Język thao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thao
Obszar  Tajwan
Liczba mówiących 5 (2000)[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
  • Języki Równin Zachodnich
    • Thao
Pismo/alfabet łacińskie
Regulowany przez  ?
ISO 639-3 ssf
SIL SSF
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Język thao także chui-huan, chuihwan, sao, sau, szao, suihwan, wulung[1] (chin. trad.: 邵語) – prawie wymarły język z rodziny austronezyjskiej (języki tajwańskie), używany przez tajwańskich aborygenów Thao żyjących na południowo-wschodnim wybrzeżu jeziora Riyue Tan (ang. Sun Moon Lake)[1].

SIL International wyróżnia dwa dialekty: brawbaw i sztafari[1]. Według SIL International, w 2000 roku językiem thao posługiwało się 5 osób[1].

W 2003 roku amerykański językoznawca Robert Blust opublikował słownik angielsko–thao[2].

Przypisy

  1. a b c d e f Thao. W: Lewis, M. Paul, Gary F. Simons, and Charles D. Fennig: Ethnologue: Languages of the World, Nineteenth edition. Dallas, Texas: SIL International, 2016. [dostęp 2016-11-02]. (ang.)
  2. a b Steven Crook: Thao language rouses foreign interest (ang.). W: Taiwantoday.tw [on-line]. 2008-12-04. [dostęp 2016-11-02].

Linki zewnętrzne[edytuj]