Imitacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Imitacja (z łac. oznacza naśladowanie) – najstarsza technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu w innym.

Rodzaje imitacji:

  • ze względu na liczbę głosów i struktur (teoretycznie liczba głosów jest nieograniczona, najczęściej występują imitacje 2-5 głosowe, imitowane mogą być jednocześnie 2, 3 lub 4 struktury (imitacje podwójne, potrójne, poczwórne)
  • ze względu na stosunek interwałowy głosów (w praktyce od unisono do oktawy)
  • ze względu na stosunek rytmiczny
  • kierunek interwałów
  • ruch melodii

Najbardziej znanymi formami imitacyjnymi są kanon, fuga i motet przeimitowany.

Imitacja na dwie gitary elektryczne jest typowym składnikiem rockowego stylu muzycznego heavy metal.

Interesującym przykładem zastosowania imitacji w muzyce rockowej jest album Inventions for Electric Guitar progresywnej grupy Ash Ra Tempel.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]