Indeks podgrupy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Indeks podgrupy w grupie moc zbioru wszystkich warstw lewostronnych (lub prawostronnych) podgrupy w grupie [1].

W przypadku skończonym:

Indeks podgrupy w grupie – liczba warstw lewostronnych (lub prawostronnych) skończonej grupy względem jej podgrupy [2].

Indeks podgrupy w grupie oznaczany jest symbolem [3][1].

Podstawowe zastosowanie pojęcia indeksu podgrupy można znaleźć w Twierdzeniu Lagrange’a[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Andrzej Białynicki-Birula, Algebra, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-01-15817-0​; s.232, Definicja 4.7
  2. Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, ​ISBN 978-83-89020-35-2​; s.265, Definicja 13.4
  3. Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, ​ISBN 978-83-89020-35-2​; s.265
  4. Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, ​ISBN 978-83-89020-35-2​; s.265-266, Twierdzenie 13.8
  5. Andrzej Białynicki-Birula, Algebra, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-01-15817-0​; s.232, Twierdzenie 4.8