Inwentaryzacja powykonawcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Inwentaryzacja powykonawcza lub geodezyjny pomiar powykonawczy – zespół czynności technicznych (pomiarowych, obliczeniowych, kartograficznych) w geodezji, w wyniku których powstają dokumenty i bazy danych dotyczące usytuowania poziomego i pionowego obiektów budowlanych nadziemnych, naziemnych oraz podziemnych, pozwalający na określenie współrzędnych X, Y oraz rzędnych wysokości H mierzonych obiektów. Pomiary inwentaryzacyjne wykonuje się w oparciu o geodezyjną osnowę poziomą i wysokościową. Pomiar powykonawczy należy do grupy pomiarów bezpośrednich, czyli takich, które wymagają bezpośredniego kontaktu z przedmiotem pomiaru.

Pomiary geodezyjne przeprowadza się po zakończeniu budowy poszczególnych obiektów budowlanych w celu zebrania aktualnych danych o przestrzennym rozmieszczeniu elementów zagospodarowania działki lub terenu. Przewody podziemne i elementy podziemne budowli należy poddawać pomiarowi powykonawczemu po ułożeniu w wykopie, ale przed ich przykryciem (zasypaniem). Obowiązek zgłoszenia obiektów do pomiaru przed przykryciem spoczywa na zamawiającym i wykonawcy robót budowlanych[1].

Dokumentacja geodezyjno-kartograficzna, sporządzona w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, powinna zawierać dane umożliwiające wniesienie zmian na mapę zasadniczą, do ewidencji gruntów i budynków oraz do ewidencji sieci uzbrojenia terenu. Wykonawca prac geodezyjnych, geodeta posiadający uprawnienia do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, przekazuje do właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, prowadzącego Państwowy Zasób Geodezyjny i Kartograficzny, oryginał dokumentacji powykonawczej[2] (najczęściej w postaci operatu geodezyjnego), natomiast zamawiający otrzymuje potwierdzoną kopię wybranych materiałów przekazanych do ośrodka (zazwyczaj kopie szkiców inwentaryzacyjnych oraz kopię mapy zasadniczej z uwidocznionymi obiektami budowlanymi podlegającymi inwentaryzacji). Szkice lub mapy z przeprowadzonej inwentaryzacji powykonawczej muszą zawierać informacje o zgodności usytuowania budowli względem ich projektowanej lokalizacji. Inwestor lub wykonawca prac budowlanych jest obowiązany zapewnić sporządzenie powykonawczych pomiarów inwentaryzacyjnych.

Dokładność inwentaryzacyjnych pomiarów powykonawczych, powinna odpowiadać dokładności pomiarów sytuacyjno-wysokościowych[3]. Szczegóły techniczne inwentaryzacji przewodów uzbrojenia podziemnego w geodezji reguluje Rozporządzenie MSWiA z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów systuacyjnych i wysokościowych[4].

Ze względu na warunki związane z możliwością dostępu do elementów uzbrojenia terenu, pomiar inwentaryzacyjny może być wykonany metodą:

  • bezpośrednią – stosowaną w odniesieniu do naziemnego i podziemnego uzbrojenia terenu po ułożeniu przewodów, a przed ich zasypaniem (inwentaryzacja powykonawczą) lub w odkrywkach terenowych
  • pośrednią – stosowaną w odniesieniu do przewodów podziemnych zasypanych (zakrytych) z wykorzystaniem aparatury elektronicznej (wykrywaczy)[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy