Jürg Willi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jürg Willi
Kraj działania  Szwajcaria
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1934
Zurych
Specjalność: psychiatria
Alma Mater Uniwersytet w Zurychu
Doktor honoris causa
(Uniwersytetu we Fryburgu – 1999)

Jürg Willi (ur.16 kwietnia 1934 w Zurychu) – szwajcarski psychiatra specjalista psychoterapii psychodynamicznej, naukowiec, wykładowca.

Życiorys[edytuj]

Jürg Willi jest drugim z czworga dzieci  profesora Neonatologii Heinricha Willi (1900-1971) i jego żony Marie-Louise Chuardt (1904-1991). W roku 1960 ukończył medycynę w specjalizacji psychiatrii na uniwersytecie w Zurychu, obroniwszy swoją prace doktorska u prof. Medard Boss. Aż do 1999 był dyrektor kliniki psychiatrycznej Uniwersyteckiego Szpitala w Zurychu oraz profesorem Polikliniki Psychiatrii, Psychoterapii i Psychosomatycznych Chorób na Uniwersytecie w Zurychu. Obecnie kieruje instytutem szkoleniowym założonej przez niego terapii układowej w Zurychu[1].

Od 1965 J. Willi wprowadził jako pierwszy w niemieckojęzycznym nurcie terapeutycznym problematykę relacji partnerskich i rozwoju osobistego w związkach partnerskich. Te obszary były centrum jego działań badawczych i edukacyjnych. Jürg Willi wprowadził w psychodynamicznej terapii relacji partnerskich terminy: koluzji, koewolucji psychologicznej, osobistej niszy, ekologicznej psychoterapii oraz problematykę relacji psychoterapii z duchowością[2].

Odznaczenia[edytuj]

W 1999 roku przyznano mu tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu we Fryburgu. W 2002 został laureatem International Otto Mainzer Price w Nowym Yorku za wkład w naukę o miłości. Jego książka The relationship between two people została uznana jako jedna ze stu arcydzieł literatury psychoterapeutycznej w Alfred Pritzens Book[3].

Prace[edytuj]

jako autor[edytuj]

  • Die Schizophrenie in ihrer Auswirkung auf die Eltern. Untersuchungen der Eltern von 15 jugendlichen Schizophrenen, Diss. Orell Füssli, Zürich 1962.
  • Anwendung des gemeinsamen Rorschach-Versuchs in Ehetherapie und Forschung. Rorschachiana 11, German Edition. Hans Huber Verlag, Bern 1974. ISBN 978-3-45630-616-2
  • Der Gemeinsame Rorschach-Versuch. Diagnostik von Paar- und Gruppenbeziehungen. Hans Huber, Bern. ISBN 978-3-45630-575-2
  • Die Zweierbeziehung. Spannungsursachen, Störungsmuster, Klärungsprozesse, Lösungsmodelle. rororo, Reinbek 1975. ISBN 978-3-49962-758-3 (Mehrere Auflagen; in 7 Sprachen übersetzt)
  • Therapie der Zweierbeziehung. Klett-Cotta, Stuttgart 1978. (Mehrere Auflagen; vollständig überarbeitete Neuausgabe mit Untertitel: Einführung in die analytische Paartherapie - Anwendung des Kollusionskonzepts - Beziehungsgestaltung im therapeutischen Dreieck. 2008. ISBN 978-3-60894-522-5; in 4 Sprachen übersetzt)
  • Ko-evolution – die Kunst gemeinsamen Wachsens Rowohlt, Reinbek 1985 (Neuauflage 1989. ISBN 978-3-49918-536-6)
  • Die Zweierbeziehung. Spannungsursachen - Störungsmuster - Klärungsprozesse - Lösungsmodelle. Analyse des unbewußten Zusammenspiels in Partnerwahl und Paarkonflikt: das Kollusionskonzept. rororo, Reinbek 20. Auflage 1990. ISBN 978-3-49960-509-3
  • Was hält Paare zusammen? rororo, Reinbek 1991. (10. Auflage 1993. ISBN 978-3-49960-508-6; Rowohlt, Reinbek 1997. ISBN 978-3-49919-394-1; in drei Sprachen übersetzt)
  • Ökologische Psychotherapie. Wie persönliche Entwicklung und Lebenssituation sich wechselseitig beeinflussen. Rowohlt, Reinbek 2005. ISBN 978-3-49961-982-3 (in zwei Sprachen übersetzt)
  • Psychologie der Liebe. Persönliche Entwicklung durch Partnerbeziehungen. rororo, Reinbek 2002 (7. Auflage 2004. ISBN 978-3-49961-634-1; in drei Sprachen übersetzt)
  • Wendepunkte im Lebenslauf. Persönliche Entwicklung unter veränderten Umständen - die ökologische Sicht der Psychotherapie. Klett-Cotta, Stuttgart 2007. ISBN 978-3-60894-438-9 (4. Auflage 2013. ISBN 978-3-60894-809-7)
  • Die Kunst gemeinsamen Wachsens Herder Verlag, Freiburg 2007. ISBN 978-3-45129-607-9

jako współautor[edytuj]

Przypisy

  1. Satuila Stierlin, Ich brannte vor Neugier! Familiengeschichten bedeutender Familientherapeutinnen und Familientherapeuten, Heidelberg: Carl-Auer-Systeme, 2001, s. 164-190, ISBN 3-89670-209-2.
  2. RPP Mediathek Jürg Willi: Liturgie und Psychotherapie, www.rpp-media.org, 2009 [dostęp 2016-07-26].
  3. Alfred Pritz, Einhundert Meisterwerke der Psychotherapie, Wien/New York: Springer, 2008, s. 198.