Język karija

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
vinahə[1]
Obszar Nigeria (stan Bauczi)
Liczba mówiących 3800 (2017)
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-3 kil
IETF kil
Glottolog kari1316
Ethnologue kil
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język karija (inaczej: kariju, kaujawa, kerija, lipkawa, vinahe, wihe; nazwa oryginalna: vinahə) – język afroazjatycki z zachodniej gałęzi języków czadyjskich, używany w Nigerii (obszar Ganjuwa, stan Bauczi). Najbliżej spokrewniony z językami wardżi (północne bauczi, B.2)wardżi, diri, dżimbin, tsagu (cziwogaj) i innymi[2][3][4]. Posługuje się nim około 3800 osób (dane z 2017 roku).

Grupa etniczna nazywa się wihə (nazwa oryginalna) lub lipkawa[1].

Liczba[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba mówiących
1971 2200[1]
1977 3000[1]
1995 2000[5]
2017 3800[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Roger Blench: An Atlas of Nigerian Languages. 3rd Edition. P. 49 (ang.). Roger Blench Website. Publications, 2012. [dostęp 2017-07-11].
  2. Bernard Comrie: Paul Newman: The World’s Major Languages. Wyd. Second Edition. London: Routledge, 2009, s. 619 — Table 36.1 The Chadic Language Family (Inventory and Classification). ISBN 0-203-30152-8. (ang.)
  3. Roger Blench: The Afro-Asiatic Languages. Classification and Reference List. P. 4—6 (ang.). Roger Blench Website. Publications, 2006. [dostęp 2017-07-11].
  4. Lewis M. P., Simons G. F., Fennig C. D.: Afro-Asiatic. Chadic. West. B. B.2 (ang.). W: Ethnologue: Languages of the World (19th Edition) [on-line]. SIL International, 2016. [dostęp 2017-07-11].
  5. Lewis M. P., Simons G. F., Fennig C. D.: Kariya. A language of Nigeria (ang.). W: Ethnologue: Languages of the World (19th Edition) [on-line]. SIL International, 2016. [dostęp 2017-07-11].
  6. Kariya, Lipkawa in Nigeria (ang.). Joshua Project, 2017. [dostęp 2017-07-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]