IC 1396

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
IC 1396
Mgławica Trąba Słonia w IC 1396
Mgławica Trąba Słonia w IC 1396
Odkrywca Edward Barnard
Data odkrycia sierpień 1893
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Cefeusz
Typ otwarta, typ IV 3 m n
Rektascensja 21h 38m 08,7s[1]
Deklinacja +57° 26′ 48″[1]
Odległość 3000 lat świetlnych
(920 pc)
Jasność obserwowana 3,5m
Rozmiar kątowy 170' × 140'[2]
Charakterystyka fizyczna
Liczba gwiazd 50
Alternatywne oznaczenia
Cr 439, Tr 37, Lund 995, OCL-222

IC 1396gromada otwarta, powiązana z otaczającą ją mgławicą emisyjną. Obiekt znajduje się w gwiazdozbiorze Cefeusza. Została odkryta w sierpniu 1893 roku przez Edwarda Barnarda[2].

Gromada ta jest jedną z największych widocznych na niebie, jej widoczna średnica kątowa jest prawie trzy razy większa niż średnica kątowa Księżyca. IC 1396 możliwa jest do zaobserwowania przez teleskop o średnicy 10 cm lub większej przy użyciu jak najmniejszego powiększenia.

IC 1396 rozciąga się na setki lat świetlnych. Choć posiada tak spore rozmiary, jest to mgławica słabo widoczna. W mgławicy tej świecący kosmiczny gaz miesza się z ciemnymi chmurami pyłowymi, z których najbardziej znana jest Mgławica Trąba Słonia. Na krawędzi IC 1396 znajduje się nadolbrzym Gwiazda Granat, a mgławica należąca do kompleksu otacza znajdującą się blisko centrum gwiazdę wielokrotną Struve 2816. W obszarze gromady IC 1396, odległym od Ziemi o 3000 lat świetlnych, formują się gwiazdy.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b IC 1396 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b Courtney Seligman: IC 1396 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2017-03-31].

Linki zewnętrzne[edytuj]