Melodia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Melodia – jeden z elementów dzieła muzycznego, będący szeregiem dźwięków o określonej długość ich trwania i odległości między nimi. Dźwięki te muszą następować po sobie w logicznym porządku. Sama melodia jest powiązana przede wszystkim z rytmem. Wiąże się również z elementami ekspresji muzycznej: dynamiką i artykulacją. Z następstw dźwięków wynikają połączenia harmoniczne[1].

Melodia często związana jest z jedną określoną tonacją i używa dźwięków do niej należących. Może jednak też zbaczać do innych tonacji lub być atonalna.

Melodia zwykle jest dostosowana do zakresu i charakteru głosu lub możliwości technicznych instrumentu muzycznego, który ją wykonuje.

Melodia może być kantylenowa, figuracyjna, deklamacyjna lub ornamentalna.

Uszeregowanie melodyczne dźwięków w oderwaniu od czasu ich trwania nazywane jest meliką.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Habela 1968 ↓, s. 111.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]