Gwiazda Granat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gwiazda Granat
µ Cep
Gwiazda Granat
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Cefeusz
Rektascensja 21h 43m 30,46s[1]
Deklinacja +58° 46′ 48,2″[1]
Paralaksa (π) 0.55 +/- 0.2 [1]
Odległość 5258 ly
1612 pc
Wielkość obserwowana +4,04m
Ruch własny (RA) +5.24[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) -2.88[1] mas/rok
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy czerwony nadolbrzym/gwiazda zmienna półregularna
Typ widmowy M2Ia
Masa 19.2 ± 0.1 [2]
Promień 1,260[3]
Wielkość absolutna -7.63[4]m
Jasność 283,000[3] L
Wiek 10.0 ± 0.1 mln. lat[2]
Temperatura 3,750[3] K
Alternatywne oznaczenia
Bonner Durchmusterung: BD +58°2316
Katalog Henry’ego Drapera: HD 206936
Katalog Hipparcosa: HIP 107259
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 8316
SAO Star Catalog: SAO 33693
Granat Herschela, Erakis, Garnet Star

Gwiazda Granat (mi Cephei, µ Cep, Granat Herschela) – gwiazda zmienna półregularna znajdująca się w gwiazdozbiorze Cefeusza na krawędzi kompleksu gromady otwartej i mgławicy IC 1396. Jest jedną z najjaśniejszych gwiazd naszej galaktyki.

Gwiazda Granat bywa też nazywana Granatem Herschela, gdyż to właśnie William Herschel jako pierwszy opisał wyjątkowy jasnoczerwony kolor gwiazdy porównując go z kolorem kamienia szlachetnego granatu.

Właściwości fizyczne[edytuj]

Gwiazda Granat jest czerwonym nadolbrzymem, jest również jedną z największych znanych gwiazd obserwowanych gołym okiem. Jej jasność 350 000 razy przewyższa jasność Słońca. µ Cephei jest na tyle dużą gwiazdą, że gdyby znajdowała się w centrum Układu Słonecznego jej zewnętrzne warstwy sięgałyby poza orbitę Jowisza.

Podobnie jak inne nadolbrzymy Gwiazda Granat jest niestabilna. Jej średnica rozszerza się i kurczy, czemu towarzyszy zmiana jasności wizualnej gwiazdy. Jasność waha się między 3,45 a 5,1m. Typ widmowy gwiazdy to M2Ia. Jest to gwiazda zmienna o dwóch, nakładających się na siebie, okresach zmienności wynoszących 730 oraz 4400 dni. Pulsacje mi Cephei są wywoływane poprzez wewnętrzne pochłanianie i uwalnianie energii. Proces ten spowodował z kolei odrzucenie zewnętrznych warstw atmosfery gwiazdy oraz utworzenie wokół niej koncentrycznych otoczek gazowo-pyłowych. Gwiazda jest również sferycznie otoczona przez parę wodną.

W początkowym okresie istnienia mi Cephei masa gwiazdy wynosiła zapewne ok. 20 mas Słońca. Ewolucja gwiazdy podobnie jak w przypadku innych bardzo masywnych gwiazd była więc szybka, a obecnie zbliża się ona do końca swojego życia. Podobnie jak eta Carinae czy WR 102ka, Gwiazda Granat może w każdej chwili eksplodować jako supernowa. Pozostałością po jej wybuchu będzie jądro, które przekształci się w gwiazdę neutronową lub czarną dziurę.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e Perryman, M. A. C.. The HIPPARCOS Catalogue. . Bibcode1997A&A...323L..49P. 
  2. a b N. Tetzlaff, R. Neuhäuser, M. M. Hohle. A catalogue of young runaway Hipparcos stars within 3 kpc from the Sun. . DOI: 10.1111/j.1365-2966.2010.17434.x. arXiv:1007.4883 (ang.). Bibcode2011MNRAS.410..190T. 
  3. a b c E. Josselin, B. Plez. Atmospheric dynamics and the mass loss process in red supergiant stars. . DOI: 10.1051/0004-6361:20066353. arXiv:0705.0266 (ang.). Bibcode2007A&A...469..671J. 
  4. Table 4 in The Effective Temperature Scale of Galactic Red Supergiants: Cool, but Not As Cool As We Thought. . DOI: 10.1086/430901. arXiv:astro-ph/0504337 (ang.). Bibcode2005ApJ...628..973L. 

Linki zewnętrzne[edytuj]