Igor Lukšić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Igor Lukšić
Luksic portrait.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1976
Bar
Czarnogóra Premier Czarnogóry
Okres od 29 grudnia 2010
do 4 grudnia 2012
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Socjalistów Czarnogóry
Poprzednik Milo Đukanović
Następca Milo Đukanović
Czarnogóra Minister Spraw Zagranicznych
Okres od 4 grudnia 2012
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Socjalistów Czarnogóry
Poprzednik Nebojša Kaluđerović
Czarnogóra Minister Finansów
Okres od 16 lutego 2004
do 29 grudnia 2010
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Socjalistów Czarnogóry
Poprzednik Miroslav Ivanišević
Następca Milorad Katnić
Nie mylić z Nie mylić z: Igor Lukšič (słoweński polityk).

Igor Lukšić (ur. 14 czerwca 1976 w Barze) − czarnogórski ekonomista i polityk, minister finansów Czarnogóry od 16 lutego 2004 do 29 grudnia 2010, wicepremier w latach 2008-2010. Premier Czarnogóry od 29 grudnia 2010 do 4 grudnia 2012. Wicepremier i minister spraw zagranicznych od 4 grudnia 2012.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Igor Lukšić urodził się w 1976 w czarnogórskim mieście Bar, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej. W 1998 ukończył ekonomię na Uniwersytecie Czarnogóry w Podgoricy. W 2000 ukończył studia podyplomowe na tej uczelni. W 1999 studiował na Akademii Dyplomatycznej w Wiedniu. We wrześniu 2005 uzyskał tytuł doktora ekonomii. Lukšić mówi w języku angielskim, francuskim i włoskim. Jest żonaty, ma dwie córki. Jest członkiem Komitetu Nauk Ekonomicznych Czarnogórskiej Akademii Nauk. W 2001 opublikował tomik poezji i prozy[1].

W latach 1998-2000 pracował jako asystent ds. implementacji programu pomocowego Komisji Europejskiej "Obnova" w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Czarnogóry. Od lutego 2000 do stycznia 2001 był doradcą ds. stosunków międzynarodowych Demokratycznej Partii Socjalistów Czarnogóry (DPS). Od stycznia do maja 2001 pełnił obowiązki sekretarza w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[1].

W 2001 objął po raz pierwszy mandat deputowanego do Parlamentu Czarnogóry. W wyborach w 2002, 2006 oraz 2008 uzyskiwał reelekcję. Od marca 2003 do czerwca 2006 wchodził również w skład Parlamentu Serbii Czarnogóry. 16 lutego 2004 objął stanowisko ministra finansów w rządzie premiera Milo Đukanovića. Zachował je w dwóch kolejnych gabinetach: Željko Šturanovića (2006-2008) oraz od 2008 ponownie Đukanovića w randze wicepremiera. W 2006 został mianowany z ramienia rządu Czarnogóry gubernatorem w Banku Światowym i Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju[1].

Po rezygnacji Milo Đukanovića ze stanowiska premiera 21 grudnia 2010, został nominowany przez DPS kandydatem na urząd nowego szefa rządu[2][3]. 24 grudnia 2010 prezydent Filip Vujanović nominował go na stanowisko premiera i powierzył misję sformowania rządu[4].

29 grudnia 2010 Igor Lukšić przedstawił skład swojego gabinetu. Tego samego dnia uzyskał wotum zaufania od parlamentu. Premier Lukšić uznał za priorytet jego rządu otwarcie rozmów akcesyjnych z Unią Europejską, a także działania na rzecz poprawy opieki zdrowotnej, edukacji oraz opieki socjalnej[5].

Stanowisko szefa rządu zajmował do 4 grudnia 2012, kiedy po wygranych przez koalicję DPS wyborach parlamentarnych z października 2012, nowym premierem został ponownie Milo Đukanović. W rządzie Milo Đukanovicia objął urząd wicepremiera oraz ministra spraw zagranicznych i integracji europejskiej[6]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 dr. Igor Lukšić (ang.). gov.me - Government of Montenegro. [dostęp 2010-12-26].
  2. Prime Minister Milo Djukanovic decides to step down, puts forward Deputy PM Igor Luksic as his successor (ang.). predsjednik.gov.me. [dostęp 2010-12-23].
  3. Luksic nominated as Montenegro's new prime minister (ang.). setimes.com, 22 grudnia 2010. [dostęp 2010-12-26].
  4. President Filip Vujanovic to nominate Igor Luksic as Prime Minister (ang.). gov.me, 24 grudnia 2010. [dostęp 2010-12-26].
  5. Igor Luksic appointed Montenegro prime minister (ang.). BBC News, 29 grudnia 2010. [dostęp 2010-12-30].
  6. Montenegro’s new government headed by Milo Đukanović gets voted in (ang.). predsjednik.gov.me, 4 grudnia 2012. [dostęp 2012-12-08].