Inés Suárez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inés Suárez
José Mercedes Ortega, Inés Suárez podczas obrony miasta Santiago, 1897
José Mercedes Ortega, Inés Suárez podczas obrony miasta Santiago, 1897
Data i miejsce urodzenia 1507
Plasencia
Data i miejsce śmierci 1580
Santiago de Chile

Inés Suárez (ur. 1507 w Plasencia, zm. 1580 w Santiago de Chile) – hiszpańska konkwistadorka, jedna z założycielek Santiago de Chile.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Inés Suárez urodziła się w 1507 roku w Plasencii w Hiszpanii. Brak jest informacji o wydarzeniach z jej młodości. Prawdopodobnie wyszła za mąż w młodym wieku. Pierwszą pewną informacją z jej życia jest opuszczenie Hiszpanii i wyruszenie do Ameryki w wieku 30 lat[1] w poszukiwaniu męża, Juana de Málagi, który wyruszył do Ameryki w celu zdobycia tamtejszych bogactw. Po przybyciu do Ameryki szybko dowiedziała się o śmierci męża[2]. W nieznanych okolicznościach dołączyła do wyprawy Pedro de Valdivii do Chile jako jedyna Europejka[3]. Z czasem Suárez stała się przyjaciółką, a następnie kochanką Valdivii[1].

Prawdopodobnie Suárez wyznaczyła miejsce, w którym powstało Santiago de Chile[4] (wówczas Santiago del Nuevo Extremo[1]). Jako osoba pochodząca z Estremadury umiała odnaleźć źródła wody na pustynnych obszarach Chile[4]. Brała także aktywny udział w obronie nowego miasta przed atakami Indian. Pod nieobecność gubernatora, dzięki jej odwadze i zdecydowaniu[1], 11 września 1541 roku[3] udało jej się uchronić miasto od kapitulacji[1] przed oblegającymi je oddziałami Indian Mapuche[4]. W niektórych źródłach podkreślano, że w trakcie walki wykazała się okrucieństwem[1] wobec siedmiu schwytanych indiańskich wodzów[4], którym ścięła głowy w celu zastraszenia atakujących oddziałów[1]. Wystraszeni egzekucją jeńców Indianie odstąpili od oblężenia i wycofali się w popłochu[4].

Jej związek z Valdivią trwał do czasu jego procesu w Limie, podczas którego oskarżono go o romans z Suárez i zmuszono do sprowadzenia do Ameryki swojej żony[1] – Mariny Ortíz de Gaete – oraz wydania Inés Suárez za mąż[3]. Ostatecznie w 1549 roku Valdivia ożenił z nią jednego ze swoich dowódców, Rodrigo de Quirogę[1]. Od czasu ślubu wiodła spokojne, pobożne życie. Wraz z mężem przyczyniła się do budowy kościoła i klasztoru w Santiago[3].

Zmarła w 1580 roku w Santiago de Chile[1].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jest bohaterką powieści „Inés, pani mej duszy” autorstwa Isabel Allende.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Biografia de Inés Suárez (hiszp.). Biografías y Vidas. [dostęp 2013-06-27].
  2. Recenzja książki „Inés, pani mej duszy” (pol.). Dziennik Literacki, 2008-09-20. [dostęp 2013-06-27].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Historia de Chile: Biografías. Inés Suárez: ¿1507?-1580. La compañera de Valdivia (hiszp.). W: Biografía de Chile [on-line]. [dostęp 2013-06-27].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Endy Gęsina-Torres. Konkwistadorzy w spódnicach. „Ale historia”. 4/2013 (54), s. 6-7, 2013-01-28. Agora SA (pol.).