Institut d’Estudis Catalans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Institut d’Estudis Catalansinstytut badawczy z siedzibą w Barcelonie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Instytut powstał z inicjatywy Enrica Prat de la Riba w 1907 roku. Jego głównym zadaniem była standaryzacja języka katalońskiego[1]. Prowadzi badania naukowe nad całością kultury katalońskiej[2]. W 1911 roku powstały trzy sekcje: historyczno-archeologiczna, filologiczna i naukowa[3]. Językiem podstawowym w IEC jest język kataloński[2].

Sekcja Filologiczna IEC zajmowała się ustaleniem norm pisowni, zatwierdzonych w 1913 roku, a które stały się one podstawą współczesnego katalońskiego. W 1917 roku wydano słownik Diccionari Ortogràfic de l'Institut. Po raz ostatni został wydany w 1937 roku. W 1932 roku ukazał się Diccionari General de la Llengua Catalana. Do Sekcji Filologicznej należą członkowie ze wszystkich regionów w których używany jest język kataloński (Katalonia, Baleary,Walencji , Alghero na Sardynii i Księstwa Andor) oprócz Walencji, która ma własną instytucję Acadèmia Valenciana de la Llengua. IEC opracował również: w 1995 roku Diccionari de la Llengua Catalana oraz Diccionari Català-Valencià-Balear[2]. Sekcja nauki w 1921 roku stworzyła Służbę Meteorologiczną Katalonii(Servei Meteorològic de Catalunya)[4]. Od 1922 roku IEC jest członkiem Międzynarodowej Unii Akademickiej[5].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje się głównie badaniami nad standaryzacją języka katalońskiego oraz kulturą regionu. By jak najlepiej zrealizować swoje programy badawcze Instytut współpracuje z innymi instytucjami, podpisuje umowy z uniwersytetami w Katalonii, oraz organizacjami z dziedziny nauki i kultury. Instytut jest członkiem Międzynarodowej Unii Akademickiej od 1922 roku. Uczestniczy zatem we wszystkich międzynarodowych programach badawczych promowanych przez tę instytucję[5].

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Od 1990 roku Instytut jest podzielony na 5 sekcji: historyczno-archeologiczną, nauk biologicznych, nauki i technologii, filologiczną i filozofii i nauk społecznych. Każda z nich ma maksymalnie dwudziestu ośmiu stałych członków. Instytut zatrudnia ponad sto osób[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia Katalonii, www.msz.gov.pl [dostęp 2019-06-14].
  2. a b c Institut d'Estudis Catalans, Departament de Justícia [dostęp 2019-08-25] (kat.).
  3. Presentació - Institut d'Estudis Catalans, www.cervantesvirtual.com [dostęp 2019-08-27].
  4. Història. Meteocat, Inici [dostęp 2019-08-27] (kat.).
  5. a b c Institut d'Estudis Catalans: l'Institut de les Ciències i les Humanitats - Acadèmia de la Llengua Catalana, www.iec.cat [dostęp 2019-08-27].