominany przez Harry’ego i Hermionę kiedy przyjechali oni do Ministerstwa Magii w celu poszukiwania medalionu, horkruksa zawłaszczonego przez Dolores Umbridge. Dolores zapytała wtedy Hermionę, zamienioną dzięki eliksirowi wielosokowemu w Mafaldę Hopkirk, czy jeśli Travers wysłał ją to czy pracuje on w biurze ds. Niewłaściwego Użycia Magii na wyższym poziomie niż Mafalda.

Travers wraz z innym śmierciożercą Selwynem odpowiedział na wezwanie Ksenofiliusza Lovegooda. Byli rozdrażnieni i sarkastyczni, ponieważ Ksenofiliusz wezwał ich już po raz trzeci. Podczas gdy Lovegood zapewniał ich, że Harry Potter jest w jego domu, oni nie wierzyli mu, myśleli, iż chce tylko uwolnić swoją córkę Lunę.

Travers był na ulicy Pokątnej gdy Hermiona, Ron, Harry i Gryfek zamierzali włamać się do Gringotta. Kiedy Hermiona została zamieniona w Bellatrix Lestrange, był zaniepokojony i nieufny w stosunku do niej, wyczuł, że dzieją się dziwne rzeczy i z tego powodu Harry musiał rzucić na niego klątwę Imperius. Zgodnie z rozkazami Pottera, śmierciożerca jechał z nimi do tunelów, następnie „wyłączył” go spod działania klątwy i uciekł.

Jest uczestnikiem drugiej Bitwy o Hogwart, gdzie walczy z Parvati Patil, która wygrywa.

Corban Yaxley[edytuj | edytuj kod]

Yaxley
c
Postać z Harry Potter
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Książę Półkrwi
Grany przez Peter Mullan
Dane biograficzne
Pochodzenie Hogwart (Slytherin)
Inne informacje
Zajęcie śmierciożerca

Corban Yaxley[2] – śmierciożerca o brutalnej twarzy. Uczestniczył w bitwie, w której Albus Dumbledore został zamordowany przez Snape’a. Jest jednym z bardziej znaczących śmierciożerców, szpieg Voldemorta w Ministerstwie Magii, rywal Snape’a i przyjaciel Dołohowa.

W 7. części, Yaxley sprzecza się ze Snape’em o poprawną datę opuszczenia Privet Drive 4 przez Harry’ego. Yaxley mówi, że rzucił zaklęcie Imperius na Piusa Thicknesse i to właśnie Thicknesse ma zostać Ministrem Magii.

Kiedy Harry, Ron i Hermiona wchodzą do Ministerstwa, chcąc znaleźć medalion Slytherina, okazuje się że Yaxley został szefem Depertamentu Przestrzegania Prawa, oraz pomaga Dolores Umbridge w prowadzeniu rejestru mugoli i Komisji, razem upokarzając dzieci mugoli (pogardliwie nazywane szlamami). Po zabraniu Medalionu Salazara Slytherina od Umbridge, przyjaciele deportowali się. Z powrotem do posiadłości Blacków przy Grimmauld Place 12, ale za ramię Hermiony chwycił się Yaxley. Dziewczyna uwolniła się od mężczyzny i trójka przyjaciół deportowała się w inne miejsce. Lokalizacja domu przy Grimmauld Place została ujawniona śmierciożercy i dom nie był już bezpieczną kryjówką.

Jest uczestnikiem drugiej Bitwy o Hogwart, gdzie czeka wraz z Voldemortem na Harry’ego. Błędnie sądził, że Harry nie przyjdzie w ciągu wyznaczonego czasu. Po ponownym rozpoczęciu bitwy, zostaje pokonany przez George’a Weasleya i Lee Jordana.

Inni znani śmierciożercy[edytuj | edytuj kod]

  • Crabbe senior – ojciec Vincentego Crabbe’a.
  • Goyle senior – ojciec Gregory’ego Goyle’a.
  • Gibbon – nie żyje, brał udział w I bitwie o Hogwart.
  • Jancor – brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic.
  • Jugson – brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic.
  • Mulciber – wyspecjalizował się w rzucaniu zaklęcia Imperius, brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic, przyjaciel Snape’a ze szkolnych lat.
  • Wilkes – nie żyje. Zginał rok przed pierwszym upadkiem Voldemorta, o czym wspomniał Syriusz Black.
  • Fenir Greyback – jest wilkołakiem; był obecny w wieży astronomicznej, kiedy zabito Dubledore'a. nie miał wypalonego znaku śmierciożerców na przedramieniu ze względu na swe pochodzenie.
  • Kwiryniusz Quirrell – próbował ukraść kamień filozoficzny i był nauczycielem w Hogwarcie nie miał wypalonego znaku śmierciożerców na przedramieniu.
  • Scabior – jeden że szmalcowników; nie miał wypalonego znaku śmierciożerców na przedramieniu.
  • Pius Tchicknesse*– minister magii po śmierci Rufusa Scrimgeour i poprzednik Kingsleya Shacklebolta. Prawdopodobnie był pod działaniem zaklęcia imperius i walczył z Percy w II bitwie o Hogwart.

W filmie pojawili się również śmierciożercy nieznani z imienia i nazwiska. Zagrali ich:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czat z J.K. Rowling (ang.). 2007-07-30. [dostęp 23 lutego 2008].
  2. Short Stories from Hogwarts of Power, Politics and Pesky Poltergeists

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Z treści książki wynika, iż istniały dwie osoby o nazwisku Avery: jeden był kolegą ze szkoły Lorda Voldemorta, a drugi kolegą Severusa Snape’a. Jest to jednak prawdopodobnie błąd autorki, gdyż istniał tylko jeden śmierciożerca o nazwisku Avery.