Ignacy Maciejowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sewer
Malczewski1902Sewer.jpg
Imiona i nazwisko Ignacy Maciejowski
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1835
Polska w Kobiernikach k. Sandomierza
Data i miejsce śmierci 22 września 1901
Polska w Krakowie

Ignacy Maciejowski, pseud. Sewer, Gryf (ur. 27 lipca 1835 w Kobiernikach k. Sandomierza, zm. 22 września 1901 w Krakowie) – polski powieściopisarz i nowelista, dramaturg i krytyk literacki okresu przejściowego między pozytywizmem a Młodą Polską. Przedstawiciel realizmu krytycznego w prozie modernistycznej.

Życiorys[edytuj]

Syn Franciszka, profesora prawa w warszawskiej Szkole Głównej. [1]

Studiował w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie pod Warszawą. Uczestniczył w powstaniu styczniowym, będąc związany z Ludwikiem Mierosławskim (m.in. pełnił funkcję komisarza województwa sandomierskiego). Po powstaniu więziony przez władze austriackie, następnie do 1868 przebywał na emigracji; wkrótce w obawie przed ponownym uwięzieniem wyjechał na 10 lat do Londynu. Po powrocie w 1878 początkowo zajmował się (bez większego powodzenia) pracą gospodarską. Od 1894 mieszkał w Krakowie, gdzie jego dom był ośrodkiem życia kulturalnego. W 1898 był redaktorem „Życia”, które w następnych latach odstąpił Stanisławowi Przybyszewskiemu.

W 1902 własne teksty poświecili mu wdzięczni: M. Zdziechowski, M. Siedlecki, W. Reymont, T. Miciński, W. Tetmajer, K. Tetmajer, A. Lange, K.M. Górski, L. Rydel, W. Perzyński, S. Żeromski, J. Żuławski, S. Wyspiański, W. Feldman, A. Szymański i z portretem J. Malczewskiego, w szacie edytorskiej S. Wyspiańskiego wydali jako Epitaphium Ignacego Maciejowskiego Sewera.

Pisał powieści z kluczem, m.in. Bajecznie kolorową (1898), opowiadającą o małżeństwie Włodzimierza Tetmajera, czy Matkę (1898), historię rodziny znanego pisarza i poety Władysława Orkana. W krąg swoich zainteresowań Maciejowski włączał również realia współczesnej mu wsi, krakowskie środowisko artystyczne czy życie pionierów przemysłu w Galicji. Powieści te, mimo wysokiego poziomu artystycznego, nie zapisały się trwale w historii literatury polskiej. Z całego dorobku Sewera do klasyki weszła jedynie wielokrotnie wznawiana powieść Matka.

Zmarł w Krakowie, pochowany w Zaborowie (parafia Dołęga). [2]

Twórczość[edytuj]

Powieści (data pierwodruku w czasopismach):

  • 1882Zdobyte stanowisko
  • 1882Walka o byt
  • 1883Polka i Amerykanka
  • 1884-1885Zyzma
  • 1887Na szerokim świecie
  • 1889Słowa a czyny
  • 1891Dzielna kobieta
  • 1893Nafta
  • 1895Biedronie
  • 1897Matka
  • 1897Wśród pokus
  • 1898Bajecznie kolorowa
  • 1900Ponad siły

Nowele (data pierwodruku):

  • 1877Zielona latarka
  • 1878Łusia Burlak
  • 1881Głodowa pożyczka
  • 1881Przybłędy
  • 1883Franuś Walczak
  • 1889Konkury Wojtusia
  • 1889Wiosna
  • 1897W kleszczach
  • 1897Magdusia

Dramaty (data wystawienia):

  • 1876Pojedynek szlachetnych
  • 1882Wielka polityka
  • 1888Dla świętej ziemi
  • 1890Pan marszałek

Przypisy

  1. Ś.p. Ignacy Maciejowski Czas 1901 nr 218 z 23 września s. 1
  2. Pogrzeb ś. P Sewera-Maciejowskiego Czas 1901 nr 221 z 26 września s. 1

Bibliografia[edytuj]

  • S. Smak: Sewer Maciejowski – życie i twórczość. Opole: 1971.