Język indonezyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
bahasa Indonesia
Obszar Indonezja, Timor Wschodni, Malezja i inne
Liczba mówiących 43[1] mln (język ojczysty) + 156 mln[1] (język wyuczony)
Klasyfikacja genetyczna języki austronezyjskie
Pismo/alfabet łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Indonezja
Regulowany przez Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa
Ethnologue 1 narodowy
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 id
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 ind
Kod ISO 639-3 ind
IETF id
Glottolog indo1316
Ethnologue ind
GOST 7.75–97 инд 210
WALS ind, inj
SIL INZ
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-indonezyjski online

Język indonezyjski (ind. bahasa Indonesia) – mowa należąca do rodziny języków austronezyjskich, od 1949 objęta statusem języka urzędowego w Indonezji. Języka indonezyjskiego w Indonezji używa 197,7 mln[2] osób, z czego dla 42,8 mln jest to język ojczysty[2]. Jest to zespół odmian języka malajskiego używanych na terytorium Indonezji[3].

Większość mieszkańców Indonezji, władających językiem indonezyjskim, posługuje się również jednym z siedmiuset języków lokalnych, takich jak: jawajski, sundajski i balijski, które funkcjonują jako narzędzia komunikacji obiegowej[4][5]. Termin „język indonezyjski” jest kojarzony przede wszystkim z ogólnonarodowym dialektem standardowym, który służy jako norma porozumiewawcza w sytuacjach formalnych, będąc w relacji dyglosji z miejscowymi dialektami malajskimi, używanymi do celów komunikacji potocznej[6].

Literacki indonezyjski jest zbliżony do standardowego języka malezyjskiego, odróżnia się zaś m.in. dużą liczbą zapożyczeń z języka niderlandzkiego oraz jawajskiego. Zapisywany jest przy pomocy podstawowego alfabetu łacińskiego składającego się z 26 liter.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

W 2010 języka indonezyjskiego jako języka ojczystego używało 42,8 milionów ludzi[2], a jako języka wyuczonego – 154,9 milionów[2]. W sumie liczba osób znających język indonezyjski w Indonezji wynosi 197,7[2] miliona. Indonezyjski jest używany najczęściej jako język ojczysty w miastach Indonezji, natomiast jako język wyuczony – na terenach wiejskich, gdzie ludność posługuje się jednym z 700 języków regionalnych[7]. Kształcenie, niemal wszystkie państwowe media i inne formy komunikacji, są prowadzone w języku indonezyjskim.

Znak w języku indonezyjskim

Słownictwo[edytuj | edytuj kod]

W języku indonezyjskim można znaleźć liczne zapożyczenia z innych języków, w tym z sanskrytu, arabskiego, perskiego, portugalskiego, niderlandzkiego i chińskiego. Najwięcej obcego słownictwa zaczerpnięto z języka niderlandzkiego (3 280)[8].

Fonetyka[edytuj | edytuj kod]

Samogłoski
Przednie Centralne Tylne
Przymknięte iː uː
Półprzymknięte e ə o
Otwarte a

W języku indonezyjskim występują także dwugłoski /ai/, /au/ i /oi/. W sylabach zamkniętych, tak jak w wyrazie air „woda”, dwie samogłoski są wymawiane oddzielnie.

Spółgłoski
Wargowe Zębowe Zadziąsłowe Podniebienne Miękko-
podniebienne
Krtaniowe
Zwarte
nosowe
m n
ɲ ŋ  
Zwarte
ustne
p b t d     k g ʔ
Zwarto-
szczelinowe
    ʧ ʤ      
Szczelinowe (f) s (z) (ʃ)   (x) h
Półotwarte w l r   j    

Spółgłoski w nawiasach występują tylko w zapożyczeniach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b http://bps.go.id/index.php/publikasi/14
  2. a b c d e Penduduk Indonesia Hasil Sensus Penduduk 2010 (Result of Indonesia Population Census 2010). „Badan Pusat Statistik”, s. pp. 421, 427., 20130328. ISSN 2302-8513. 
  3. Bernard Comrie, The World's Major Languages, Routledge, 2009, s. 371, ISBN 978-1-134-26156-7 (ang.).
  4. Setiono Sugiharto, Indigenous language policy as a national cultural strategy, „The Jakarta Post”, 28 października 2013.
  5. Hammam Riza, Resources Report on Languages of Indonesia, 2008.
  6. James Sneddon, Diglossia in Indonesian, „Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde”, 159 (4), 2003, s. 519–549, ISSN 0006-2294, JSTOR27868068.
  7. Hammam Riza: "Resources Report on Languages of Indonesia" (ang.). [dostęp 2014-01-09].
  8. Senarai kata serapan dalam bahasa Indonesia, wyd. Ed. 2, Jakarta: Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1996, ISBN 979-459-597-7, OCLC 68573597.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]