Ion Dumitru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ion Dumitru
ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
2 stycznia 1950
Bukareszt, Rumunia
Pozycja pomocnik
Wzrost 169 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1967–1972
1972–1980
1980–1982
1982–1983
1983–1984
1984
1984–1985
1985–1988
1988–1989
Rapid Bukareszt
Steaua Bukareszt
Politehnica Timișoara
Universitatea Krajowa
CFR Timișoara
UMT Timișoara
Politehnica Timișoara
Rapid Bukareszt
Würzburger Kickers
110 (11)
213 (47)
46 (2)
4 (0)


33 (1)
37 (3)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1970–1980  Rumunia 57 (12)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1983–1984
1984
1984–1985
1987–1988
1989–1993
1994–1995
1995–1996
1996–1997
1998
1999
2000
2000–2001
2001
2001–2002
2002–2003
2003–2005
2006–2008
2009–2010
2011
2013–2014
CFR Timișoara
UMT Timișoara
Politehnica Timișoara
Rapid Bukareszt
Würzburger Kickers
Progresul Bukareszt
Jiul Petroszany
Rapid Bukareszt
Rocar Bukareszt
Al-Jaish SC
Al-Ta'ee
Politehnica Jassy
Callatis Mangalia
 Rumunia U-19
VfR Heilbronn
Rapid Bukareszt (juniorzy)
Concordia Chiajna
Concordia Chiajna
Steaua II Bukareszt
 Rumunia U-18

Ion Dumitru (ur. 2 stycznia 1950 w Bukareszcie) – rumuński piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj]

Dumitru karierę rozpoczynał w 1967 roku w pierwszoligowym Rapidzie Bukareszt. Dwa razy wywalczył z nim wicemistrzostwo Rumunii (1970, 1971), a także raz Puchar Rumunii (1972). W 1972 roku odszedł do także pierwszoligowej Steauy Bukareszt. W 1976 roku zdobył z nim dublet, czyli mistrzostwo oraz puchar Rumunii. W następnych latach wraz ze Steauą wywalczył jeszcze jedno mistrzostwo (1978) oraz puchar kraju (1979). Ponadto, w trakcie gry dla Steauy dwukrotnie został wybrany piłkarzem roku w Rumunii (1973, 1975).

W 1980 roku Dumitru przeszedł do Politehniki Timișoara, również występującej w pierwszej lidze. Jej barwy reprezentował przez dwa lata, a następnie był zawodnikiem Universitatei Krajowa, z którą w 1983 roku wywalczył wicemistrzostwo Rumunii oraz Puchar Rumunii. W kolejnych latach występował jeszcze w drugoligowych zespołach CFR Timișoara oraz UMT Timișoara, a także ponownie w Politehnice Timișoara i Rapidzie Bukareszt. Ostatnim klubem w karierze Dumitru był niemiecki Würzburger Kickers, gdzie w 1989 roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Rumunii Dumitru zadebiutował 9 lutego 1970 w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Peru, a 21 maja 1972 w przegranym 2:3 pojedynku eliminacji Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972 z Danią strzelił swojego pierwszego gola w kadrze.

W 1970 roku został powołany do zespołu na mistrzostwa świata. Zagrał na nich w meczach z Anglią (0:1), Czechosłowacją (2:1) i Brazylią (2:3), a Rumunia odpadła z turnieju po fazie grupowej.

W latach 1970–1980 w drużynie narodowej Dumitru rozegrał 57 spotkań i zdobył 12 bramek.

Kariera trenerska[edytuj]

W drugiej połowie lat 80. XX wieku Dumitru był grającym trenerem zespołów CFR Timișoara, UMT Timișoara, Politehnica Timișoara, Rapid Bukareszt oraz Würzburger Kickers. W 1989 roku zakończył karierę piłkarza jako gracz Kickers i do 1993 roku pozostał w klubie jako jego trener. W kolejnych latach pracował w Rumunii jako szkoleniowiec drużyn Progresul Bukareszt, Jiul Petroszany, Rapid Bukareszt orz Rocar Bukareszt.

W 1999 roku Dumitru prowadził syryjski klub Al-Jaish SC, z którym zdobył mistrzostwo Syrii. Następnie był trenerem saudyjskiego Al-Ta'ee, a potem wrócił do Rumunii, gdzie prowadził Politehnikę Jassy, Callatis Mangalia oraz reprezentację Rumunii U-19. W późniejszych latach trenował jeszcze niemiecki VfR Heilbronn, juniorów Rapidu Bukareszt, Concordię Chiajna, rezerwy Steauy Bukareszt oraz reprezentację Rumunii U-18.

Bibliografia[edytuj]