Przejdź do zawartości

Józef Pszczoła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef Pszczoła
Ilustracja
starszy sierżant starszy sierżant
Data i miejsce urodzenia

26 grudnia 1892
Kraków

Data i miejsce śmierci

20 października 1956
leśniczówka Grabczak Nadleśnictwo Kup

Przebieg służby
Lata służby

1913–1924, 1939

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

4 Dywizja Strzelców Polskich
31 pułk strzelców

Stanowiska

dowódca plutonu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa

Późniejsza praca

leśniczy

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie)

Józef Pszczoła (ur. 26 grudnia 1892 w Krakowie, zm. 20 października 1956 w leśniczówce Grabczak) – żołnierz armii austriackiej i starszy sierżant Wojska Polskiego II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie kupieckiej Walentego i Agnieszki z Załubskich[1][2]. Absolwent gimnazjum w Krakowie. Działał w Drużynach Strzeleckich. Od października 1913 zmobilizowany do armii austriackiej, po wybuchu wojny został wysłany na front francuski gdzie dostał się do niewoli rosyjskiej. W niewoli pracował w kamieniołomach na Uralu, skąd próbował uciec[2].

Udało mu się przedostać w styczniu 1919 do 4 Dywizji Strzelców Polskich[3]. Po 19 lipca w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego w składzie 31 pułku strzelców brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej[3][2].

Szczególnie odznaczył się 18 sierpnia 1920, kiedy „będąc d-cą plutonu /.../ w boju pod Wyszkowem nad Bugiem opanował most udaremniając bolszewikom wysadzenie go w powietrze. Następnie zaskoczył nieprzyjacielską placówkę z karabinem maszynowym. Obsługa została wybita a km zdobyty”[4][2]. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku jako żołnierz zawodowy do 1924 służąc nadal w 31 pułku strzelców[3][2]. Po zakończeniu służby w wojsku zdał egzamin na leśniczego i rozpoczął pracę w leśnictwie[3]. Podczas kampanii wrześniowej aresztowany przez Rosjan jednak udało mu się uciec z niewoli i wrócić w rodzinne strony. Podczas okupacji pracował jako leśnik w Tarnowie[2].

Po zakończeniu wojny przeniósł się z rodziną do leśniczówki Grabczak w Nadleśnictwie Kup, gdzie pracował jako leśnik do śmierci. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Żonaty ze Stanisławą z d. Bobóg-Świątkiewicz. Mieli dwie córki: Janinę (ur. 1925) i Aleksandrę (ur. 1931)[2].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Kolekcja VM ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Polak (red.) 1993 ↓, s. 173.
  3. 1 2 3 4 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  4. Kolekcja VM ↓, s. 6.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 marca 1922, s. 227.
  6. Libert 1928 ↓, s. 40.
  7. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 3.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]