Hypsipetes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hypsipetes[1]
Vigors, 1831[2]
Przedstawiciel rodzaju – szczeciak grubodzioby (H. crassirostris)
Przedstawiciel rodzaju – szczeciak grubodzioby (H. crassirostris)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina bilbile
Rodzaj Hypsipetes
Typ nomenklatoryczny

Hypsipetes psaroides Vigors, 1831

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Hypsipetesrodzaj ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i Azji[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 21–28 cm; masa ciała samców 25–83,2 g, samic 22–76 g[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Hypsipetes: gr. ὑψιπετης hupsipetēs – wysoko latający, podniebny, od πετομαι petomai – latać[8].
  • Microscelis: gr. μικροσκελης mikroskelēs – krótkonogi, od μικρος mikros – krótki; σκελος skelos – noga[9]. Gatunek typowy: Turdus amaurotis Temminck, 1830.
  • Cerasophila: gr. κερασος kerasos – drzewo wiśniowe; φιλος philos – miłośnik[10]. Gatunek typowy: Cerasophila thompsoni Bingham, 1900.
  • Thapsinillas: gr. θαψινος thapsinos – żółty; ιλλας illas, ιλλαδος illados – drozd[11]. Gatunek typowy: Criniger affinis Hombron & Jacquinot, 1841.

Podział systematyczny[edytuj]

Cześć gatunków (H. guimarasensis, H. rufigularis, H. everetti, H. philippinus, H. mindorensis, H. siquijorensis) została wyodrębniona z taksonu Ixos[12][13][14] oraz (H. amaurotis) Microscelis[12][13][14]. Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Przypisy

  1. Hypsipetes, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. N.A. Vigors. Hypsipetes. „Proceedings of the Committee of Science and Correspondence of the Zoological Society of London”. 1, s. 43, 1830-1831 (ang.). 
  3. G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 28. (ang.)
  4. Ch.T. Bingham. On a new Genus and Species of Bulbul and an apparently new Species of Cyornis. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh Series. 5, s. 358, 1900 (ang.). 
  5. H.Ch. Oberholser. The Avian genus Bleda Bonaparte and some of its allies. „Smithsonian Miscellaneous Collections”. 48 (2), s. 161, 1907 (ang.). 
  6. F. Gill & D. Donsker: Bulbuls (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-04-20].
  7. L. Fishpool & J. Tobias: Family Pycnonotidae (Bulbuls). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 10: Cuckoo-shrikes to Thrushes. Barcelona: Lynx Edicions, 2005, s. 234-235, 237, 240-244. ISBN 84-87334-72-5. (ang.)
  8. Jobling 2017 ↓, s. Hypsipetes.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Microscelis.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Cerasophila.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Thapsinillas.
  12. a b R.G. Moyle & B.D. Marks. Phylogenetic relationships of the bulbuls (Aves: Pycnonotidae) based on mitochondrial and nuclear DNA sequence data. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 40 (3), s. 687-695, 2006. DOI: 10.1016/j.ympev.2006.04.015 (ang.). 
  13. a b c d C.H. Oliveros & R.G. Moyle. Origin and diversification of Philippine bulbuls. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 54 (3), s. 822-823, 2010. DOI: 10.1016/j.ympev.2009.12.001 (ang.). 
  14. a b D. Zuccon & P.G.P. Ericson. The phylogenetic position of the Black-collared Bulbul Neolestes torquatus. „Ibis”. 152 (2), s. 386-392, 2010. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2009.00986.x (ang.). 
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pycnonotidae Gray,GR, 1840 - bilbile - Bulbuls (wersja: 2017-03-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-04-20].
  16. a b A. Silva-Iturriza, V. Ketmaier & R. Tiedemann. Mitochondrial DNA suggests multiple colonizations of central Philippine islands (Boracay, Negros) by the sedentary Philippine bulbul Hypsipetes philippinus guimarasensis (Aves). „Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research”. 48 (3), s. 269-178, 201o. DOI: 10.1111/j.1439-0469.2010.00566.x (ang.). 
  17. a b B.H. Warren, E. Bermingham, R.P. Prys-Jones & Ch. Thebaud. Tracking island colonization history and phenotypic shifts in Indian Ocean bulbuls (Hypsipetes: Pycnonotidae). „Biological Journal of the Linnean Society”. 85 (3), s. 271-287, 2005. DOI: doi:10.1111/j.1095-8312.2005.00492.x (ang.). 
  18. J.P. Hume. A new subfossil bulbul (Aves: Passerines: Pycnonotidae) from Rodrigues Island, Mascarenes, south-western Indian Ocean. „Ostrich: Journal of African Ornithology”. 86 (3), s. 247–260, 2015. DOI: 10.2989/00306525.2015.1067651 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-04-20]. (ang.)