Informator (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Informator
The Insider
Gatunek

thriller, dramat

Data premiery

1999
3 marca 2000 (Polska)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski
japoński
arabski

Czas trwania

157 min

Reżyseria

Michael Mann

Scenariusz

Michael Mann
Eric Roth

Główne role

Al Pacino
Russell Crowe

Muzyka

Lisa Gerrard
Pieter Bourke
Gustavo Santaolalla

Zdjęcia

Dante Spinotti

Kostiumy

Anna Biedrzycka-Sheppard

Montaż

William Goldenberg
Paul Rubell
David Rosenbloom

Produkcja

Michael Mann
Pieter Jan Brugge

Wytwórnia

Blue Lion Entertainment
Forward Pass
Kaits Productions
Mann/Roth Productions
Spyglass Entertainment
Touchstone Pictures

Dystrybucja

Spyglass Entertainment

Informatoramerykański dramat biograficzny z 1999 roku w reżyserii Michaela Manna na podstawie artykułu Marie Brenner The Man Who Knew Too Much.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Rok 1995. Lowell Bergman jest producentem programu stacji CBS 60 minut - jednego z najbardziej opiniotwórczych programów telewizyjnych. Pewnego dnia dostaje kilkaset stron akt, dotyczących właściwości chemicznych tytoniu. Szuka kogoś, kto mógłby mu je przystępnie objaśnić. Jego wybór pada na Jeffreya Wiganda. Wigand był wicedyrektorem firmy Brown & Williamson (jeden z największych koncernów tytoniowych), ale został zwolniony, a przyczyny były niejasne. Podczas rozmowy w hotelu Bergman domyśla się, że Wigand posiada cenne informacje. I nie myli się. Wigand ujawnia przyczyny odejścia - jego niezgoda na dodanie do papierosów substancji chemicznych, które uzależniają. Wigand decyduje udzielić wywiadu, który przeprowadził Mike Wallace, i otwarcie oświadczył, że przedstawiciele „siedmiu krasnoludków” - jak ironicznie nazywa się siedem największych amerykańskich koncernów tytoniowych - skłamali zeznając przed kongresem Stanów Zjednoczonych, że palenie tytoniu nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia człowieka.
Bergman zarejestrował na taśmie druzgocące zeznania Wiganda i skontaktował go z prawnikami, którzy podjęli się jego obrony. Wigand zobowiązał się bowiem na piśmie do milczenia i złamał złożoną obietnicę. Media, czerpiące informacje z nieznanych źródeł, rozpętały wokół niego oszczerczą kampanię, w wyniku której stracił spokój i szczęście rodzinne. Rozpadło się jego małżeństwo, nieznani sprawcy grozili mu śmiercią. Jakby tego było mało, szefowie sieci CBS wstrzymali emisję reportażu Bergmana i wysłali go na przymusowy urlop na Bahamy. Reporter nie dał jednak za wygraną i postanowił doprowadzić sprawę do końca bez względu na koszty i wpływ, jaki mogła mieć ona na jego życie i karierę...

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Oscary za rok 1999

Złote Globy 1999

Nagroda BAFTA 1999

Nagroda Satelita 1999

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]