Mircea Rednic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mircea Rednic
Mircea Rednic.jpg
Data i miejsce
urodzenia
9 kwietnia 1962
Hunedoara, Rumunia
Pozycja prawy obrońca
Wzrost 175
Masa ciała 70
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1976-1979
1979-1980 (j)
1979-1980 (w)
1980-1981
1981-1982
1982-1983
1983-1984
1984-1985
1985-1986
1986-1987
1987-1988
1988-1989
1989-1990
1990-1991 (j)
1990-1991 (w)
1991-1992
1992-1993
1993-1994
1994-1995
1995-1996
1996-1997
1997-1998
1998-1999
1999-2000
Corvinul Hunedoara
Luceafărul Bukareszt
Corvinul Hunedoara
Corvinul Hunedoara
Corvinul Hunedoara
Corvinul Hunedoara
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
Bursaspor
Standard Liège
Standard Liège
Standard Liège
Standard Liège
Standard Liège
Sint-Truidense VV
Rapid Bukareszt
Rapid Bukareszt
Rapid Bukareszt
- (-)
- (-)
6 (0)
26 (0)
31 (4)
33 (2)
31 (0)
30 (3)
30 (3)
25 (2)
30 (5)
32 (7)
19 (1)
15 (0)
14 (0)
17 (0)
28 (1)
34 (1)
32 (0)
29 (1)
10 (0)
31 (0)
32 (1)
26 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1981-1991  Rumunia 83 (2)

Mircea Rednic (ur. 9 kwietnia 1962 roku w Hunedoarze), rumuński piłkarz, występujący na pozycji prawego obrońcy, i trener piłkarski. Karierę zaczynał w Corvinulu Hunedoara, z którym w sezonie 1979-1980 awansował do Divizii A. Dwa lata później zespół zajął trzecie miejsce w lidze, wyprzedzając m.in. Steauę Bukareszt. Rednic był podstawowym piłkarzem Corvinulu, a dobre występy w barwach tego klubu zaowocowały debiutem w reprezentacji oraz - w 1983 roku - transferem do Dinama Bukareszt. W barwach Dinama grał przez osiem lat; w tym czasie zdobył dwa tytuły mistrza Rumunii oraz trzy Puchary kraju. Po upadku komunizmu wyjechał za granicę, najpierw do tureckiego Bursasporu, gdzie spędził rundę wiosenną sezonu 1990-1991, a później do belgijskiego Standardu Liège. Występował w pierwszej jedenastce Standardu przez pięć lat, a do swojej kolekcji trofeów włączył Puchar Belgii i dwa wicemistrzostwa tego kraju. W 1997 roku w wieku trzydziestu pięciu lat powrócił do ojczyzny. Z Rapidem Bukareszt prowadzonym w tym czasie przez Cornela Dinu sięgnął po trzeci w karierze tytuł mistrza Rumunii. Piłkarską karierę zakończył w 2000 roku.

W reprezentacji Rumunii rozegrał 83 mecze. Przez całe lata 80. był podstawowym zawodnikiem drużyny narodowej, z którą brał udział w Euro 1984 oraz Mundialu 1990, gdzie podopieczni Emerica Ienei po raz pierwszy w historii awansowali do drugiej rundy. Z reprezentacją pożegnał się w 1991 roku w towarzyskim spotkaniu z Norwegią.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • awans do Divizii A w sezonie 1979-80 z Corvinulem Hunedoara
  • mistrzostwo Rumunii 1984 i 1990, wicemistrzostwo Rumunii 1985, 1987, 1988, 1989 oraz Puchar Rumunii 1984, 1986 i 1990 z Dinamem Bukareszt
  • wicemistrzostwo Belgii 1993 i 1995 oraz Puchar Belgii 1993 ze Standardem Liège
  • mistrzostwo Rumunii 1999, wicemistrzostwo Rumunii 1998 i 2000 oraz Puchar Rumunii 1998 z Rapidem Bukareszt

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową w Rapidzie Bukareszt, gdzie tymczasowo prowadził pierwszy zespół. W tym samym sezonie przeniósł się do zagrożonego spadkiem FCM Bacău, z którym zajął 14. miejsce w lidze i wygrał mecze barażowe o pozostanie w ekstraklasie.

Niedługo później ponownie upomnieli się o niego działacze Rapidu. W sezonie 2002-2003 doprowadził klub do pierwszego od czterech lat tytułu mistrza Rumunii.

Pracował także w saudyjskim Al-Nassr Rijad, Universitatei Craiova oraz FC Vaslui.

Od czerwca 2006 roku jest szkoleniowcem Dinama Bukareszt, który po rundzie jesiennej sezonu 2006-2007 zajmuje w Lidze I pierwsze miejsce.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Rumunii 2003 i Superpuchar Rumunii 2003 z Rapidem Bukareszt