Ignacy Gosławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Gosławski z Bebelna (ur. 1769 – zm. 5 stycznia 1823 w Promniku) – poseł na sejm grodzieński (1793), członek konfederacji grodzieńskiej w 1793 roku[1], rotmistrz 3. Brygady Kawalerii Narodowej w 1793 roku.[2]

Konsyliarz konfederacji sandomierskiej w 1793 roku, poseł sandomierski na sejm. Był jednym z nielicznych posłów-patriotów na rozbiorowym sejmie grodzieńskim. Zabierał kilkakrotnie głos na sesjach sejmowych. W lipcu podpisał protest wobec zawarcia traktatu rozbiorowego z Imperium Rosyjskim. 12 sierpnia zaatakował magnatów, którzy ściągnęli do kraju wojska rosyjskie. Protestował i żądał zerwania wszystkich układów z Królestwem Prus. Oskarżył posła rosyjskiego Jakoba Sieversa o zastraszanie sejmu przez porwanie czterech posłów. Oskarżany przez Sieversa o jakobinizm opuścił obrady. Na sejmiku w Kielcach relacjonował gwałty dokonane na sejmie.

W czasie insurekcji kościuszkowskiej, delegowany do Rady Najwyższej Narodowej, do Komisji Porządkowej powiatów chęcińskiego i opoczyńskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 224.
  2. Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 157.