Józef Czerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Czerski (ur. 1888, zm. 1976) – polski duchowny zielonoświątkowy, w latach 1947-1953 zwierzchnik (z tytułem biskupa) Związku Chrześcijan Wiary Ewangelicznej w Polsce.

Życiorys[edytuj]

Będąc na emigracji zarobkowej w USA zetknął się w 1918 z ruchem zielonoświątkowym. W okresie międzywojennym wrócił do Polski i rozpoczął działalność ewangelizacyjną i duszpasterską zgodną z założeniami pentekostalizmu. Mieszkał na kresach wschodnich. Po II wojnie światowej w ramach repatriacji wrócił do Polski. W latach 1945-1948 był przełożonym zboru chrześcijan wiary ewangelicznej w Brzegu[1].

We wrześniu 1950 roku został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i więziony przez 6 miesięcy[1]. W tym okresie zmienił swój stosunek do ZKE. Przed aresztowaniem był przeciwnikiem wejścia do ZKE, natomiast po wyjściu na wolność nakłaniał zbory KChWE do przystąpienia do ZKE, co też nastąpiło[2].

W 1953 roku został duchownym i wiceprezesem Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (reprezentował ugrupowanie Chrześcijan Wiary Ewangelicznej)[1]. Funkcję tę pełnił do roku 1958[3]. Jako członek Zarządu prawie nigdy nie zabierał głosu na posiedzeniach Rady Kościoła[4].

W 1958 roku wystąpił z ZKE i odtąd prowadził działalność religijną odrębnie, a w jego domu odbywały się regularne nabożeństwa[5]. Nigdy już nie powrócił w szeregi ZKE[1], w którym to kościele był odtąd na cenzurowanym. Pomimo tego w 1976[a] roku w miesięczniku „Chrześcijanin” oficjalnie przyznano, że jest pionierem pentekostalizmu na ziemiach polskich[5].

Po śmierci żony w 1970 zamieszkał u córki, Antoniny, w Opolu, która była żoną Mikołaja Sosulskiego[b]. Druga jego córka wyszła za Walentego Dawidowa[4]. Zmarł 8 września 1976 roku w wieku 88 lat[5].

Oceny[edytuj]

W 1996 roku na łamach „Chrześcijanina” napisano, że wielokrotnie był osadzany w aresztach, bądź płacił wysokie grzywny. „Nigdy nie starał się odpłacić złem za zło, ale modlił się o te osoby, aby Pan im przebaczył i dał upamiętanie”[6]. Diametralnie odmienną ocenę dał Henryk Ryszard Tomaszewski w 2009 roku, który zarzucił mu kłamstwo oraz brak odwagi[4]. Ryszard Michalak uznał go za bohatera i autentycznego lidera ewangelikalnego[7].

Uwagi

  1. Na początku 1976 z funkcji prezesa ZKE odsunięty został nieprzychylny Czerskiemu Stanisław Krakiewicz.
  2. Ojciec Kazimierza Sosulskiego.

Przypisy

  1. a b c d Zieliński 2014 ↓, s. 339.
  2. Tomaszewski 2009 ↓, s. 177-178.
  3. Cieślar 1996 ↓, s. 9.
  4. a b c Tomaszewski 2009 ↓, s. 178.
  5. a b c Cieślar 1996 ↓, s. 11.
  6. Cieślar 1996 ↓, s. 10.
  7. Michalak 2014 ↓, s. 355.

Bibliografia[edytuj]