Język bima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nggahi Mbojo
Obszar Małe Wyspy Sundajskie (Indonezja)
Liczba mówiących 500 tys. (1989)
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy
Kody języka
Kod ISO 639-3 bhp
IETF bhp
Glottolog bima1247
Ethnologue bhp
BPS 0100 4
WALS bim
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język bima (Nggahi Mbojo[1]) – język austronezyjski używany w Indonezji, na wyspach Sumbawa, Sangeang i Banta (Małe Wyspy Sundajskie Zachodnie) oraz w rejonie wyspy Komodo (Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie)[2].

Według danych z 1989 roku posługuje się nim ok. 500 tys. osób. Dzieli się na pięć dialektów – kolo, sangar (sanggar), toloweri, bima, mbojo[2].

Występuje w nim system poziomów mowy (ang. speech levels)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Alan Malingi: Nggahi Mbojo Dalam Pusaran Peradaban (indonez.). MetroMini, 2017-02-25. [dostęp 2020-03-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-06)].
  2. a b M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Bima, [w:] Ethnologue [online], wyd. 19, Dallas, Texas: SIL International, 2016 [dostęp 2020-03-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).???