Język garifuna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Garifuna
Obszar Honduras
Gwatemala
Belize
Nikaragua
USA
Liczba mówiących 190 000
Klasyfikacja genetyczna Języki arawackie
Kody języka
Kod ISO 639-3 cab
Glottolog gari1256
WALS grf
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Garifuna także Black Carib, Caribe, Central American Carib, moreno[1] – język z karibskiej grupy językowej (grupy języków arawackich) używany przez tzw. „Czarnych Karibów” w Hondurasie, Gwatemali, Belize, Nikaragui i USA.

W 2001 roku język oraz kultura taneczno-muzyczna Garifunów został proklamowany Arcydziełem Ustnego i Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości a w roku 2009 wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Około 190 tysięcy użytkowników posługuje się językiem Garifuna na terenie Hondurasu, Gwatemali, Belize, Nikaragui i USA, z czego 98 tysięcy użytkowników mieszka w Hondurasie, 65 tysięcy w USA, prawie 17 tysięcy w Gwatemali, niewiele ponad 12 tysięcy w Belize i 1500 w Nikaragui[1][3]. W Hondurasie i Nikaragui używany jest dialekt wschodni (skrócone wyrazy, opuszczane /r/) a w Gwatemali i Belize – zachodni[1]. Mniej niż 100 osób posługuje się wyłącznie tym językiem[1]. Dialekt zachodni uznawany jest za standardowy język literacki[1].

Część słownictwa używana jest tylko przez mężczyzn (leksyka głównie karibska), a część wyłącznie przez kobiety (słownictwo głównie pochodzenia arawackiego). Język ma wiele zapożyczeń z języków francuskiego, hiszpańskiego i angielskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f International Encyclopedia of Linguistics: AAVE - Esperanto, Volume 1. Oxford University Press, 2003, s. 136. ISBN 978-0-19-513977-8. [dostęp 2014-11-29].
  2. UNESCO ICH: Language, dance and music of the Garifuna (ang.). [dostęp 2013-11-18].
  3. Garifuna. W: Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig: Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition. Dallas, Texas: SIL International, 2014. [dostęp 2012-11-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]