Inkubator przedsiębiorczości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inkubator przedsiębiorczości – podmiot, którego celem jest wspieranie rozwoju przedsiębiorstw.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Inkubator może mieć różną formę prawną. W zależności od grupy docelowej wyróżnia się różne rodzaje inkubatorów przedsiębiorczości, których oferta jest skierowana m.in. do:

  • początkujących przedsiębiorców z sektora małych i średnich przedsiębiorstw, rozpoczynających lub dopiero zamierzających rozpocząć działalność gospodarczą,
  • przedsiębiorców opracowujących nowe technologie (inkubatory technologiczne)
  • studentów i doktorantów (uczelniane inkubatory przedsiębiorczości),
  • podmiotów ekonomii społecznej (inkubatory przedsiębiorczości społecznej).

Inkubatory oferują przedsiębiorcom powierzchnię (najczęściej biurową) i różnego rodzaju usługi (najczęściej prawne i księgowe)[1].

Akademickie inkubatory przedsiębiorczości[edytuj | edytuj kod]

Akademickie inkubatory przedsiębiorczości (AIP) są tworzone przez uczelnie wyższe zgodnie z art. 148 z dnia 20 lipca 2018 r. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce[2]. Są tworzone w celu wspierania działalności gospodarczej pracowników uczelni, doktorantów i studentów (przedsiębiorczości akademickiej).

Akademickie inkubatory przedsiębiorczości dzieli się także na te, które zajmują się preinkubacją (wsparciem osób przed założeniem działalności gospodarczej – bez rejestracji działalności gospodarczej w urzędach można działać jako pion inkubatora, korzystając z jego osobowości prawnej) oraz świadczące pomoc na zasadach inkubacji (wsparcie od momentu rejestracji działalności gospodarczej w postaci pomocy lokalowej, porad prawnych, księgowości, zaplecza biurowego, szkoleń i doradztwa, pomocy w pozyskiwaniu środków unijnych itp.).

Historia inkubatorów przedsiębiorczości w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku powstała Fundacja Akademickie Inkubatory Przedsiębiorczości (dzisiaj funkcjonująca pod skróconą nazwą AIP), której zadaniem była organizacja sieci inkubatorów na uczelniach w całym kraju.[3] Poza stworzeniem przyjaznego miejsca do pracy i udzielaniem wsparcia doradczego dla startujących przedsiębiorców, głównym filarem, na którym opierała się idea inkubatorów, był model użyczenia osobowości prawnej Fundacji początkującym firmom. Było to wówczas innowacyjne w skali kraju rozwiązanie pozwalające młodym ludziom - których nie było stać na ponoszenie pełnych kosztów prowadzenia własnej działalności i podejmowanie związanego z tym ryzyka – na przetestowanie własnych pomysłów biznesowych pod skrzydłami AIP.

W 2007 r. istniało już 20 inkubatorów w całym kraju (w tym przy najważniejszych polskich uczelniach takich jak, Uniwersytet Warszawski czy Uniwersytet Gdański), w których funkcjonowało 250 firm (przez 17 lat działania AIP ta liczba przekroczyła w sumie 16 tysięcy). W tym samym roku AIP ugruntowało swoją pozycję uznanej instytucji otoczenia biznesu, uzyskując wpis do Krajowego Systemu Usług oraz certyfikat systemu zarządzania jakością ISO 9001:2000. W kolejnych latach Fundacja została wyróżniona różnymi nagrodami, m.in. Parlamentu Studentów RP, Komisji Europejskiej czy poszczególnych ministerstw.[4]

W kolejnych latach Fundacja AIP konsekwentnie się rozwijała, a w 2017 poszerzyła zakres działania o fundusz inwestycyjny AIP Seed i największą w Polsce sieć coworkingową - Business Link. Ostatnie lata to zamknięcie filii w całym kraju i sprowadzenie całej struktury do centrali w Warszawie. Pandemia przyspieszyła proces automatyzacji działań i rozwiązywania zadań zdalnie, więc AIP wprowadziło system podpisywania umów cyfrowo.

Inkubatory przedsiębiorczości społecznej[edytuj | edytuj kod]

Są tworzone przez samorządy lub organizacje pozarządowe. Oferują doradcze, szkoleniowe i infrastrukturalne wsparcie:

  • podmiotom ekonomii społecznej,
  • instytucjom rynku pracy oraz pomocy i integracji społecznej,
  • osobom zainteresowanych założeniem lub działalnością na rzecz podmiotów ekonomii społecznej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adrian Grycuk. Wybrane narzędzia wspierania startupów w Polsce. „Studia BAS”. 2(58), s. 161–162, 2019. 
  2. Art. 148 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668)
  3. AIP - Przetestuj biznes bez ryzyka. - Załóż firmę online w 15 minut, AIP - Przetestuj biznes bez ryzyka. [dostęp 2021-12-29] (pol.).
  4. AIP - Przetestuj biznes bez ryzyka. - O grupie AIP, AIP - Przetestuj biznes bez ryzyka. [dostęp 2021-12-29] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Konieczny i in.: Kompendium przedsiębiorczości, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Warszawa 2008, s. 169, ISBN 978-83-926955-0-9.
  • Dobre praktyki ośrodków Krajowego Systemu Usług w prowadzeniu projektów, Grzegorz Cieśla, Warszawa: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, 2008, s. 101–110, ISBN 978-83-60009-50-5, OCLC 297647243.