Ignacy Adam Bator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Adam Bator
„Opór”
Ilustracja
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1916
Drobnice
Data i miejsce śmierci po 3 sierpnia 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 301 Dywizjon Bombowy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, powstanie warszawskie
Odznaczenia
Order Virtuti Militari (V klasy) Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)

Ignacy Adam Bator (ur. 13 listopada 1916 w Drobnicach, pow. wieluński, zginął po 3 sierpnia 1944 w Warszawie) – porucznik, cichociemny, uczestnik powstania warszawskiego[1].

Po ewakuacji do Anglii i przeszkoleniu na stanowisko strzelca-radiooperatora został przydzielony do 301 dywizjonu bombowego Ziemi Pomorskiej. Po ukończeniu pierwszej tury operacyjnej przydzielony do 138 dywizjonu specjalnego RAF, w którym latał ze zrzutami do okupowanych krajów.

Ochotniczo zgłosił się do przerzutu do Polski, wyrażając chęć przyłączenia się do ruchu oporu. Zgodę otrzymał 19 maja 1942 r. i pod pseudonimem „Opór” w nocy z 26 na 27 stycznia 1943 został zrzucony do Polski. Zginął w walkach z Niemcami podczas powstania warszawskiego przy ul. Chałubińskiego[2] Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cumft i Kujawa 1989 ↓, s. 200.
  2. Jędrzej Tucholski w swojej książce "Cichociemni", Warszawa 1988, s. 293 podaje, że Ignacy Bator zaginął 3 sierpnia 1944 pomiędzy ul. Świętokrzyską i Polną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07329-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]