Imotski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Imotski
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Chorwacja

Żupania

splicko-dalmatyńska

Miasto

Imotski

Populacja (2011)
• liczba ludności


4757[1]

Nr kierunkowy

021

Kod pocztowy

21260

Tablice rejestracyjne

IM

Położenie na mapie Chorwacji
Mapa konturowa Chorwacji, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Imotski”
Ziemia43°26′50″N 17°12′54″E/43,447222 17,215000
Strona internetowa

Imotski (wł. Imoschi, niem. Eimot) – miasto w Chorwacji, w żupanii splicko-dalmatyńskiej, siedziba miasta Imotski. W 2011 roku liczyło 4757 mieszkańców[1].

Modro Jezero[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miasta znajduje się Modro Jezero[2]. Jest to jezioro krasowe, którego głębokość dochodzi do 100 m i waha się w zależności od pory roku. Wysokość leja krasowego jeziora wynosi 290 m. Modro Jezero ma długość ok. 800 m i szerokość ok. 500 m. Tafla jeziora, przy wysokim poziome wody, znajduje się na wysokości 342 m n.p.m. Swoją nazwę jezioro zawdzięcza turkusowemu kolorowi wody. Latem jezioro potrafi całkowicie wyschnąć, a na jego dnie rozgrywane są mecze piłkarskie pomiędzy drużynami Vilenjaci a Vukodlaci. Do jeziora można zejść utwardzoną ścieżką. Ścieżka powstała w 1907 roku po decyzji przebywającego w okolicy cesarza Austrii, Franciszka Józefa I. W jeziorze znajdują się trzy głazy, które wyznaczają poziom jeziora. Gdy na głazie Katavić na wysokości 6 metrów pojawi się tafla wody, rozpoczyna się sezon pływacki. Głaz Jakićin wyznacza środek sezonu pływackiego. Natomiast głaz Pavić pojawia się pod koniec sezonu pływackiego.

Ludzie związani z Imotskim[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Imotskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske. Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske. [dostęp 2020-03-14]. (chorw.).
  2. Wojciech Tyluś, Modro i Crveno Jezero w Imotski, Chorwacja oczami Polaków - CroLove.pl, 12 marca 2017 [dostęp 2019-02-11] (pol.).