Internetowy serwis randkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Internetowy serwis randkowy – rodzaj serwisu społecznościowego gdzie można zawrzeć nowe znajomości w celu umówienia się na randkę.

Uważa się, że internetowe portale randkowe stanowią elektroniczną wersję swoich poprzedników - ogłoszeń matrymonialnych[1].

Podział[edytuj | edytuj kod]

Serwisy randkowe według sposobu dostępu można podzielić na:

  • serwisy płatne, gdzie utworzenie i zamieszczenie własnego profilu jest darmowe, ale aby nawiązać bliższy kontakt należy wykupić abonament
  • serwisy bezpłatne, najczęściej sponsorowane lub utrzymujące się z reklam
  • serwisy o częściowej odpłatności, gdzie oferowane są dodatkowe usługi (np. zaawansowane wyszukiwanie interesujących nas profili), ale samo założenie własnego profilu i komunikowanie się z innymi uczestnikami jest darmowe.

Serwisy randkowe można także podzielić według kryteriów: sposób łączenia użytkowników oraz rodzaj użytkowników i ich preferencje. Na świecie takie rozróżnienie wprowadził Mark Brooks[2].

Ze względu na sposób łączenia, portale randkowe dzielimy na:

  • general dating – użytkownicy korzystają z wyszukiwarek, uzupełniają profile.
  • matchmaking – użytkownicy uzupełniają testy psychologiczne, algorytm systemu dobiera osoby pasujące do siebie według właściwych kryteriów.
  • rozwiązania mieszane w których użytkownicy wypełniają testy psychologiczne, a następnie konsultanci portalu tak jak w biurach matrymonialnych łączą użytkowników i umawiają ich na randki po przeprowadzeniu dodatkowej analizy osobowości i rozmowy telefonicznej badającej preferencje
  • social dating – aplikacje randkowe działające w oparciu o sieci znajomości i realne zainteresowania. Zintegrowane z portalami społecznościowymi typu facebook.

Ze względu na preferencje użytkowników, serwisy randkowe dzielą się na:

  • real dating – użytkownicy są dążą do nawiązania trwałej relacji, często zakończonej małżeństwem.
  • flirting – użytkownicy nie dążą do nawiązania trwałej znajomości, ale jej nie wykluczają.
  • casual dating/sex randki – użytkownicy szukają seks-partnera, absolutnie nie szukają trwałej relacji. Wynaturzeniem tej linii są serwisy przeznaczone do osób w małżeństwach/związkach, które szukają romansów.

Ze względu na rodzaj użytkowników, serwisy randkowe dzielimy na:

  • general dating – portale, w których zalogować może się właściwie każdy.
  • niche dating – portale skierowane do grupy osób w oparciu o ustalone kryteria:
    • religijne (np. portal dla chrześcijan, katolików, żydów, muzułmanów, hindusów, mormonów)
    • narodowościowe (np. portal dla Polonii, dla Żydów, Meksykanów mieszkających w USA)
    • geolokalizowane (np. dla mieszkańców Londynu, Warszawy)
    • hobby (np. użytkownicy produktów Apple).
    • inne szczególne cechy (np. rodzice samotnie wychowujące dzieci, osoby po rozwodzie)

Serwisy randkowe to już nie tylko wyszukiwanie osób z prostej wyszukiwarki. Rozwinęły się na tyle, że kryteria wyszukiwania stale rosną. Już teraz można wyszukać partnera nie tylko po mieście czy wieku, ale również po takich cechach np. stosunek do palenia, dzieci, wyznanie itp. Serwisy randkowe rozwinęły się w stronę psychologii – dopasowują potencjalnego partnera po cechach osobowości oraz dają propozycje takich partnerów po wypełnieniu testu online.

Wiele serwisów było oskarżonych o oszukiwanie – tworzenie fikcyjnych profili, a nawet zatrudnianie pracowników do utrzymywania wirtualnych kontaktów z (płacącymi) klientami. W ostatnich latach popularne stały się portale randkowe dla katolików ze względu na fakt, iż w Polsce religia stanowi istotny element życia; w związku z czym dla wierzących osób jest to ważne kryterium przy wyborze partnera. Tworzenie tematycznych portali o charakterze religijnym spotyka się z dużą przychylnością Polaków. Statystyki z raportów z 2017 roku obejmujące usatysfakcjonowanych użytkowników skłaniają ku wnioskowi, że dzięki tego typu stronom powstało już ponad 3 tys. małżeństw kościelnych oraz 9 tys. zaręczonych par[3].

Strony randkowe różnią się od portali społecznościowych tym, że osoby, które z nich korzystają rejestrują się na nich w określonym celu – tj. aby zawrzeć nowe znajomości (w przypadku social mediów nie każdy życzy sobie otrzymywać zaproszenia do znajomości od osób nieznajomych)[4].

Portale randkowe w Polsce i na świecie[edytuj | edytuj kod]

W Polsce z portali randkowych korzysta ponad 4 miliony internautów[5]. Ze względu, że poszukiwanie partnera zabiera dużo czasu, Internet przyspiesza ten proces.

Największe tego typu serwisy to eDarling (zarejestrowanych ponad 13 milionów użytkowników) i Sympatia.pl (zarejestrowanych ponad 6 milionów użytkowników [6]). Na świecie dużą popularnością cieszy się serwis Match.com[7]. Oba portale wykazują pewne różnice: eDarling ma ponad 15 mln użytkowników w całej Europie i powstało w 2008 roku; zaś inną sytuację obserwujemy w przypadku serwisu Sympatia, który działa od 2003 roku lecz tylko w Polsce[8]. Istnieją również serwisy randkowe dla osób homo- lub biseksualnych, które korzystają z portali randkowych częściej w porównaniu do heteroseksualistów[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Oronowicz, Agnieszka Jaśkowiak, Historia internetowych portali randkowych, Ariel Orzełek, Kamil Jakimowicz, Anna Sykała (red.), „Jednostka i Zbiorowość – relacje na przestrzeni dziejów,”, DOI10.13140/RG.2.1.5090.3523.
  2. Online Personal Watch, Online Personal Watch, dostęp 2012-03-07
  3. 2017: Kilka słów o rankingu (pol.). Top Portal Randkowy. [dostęp 2017-11-18].
  4. Portale randkowe w praktyce – gdzie zawierać znajomości? (pol.). Top Serwis Randkowy, 2017. [dostęp 2017-11-19].
  5. Beata Ratuszniak Randki w sieci. Cztery miliony Polaków do wzięcia , serwis interaktywnie.com, dostęp 2012-03-07
  6. Portale randkowe
  7. Notatka o Match.com w serwisie consumersearch.com, dostęp 2008-10-20
  8. Sympatia.pl – zdecydowany lider na polskim rynku (pol.). Top Serwis Randkowy, 2017. [dostęp 2017-11-19].
  9. Wojciech Oronowicz, Agnieszka Jaśkowiak, Jak Polacy postrzegają internetowe portale randkowe?, Małgorzata Wysocka-Pleczyk, Bożena Gulla (red.), „Człowiek Zalogowany 4. Świat społeczny w przestrzeni Internetu”, Kraków: Biblioteka Jagiellońska, s. 99-106, DOI10.13140/RG.2.1.3081.4803, ISBN 978-83-940803-6-5.