Ippolito Nievo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ippolito Nievo.jpg

Ippolito Nievo (ur. 30 listopada 1831 w Padwie - zm. 5 marca 1861) – włoski powieściopisarz i poeta.

Dzieciństwo i młodość spędził w regionie Friuli, który stał się tłem jego utworów prozatorskich. Uczestniczył we włoskich walkach niepodległościowych pod przywództwem Giuseppe Garibaldiego. Zginął w katastrofie statku na Morzu Tyrreńskim.

Ważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1855 Angelo di bontà
  • 1857 Il conte pecoraio
  • 1859 Il barone di Nicastro
  • 1867 Le confessioni di un Italiano