Józef Pszczoła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Pszczoła
Ilustracja
starszy sierżant starszy sierżant
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1892
Kraków
Data i miejsce śmierci 20 października 1956
leśniczówka Grabczak Nadleśnictwo Kup
Przebieg służby
Lata służby 1913–1924, 1939
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Dywizja Strzelców Polskich
31 pułk strzelców
Stanowiska dowódca plutonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Późniejsza praca leśniczy
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie)

Józef Pszczoła (ur. 26 grudnia 1892 w Krakowie, zm. 20 października 1956 w leśniczówce Grabczak) – żołnierz armii austriackiej i starszy sierżant Wojska Polskiego II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie kupieckiej Walentego i Agnieszki z Załubskich[1]. Absolwent gimnazjum w Krakowie. Działał w Drużynach Strzeleckich. Od października 1913 zmobilizowany do armii austrackiej, po wybuchu wojny został wysłany na front francuski gdzie dostał się do niewoli rosyjskiej. W niewoli pracował w kamieniołomach na Uralu, skąd próbował uciec[1].

Udało mu się przedostać w styczniu 1919 do 4 Dywizji Strzelców Polskich. Po 19 lipca w szeregach odrodzonego Wojska Polskiego w składzie 31 pułku strzelców brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej[1].

Szczególnie odznaczył się 18 sierpnia 1920, kiedy „będąc d-cą plutonu /.../ w boju pod Wyszkowem nad Bugiem opanował most udaremniając bolszewikom wysadzenie go w powietrze. Następnie zaskoczył nieprzyjacielską placówkę z karabinem maszynowym. Obsługa została wybita a km zdobyty”[1]. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku jako żołnierz zawodowy do 1924 służąc nadal w 31 pułku strzelców[1]. Po zakończeniu służby w wojsku zdał egzamin na leśniczego i rozpoczął pracę w leśnictwie. Podczas kampanii wrześniowej aresztowany przez Rosjan jednak udało mu się uciec z niewoli i wrócić w rodzinne strony. Podczas okupacji pracował jako leśnik w Tarnowie[1].

Po zakończeniu wojny przeniósł się z rodziną do leśniczówki Grabczak w Nadleśnictwie Kup, gdzie pracował jako leśnik do śmierci. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty ze Stanisławą z d. Bobóg-Świątkiewicz. Mieli dwie córki: Janinę (ur. 1925) i Aleksandrę (ur. 1931)[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Polak (red.) 1993 ↓, s. 173.
  2. Libert 1928 ↓, s. 40.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]