Przejdź do zawartości

Jacob Elordi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jacob Elordi
ilustracja
Imię i nazwisko

Jacob Nathaniel Elordi

Data i miejsce urodzenia

26 czerwca 1997
Brisbane

Zawód

aktor

Lata aktywności

od 2015

Multimedia w Wikimedia Commons

Jacob Nathaniel Elordi (ur. 26 czerwca 1997 w Brisbane) – australijski aktor pochodzenia baskijskiego[1]. Rozpoznawalność przyniosła mu rola Noah Flynna w filmie The Kissing Booth[2] oraz Nate’a Jacobsa w serialu dramatycznym HBO Euphoria (od 2019)[3].

Nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę Stwora, potwornego dzieła barona Wiktora Frankensteina (Oscar Isaac) w filmie Frankenstein (2025)[4]. Jego wyróżnienia obejmują także nagrodę Critics' Choice Movie Award oraz dwie nagrody AACTA[5][6], a także nominacje do trzech nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) i dwóch Złotych Globów[7].

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Brisbane[8] w Australii jako syn Melissy i Johna Elordi[9]. Ma trzy starsze siostry[10]. Uczęszczał do St. Joseph’s Nudgee College, gdzie rozwinął zainteresowanie aktorstwem[9]. Zaczął występować w produkcjach teatralnych zorganizowanych przez jego szkołę. Jego pierwszym doświadczeniem był musical Seussical, w którym występował jako Kot w kapeluszu[9].

Przez całą szkołę średnią Elordi grał w rugby[9], dopóki podczas meczu nie doznał kontuzji pleców, co – według jego słów – odciągnęło go od sportu w stronę aktorstwa. Stwierdził on, że po przeczytaniu Czekając na Godota na lekcji dramatu w wieku 15 lat, aktorstwo „stało się jego kościołem”, a w rezultacie zmieniła się jego osobowość. Do kontynuowania kariery aktorskiej zachęcała go również matka[11]. Inspirowali go tacy aktorzy jak Marlon Brando, Laurence Olivier, Daniel Day-Lewis, Christian Bale oraz Heath Ledger; Elordi czytał ich biografie i naśladował ich zachowania[12]. Później przez rok uczęszczał do szkoły aktorskiej w Melbourne, a w 2017 roku, w wieku 19 lat, przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, aby rozwijać karierę zawodową[13].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

2017–2022: Początki kariery i przełom

[edytuj | edytuj kod]

W 2017 po raz pierwszy pojawił się na dużym ekranie jako statysta w scenie z filmu Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara[14][15]. W 2018 wystąpił jako Rooster w australijskiej komedii Swinging Safari z Guyem Pearce, Kylie Minogue i Julianem McMahonem, a także zagrał w horrorze The Mortuary Collection[16] z Clancym Brownem.

11 maja 2018 premierę miał film platformy Netflix The Kissing Booth, gdzie wystąpił z Molly Ringwald[14] i Joey King jako Noah Flynn, jeden z głównych bohaterów, „niegrzeczny sportowiec” i główny obiekt westchnień w filmie[17]. Pomimo w przeważającej mierze negatywnych recenzji krytyków, film stał się jednym z najchętniej oglądanych tytułów Netfliksa w 2018 roku i przyniósł Elordiemu szeroką sławę[18][19][20]. Aktor powtórzył tę rolę w sequelach: The Kissing Booth 2, który kręcono w połowie 2019 roku w Kapsztadzie (premiera w lipcu 2020), oraz The Kissing Booth 3, wydanym na Netfliksie w sierpniu 2021 roku[21][22]. W wywiadzie dla GQ z 2023 roku stwierdził, że nie chciał ich kręcić, nazywając je „niedorzecznymi” i dodając, że zrobił to, by „zrobić cokolwiek, co do cholery musiał zrobić”, aby zostać aktorem w Stanach Zjednoczonych[23][24]. Wypowiedział się również przeciwko jego uprzedmiotowianiu, które było wynikiem tych filmów[25].

Po zakończeniu zdjęć do pierwszej części The Kissing Booth Elordi przeprowadził się do Los Angeles. Pomógł koledze nagrać casting do roli w serialu dramatycznym HBO Euforia autorstwa Sama Levinsona (remake’u izraelskiego serialu o tym samym tytule). W czasie gdy sypiał w samochodzie lub na kanapach u znajomych, mając niewiele pieniędzy i kończącą się wizę, sam wziął udział w przesłuchaniu do Euforii z planem, że będzie to jego ostatni casting przed powrotem do domu[26][27]. Został wybrany do roli Nate’a Jacobsa, borykającego się z problemami szkolnego futbolisty z toksycznym ojcem, którego portretuje od odcinka pilotażowego z 2019 roku[28][29]. Elordi opisał tę postać jako „narcyza” i „socjopatę”, podczas gdy Clay Skipper z British GQ nazwał ją antybohaterem[3][30]. Maanya Sachdeva z The Guardian określiła tę rolę jako „imponujący zwrot w karierze” Elordiego, a Samantha Bergeson z IndieWire nazwała ją jego rolą przełomową[31].

W tym czasie Elordi wystąpił również w antologii grozy z 2019 roku pt. Mortuarium. Następnie zagrał w dramacie romantycznym Lance’a Hoola z 2020 roku 2 Hearts jako Chris Gregory, student i narrator filmu[32]. Maureen Lee Lenker z Entertainment Weekly napisała, że jego występ w tym filmie był „nieporadnie głupkowaty”, natomiast Owen Gleiberman z Variety uznał, że udział w 2 Hearts „nie wyświadczył Elordiemu żadnej przysługi”[33][34]. W tym samym roku aktor pojawił się jako syn tytułowego bohatera w australijskiej komedii Mr. Dundee. Powrót[35][36]. W 2022 roku wystąpił jako Charlie, nauczyciel gry na pianinie, w thrillerze erotycznym Adriana Lyne'a Głęboka woda[37][38]. W tym samym roku wziął udział w reklamie promującej perfumy marki Hugo Boss[39].

2023–obecnie: Dalsza kariera

[edytuj | edytuj kod]
Elordi na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto (2024)

W pierwszej połowie 2023 roku Elordi wcielił się w rolę Iana, brytyjskiego aktora filmowego, w dramacie Seana Price’a Williamsa Piękny Wschód, którego premiera odbyła się na 76. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes[40][41]. Williams oparł postać Elordiego na Robercie Pattinsonie i jego doświadczeniach po roli w sadze Zmierzch. Aktor zagrał również w thrillerze kryminalnym z 2023 roku He Went That Way (adaptacji powieści Conrada Hilberry’ego Luke Karamazov z 1987 roku) jako Bobby, 19-letni seryjny morderca[42]. Film otrzymał negatywne recenzje od krytyków – Glenn Kenny z The New York Times napisał w swojej opinii: „Występowi Elordiego brakuje tutaj dyscypliny, którą wykazał się w Priscilli, a nawet w nędznym Saltburn”[43][44]. W marcu został globalnym ambasadorem szwajcarskiej marki zegarków TAG Heuer[45][46].

Pod koniec 2023 roku Elordi wcielił się w postać Elvisa Presleya w filmie biograficznym o Priscilli Presley pt. Priscilla w reżyserii Sofii Coppoli, występując u boku Cailee Spaeny grającej rolę tytułową[47]. Coppola wybrała Elordiego częściowo ze względu na wrażenie, jakie wywarł na kobietach podczas ich pierwszego spotkania, co uznała za porównywalne do oddziaływania Elvisa[48]. Elordi nie był początkowo zainteresowany rolą Presleya, m.in. ze względu na aspekty wokalne i taneczne, ale bardzo zależało mu na pracy z Coppolą[49]. Premiera Priscilli odbyła się na 80. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, gdzie spotkała się z pozytywnym przyjęciem[50]. Gabriella Ferlita z PinkNews stwierdziła, że Elordi „zebrał niezliczone pochwały od krytyków za swoją interpretację Króla”[51]. Krytycy często porównywali jego występ do roli Austina Butlera w filmie Elvis (2022)[52][53]. Richard Lawson z Vanity Fair napisał, że Elordi „starannie wyważa urok Elvisa z jego uzależnieniem od leków, dominującą obecnością, wygórowanymi wymaganiami i napadami przerażającego gniewu, tworząc bardziej odkrywcze spojrzenie na tego człowieka niż to zaprezentowane w Elvisie”[52].

W swojej ostatniej premierze 2023 roku Elordi wystąpił w dramacie psychologicznym Emerald Fennell – Saltburn jako Felix Catton, zamożny i charyzmatyczny brytyjski student Uniwersytetu Oksfordzkiego[54][55]. Krytycy z Empire, The Detroit News oraz Chicago Sun-Times opisali tę kreację jako rolę, która uczyniła z Elordiego wielką gwiazdę[56][57][58], natomiast Nicholas Barber z BBC News nazwał go w tym filmie „objawieniem”, a Marshall Shaffer ze Slant napisał, że jego występ był „sekretną bronią Saltburn”[59][60]. Za tę rolę otrzymał nominację do nagrody BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego[61].

W 2024 roku Elordi poprowadził odcinek programu Saturday Night Live[62]. Odcinek ten spotkał się z główni negatywnymi recenzjami ze strony krytyków, którzy uznali, że zbyt mocno oparto go na żartach z atrakcyjności fizycznej aktora[63][64]. Elordi zagrał również w dramacie O, Kanado! w reżyserii Paula Schradera, w którym wcielił się w młodszą wersję postaci Richarda Gere’a – starzejącego się dokumentalisty wspominającego swoje życie[48]. Krytycy zauważyli brak podobieństwa między Elordim a Gere’em, głównie ze względu na to, że Elordi jest o około 15 cm wyższy[65][66][67]. Jego drugą rolą filmową w tym roku był występ w produkcji W dzikim galopie, dramacie kostiumowym o relacjach osób LGBTQ, w którym zagrał Juliusa – hazardzistę zakochanego w innym mężczyźnie w Las Vegas lat 50[68]. Za tę pracę otrzymał uznanie krytyków, w tym Roberta Danielsa ze Screen Daily, który opisał to jako „elektryzujący występ”[69], oraz Jourdain Searles z The Hollywood Reporter, która stwierdziła, że „Elordi daje swój najlepszy jak dotąd występ, pokazując na dużym ekranie swoją bardziej wrażliwą stronę, być może po raz pierwszy”[70].

W 2025 roku Elordi zagrał główną rolę Dorrigo Evansa w miniserialu będącym adaptacją powieści Ścieżki na daleką północ. Następnie wcielił się w postać Stwora (znanego również jako potwór Frankensteina) w horrorze Netfliksa Frankenstein w reżyserii Guillermo del Toro. Światowa premiera filmu odbyła się na 82. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, a na ekrany wszedł on 24 października 2025 roku[71][72]. Portal RogerEbert.com uznał jego występ za „cudowny w oddaniu inteligencji, wrażliwości i wrodzonej łagodności potwora”[73], podczas gdy Washington Post nazwał rolę „transformacyjną”[74]. Obie te kreacje przyniosły mu nominacje do 83. Złotych Globów w kategoriach: najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym oraz najlepszy aktor drugoplanowy w filmie kinowym[75]. Rola we Frankensteinie przyniosła mu także nominacje do Oscara oraz nagrody BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego[76][77].

W 2026 roku ponownie współpracował z reżyserką Emerald Fennell przy jej adaptacji Wichrowych Wzgórz, gdzie zagrał Heathcliffa u boku Margot Robbie; film wszedł do kin 13 lutego 2026 roku[78]. Odnosząc się do portretowania postaci opisanej w książce jako osoba czarnoskóra, Elordi argumentował: „To interpretacja tekstu według Emerald, a Emerald jest artystką, którą szanuję i podziwiam. Uważam, że jej praca jest naprawdę ważna, więc jedyną rzeczą, o której myślę, jest to, jak mogę służyć prawdzie mojej reżyserki i prawdzie scenariusza, który otrzymałem”[79][80].

W kolejnej roli Elordi wystąpi i w filmie science fiction Ridleya Scotta pt. Gwiazdozbiór Psa, którego premiera jest obecnie zaplanowana na 28 sierpnia 2026 roku[81][82].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W latach 2017–2018 spotykał się z aktorką Joey King[83], z którą grał w komedii romantycznej The Kissing Booth[14]. Następnie z modelką Kaią Gerber, koleżanką z planu Euforii Zendayą oraz YouTuberką Olivią Jade[12][13][28][84].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Rola Uwagi
2015 Carpe Liam Film krótkometrażowy
2016 Max & Iosefa Max Film krótkometrażowy
2017 Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara Niewymieniony statysta
2018 Swingujące wakacje (Swinging Safari) Rooster
The Kissing Booth Noah Flynn
2019 Mortuarium (The Montuary Collection) Jake Kręcony
2019–obecnie Euforia (Euphoria) Nate Serial telewizyjny
2020 2 Hearts Chris Kręcony
Mr. Dundee. Powrót Chase
The Kissing Booth 2 Noah Flynn
2021 The Kissing Booth 3 Noah Flynn
2022 Głęboka woda (Deep Water) Charlie De Lisle
2023 Piękny Wschód (The Sweet East) Ian
Saltburn Felix Catton
Priscilla Elvis Presley
He Went That Way Bobby Falls Również jako producent wykonawczy
2024 O, Kanado! (Oh, Canada) Młody Leonard Fife
W dzikim galopie (On Swift Horses) Julius Walker Również jako producent wykonawczy
2025 Frankenstein Potwór Frankensteina
Ścieżki na daleką północ Dorrigo Evans Miniserial
2026 Wichrowe Wzgórza Heathcliff

Teledyski

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Wykonawca Uwagi
2025 „Day One” Bon Iver z udziałem Dijon i Flock of Dimes [85]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Jacob Elordi What Nationality Ancestry Race. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2022-01-31]. (ang.).
  2. ↑ Jacob Elordi. AlloCiné. [dostęp 2026-01-15]. (fr.).
  3. ↑ a b Clay Skipper, How Jacob Elordi became Gen Z's leading man [online], British GQ, 8 sierpnia 2022 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  4. ↑ Brent Lang, Jordan Moreau, Oscar Nominations 2026: ‘Sinners’ Dominates With 16 Nods, ‘One Battle After Another’ Follows With 13, „Variety”, 22 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-27] (ang.).
  5. ↑ Yamillah Hurtado, Jacob Elordi Wins His First Major Acting Prize at Critics Choice Awards for Frankenstein: 'Bloody Hell!' [online], People, 4 lutego 2026 (ang.).
  6. ↑ Kelly Burke, Aacta awards 2026: horror film Bring Her Back and Jacob Elordi win big at Australian film and TV prizes, „The Guardian”, 6 lutego 2026, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  7. ↑ Jacob Elordi [online], Filmweb [dostęp 2026-04-17].
  8. ↑ Jacob Elordi Pictures. FanPix.Net. [dostęp 2020-01-15]. (ang.).
  9. ↑ a b c d Jacob Elordi Biography. Famous People. [dostęp 2020-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-15)]. (ang.).
  10. ↑ Jacob Elordi Grew Up in a Close-Knit and Loving Family! Meet the Actor’s Parents and Siblings [online], Yahoo Entertainment, 19 stycznia 2024 [dostęp 2025-11-16] (ang.).
  11. ↑ Angelique Jackson, William Earl, ‘Euphoria’ Stars Jacob Elordi and Colman Domingo Finally Break Big at the Movies: ‘I Feel the Most Free in My Career I Ever Have’ [online], Variety, 11 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  12. ↑ a b Jacob Elordi and Cailee Spaeny say ‘Priscilla’ is about true love, „The Washington Post”, 3 listopada 2023, ISSN 0190-8286 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  13. ↑ a b Jacob Elordi Doesn't Want to Rush Becoming a Superstar [online], Men's Health, 20 grudnia 2021 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  14. ↑ a b c Jacob Elordi - Bio, Facts, Family. Famous Birthdays. [dostęp 2020-01-15]. (ang.).
  15. ↑ Jacob Elordi Was In 'Pirates Of The Caribbean' And You 100% Missed Him [online], Capital [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  16. ↑ Personalidade: Jacob Elordi (Austrália). InterFilmes.com. [dostęp 2020-01-15]. (port.).
  17. ↑ Will there be a sequel to The Kissing Booth? [online], Metro, 27 maja 2018 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  18. ↑ Bruce Fretts, It’s the Movie Hit of the Summer: Why ‘The Kissing Booth’ Clicked, „The New York Times”, 13 lipca 2018, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  19. ↑ Opinion | Ani Bundel: "The Kissing Booth" is a runaway hit. Here's why you've probably never heard of it. [online], NBC News, 3 lipca 2018 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  20. ↑ Darby Williams, University of Michigan, ‘The Kissing Booth’ Franchise Isn’t Just Bad, It’s Dangerous [online], Study Breaks, 30 sierpnia 2021 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  21. ↑ Allie Gemmill, Joey King Is Officially Done Filming ‘The Kissing Booth’ Sequel [online], Teen Vogue, 19 sierpnia 2019 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  22. ↑ Lauren Morris, The Kissing Booth 3 | Release date, cast, plot and latest news | Radio Times [online], www.radiotimes.com [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  23. ↑ Britt Hennemuth, Jacob Elordi Is a Classic Romantic [online], Vanity Fair, 13 listopada 2020 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  24. ↑ Marco Margaritoff, 'I Didn't Want To Make Those Movies': Jacob Elordi Slams 'Kissing Booth' Franchise [online], HuffPost, 14 listopada 2023 (ang.).
  25. ↑ Jacob Elordi reveals frustrations with objectification he faces as a man in Hollywood [online], The Independent, 22 grudnia 2021 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  26. ↑ VMAN 43: Jacob Elordi's Life in Overdrive [online], V Magazine, 5 marca 2020 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  27. ↑ Wonderland Staff, Jacob Elordi On Starring In HBO's Euphoria | Wonderland Magazine [online], Wonderland, 19 sierpnia 2019 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  28. ↑ a b Jacob Elordi Is Young and Restless and Longing for Home [online], Esquire, 30 listopada 2021 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  29. ↑ Caroline Framke, TV Review: HBO’s ‘Euphoria’ Starring Zendaya [online], Variety, 13 czerwca 2019 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  30. ↑ How Jacob Elordi Really Feels About His 'Euphoria' Character [online], W Magazine, 20 lutego 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  31. ↑ Samantha Bergeson, Jacob Elordi Says He ‘Completely Blew’ His ‘Euphoria’ Audition: ‘I Fudged My Lines’ [online], IndieWire, 12 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  32. ↑ Frank Scheck, ‘2 Hearts’: Film Review [online], The Hollywood Reporter, 15 października 2020 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  33. ↑ Owen Gleiberman, ‘2 Hearts’ Review: Two Couples Are Linked By a Medical Trauma in a Piece of Faith-Based Disaster Treacle [online], Variety, 15 października 2020 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  34. ↑ Maureen Lee Lenker, Jacob Elordi drama 2 Hearts flatlines despite good intentions: Review [online], Entertainment Weekly, 16 października 2020 (ang.).
  35. ↑ Alexia Fernández, Crocodile Dundee's Paul Hogan Plays Himself in Wild Trailer for The Very Excellent Mr. Dundee [online], People, 20 października 2020 (ang.).
  36. ↑ Luke Buckmaster, The Very Excellent Mr Dundee review – Paul Hogan tries to not get cancelled in confused film, „The Guardian”, 17 lipca 2020, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  37. ↑ Max Weiss | March 16, 2022, 12:03 Pm, Movie Review: Deep Water [online], Baltimore Magazine, 16 marca 2022 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  38. ↑ The Best TV and Movie Sneaker Collabs, Ranked [online], Complex, 10 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  39. ↑ Kasia, Jacob Elordi w reklamie perfum Boss [online], 12 marca 2022 [dostęp 2022-03-12] (pol.).
  40. ↑ Catherine Bray, ‘The Sweet East’ Review: ‘Good Time’ DP Sean Price Williams Hits the Road in Promising Feature Debut [online], Variety, 18 maja 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  41. ↑ Checking your browser before redirecting. [online], harpersbazaar.com.au [dostęp 2026-04-17].
  42. ↑ Matt Grobar, True-Life Serial Killer Thriller ‘He Went That Way’ Starring Jacob Elordi, Zachary Quinto & Patrick J. Adams Acquired By Vertical [online], Deadline, 17 października 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  43. ↑ Glenn Kenny, ‘He Went That Way’ Review: On the Road With a Serial Killer, „The New York Times”, 4 stycznia 2024, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  44. ↑ Marcus Wratten, Critics pan Jacob Elordi and Zachary Quinto's new thriller He Went That Way [online], PinkNews | Latest lesbian, gay, bi and trans news | LGBTQ+ news, 5 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  45. ↑ Will Lennox, “I just want to keep moving forward”: Jacob Elordi on timepieces, style and his next move [online], GQ Australia, 3 marca 2023 (ang.).
  46. ↑ Ambassadors & Friends of the Brand | TAG Heuer US [online], www.tagheuer.com [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  47. ↑ Borys Kit, Jacob Elordi to Play Elvis Presley in Sofia Coppola’s ‘Priscilla’ [online], Billboard, 12 września 2022 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  48. ↑ a b Gabriella Paiella, How Jacob Elordi Became The New King [online], GQ, 13 listopada 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  49. ↑ Instagram [online], www.instagram.com [dostęp 2026-04-17].
  50. ↑ Brendan Morrow, The buzziest movies from the 2023 Venice Film Festival [online], The Week, 10 września 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  51. ↑ Gabriella Ferlita, Jacob Elordi believed height could hinder his career [online], PinkNews | Latest lesbian, gay, bi and trans news | LGBTQ+ news, 15 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  52. ↑ a b Richard Lawson, In Priscilla, a Complex True Story Is Gracefully Told [online], Vanity Fair, 4 września 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  53. ↑ ‘Priscilla’ Review: Sofia Coppola’s Piercingly Authentic Inside Drama About the Troubled Love Story of Priscilla and Elvis Presley [online], Variety, 4 września 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  54. ↑ Interview: Jacob Elordi on 'Saltburn'. | Coup de Main Magazine [online], www.coupdemainmagazine.com, 25 grudnia 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  55. ↑ Justin Kroll, ‘Euphoria’s Jacob Elordi And Barry Keoghan To Co-Star With Rosamund Pike In Emerald Fennell’s ‘Saltburn’ For MRC Film And LuckyChap: Hot Cannes Market Package [online], Deadline, 12 maja 2022 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  56. ↑ Saltburn [online], Empire, 14 listopada 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  57. ↑ Adam Graham, 'Saltburn' review: A social climber plots his revenge in dark comedy [online], The Detroit News [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  58. ↑ Richard Roeper, ‘Saltburn,’ with affluent excess and some graphic shocks, tells dark, entertaining story [online], Chicago Sun-Times, 21 listopada 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  59. ↑ Saltburn is 'deliriously enjoyable' [online], www.bbc.com, 5 października 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  60. ↑ Marshall Shaffer, 'Saltburn' Review: Emerald Fennell’s Banal Bacchanal [online], Slant Magazine, 8 listopada 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  61. ↑ Alex Ritman, Ellise Shafer, BAFTA Film Awards Nominations: ‘Oppenheimer’ and ‘Poor Things’ Lead as ‘Barbie’ Falls Short [online], Variety, 18 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  62. ↑ Andy Hoglund, Saturday Night Live recap: Jacob Elordi leans into being hot in first episode of 2024 [online], Entertainment Weekly, 21 stycznia 2024 (ang.).
  63. ↑ Allegra Frank Deputy Entertainment Editor, Was Jacob Elordi on ‘SNL’ Great or Garbage? Depends Who You Ask. [online], The Daily Beast, 22 stycznia 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  64. ↑ Michael Boyle, ‘SNL’ Has a Lazy Habit of Objectifying Hot Hosts [online], The Daily Beast, 1 marca 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  65. ↑ Ryan Lattanzio, ‘Oh, Canada’ Review: Paul Schrader’s Rueful Ode to Death and Regret Is as Confused as Its Protagonist [online], IndieWire, 6 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  66. ↑ Oh, Canada – first-look review [online], Little White Lies [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  67. ↑ Peter Debruge, ‘Oh, Canada’ Review: Paul Schrader Separates the Art From the Artist in Prismatic Portrait of a Dying Director [online], Variety, 17 maja 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  68. ↑ John Paul King, Jacob Elordi rides high in ‘On Swift Horses’ [online], Washington Blade: LGBTQ News, Politics, LGBTQ Rights, Gay News, 30 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  69. ↑ Robert Daniels, ‘On Swift Horses’: Toronto Review [online], Screen [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  70. ↑ Jourdain Searles, ‘On Swift Horses’ Review: Jacob Elordi and Daisy Edgar-Jones Light Up the Screen in a Ravishing Queer Epic [online], The Hollywood Reporter, 8 września 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  71. ↑ Nancy Tartaglione, Guillermo Del Toro’s ‘Frankenstein’ Receives Monster 15-Minute Ovation – Venice Film Festival [online], Deadline, 30 sierpnia 2025 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  72. ↑ Rosy Cordero, Ciarán Hinds & Odessa Young Join Jacob Elordi In ‘The Narrow Road To The Deep North’ As Production Begins [online], Deadline, 20 listopada 2023 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  73. ↑ Frankenstein movie review & film summary [online], www.rogerebert.com [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  74. ↑ Review | Guillermo del Toro’s ‘Frankenstein’ is bloody, beautiful and belabored, „The Washington Post”, 23 października 2025, ISSN 0190-8286 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  75. ↑ Golden Globes 2026: The full list of nominees [online], www.bbc.com, 8 grudnia 2025 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  76. ↑ Brent Lang, Jordan Moreau, Oscar Nominations 2026: ‘Sinners’ Dominates With 16 Nods, ‘One Battle After Another’ Follows With 13 [online], Variety, 22 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  77. ↑ Alex Ritman, Ellise Shafer, BAFTA Film Awards Nominations: ‘One Battle After Another’ and ‘Sinners’ Dominate as ‘I Swear’ Leads the Charge for British Indies [online], Variety, 27 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  78. ↑ Anthony D'Alessandro, ‘Wuthering Heights’ With Margot Robbie & Jacob Elordi To Make Audiences Swoon On Valentine’s Day Weekend 2026 [online], Deadline, 14 grudnia 2024 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  79. ↑ Lex Lecce, Jacob Elordi's Wuthering Heights Casting Sparks Race Controversy: Experts Weigh In [online], ScreenRant, 15 lutego 2026 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  80. ↑ Arushi Jacob, Should Jacob Elordi Play Heathcliff? Why the ‘Wuthering Heights’ Casting Is So Controversial, According to Literary Experts and More [online], Variety, 13 lutego 2026 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  81. ↑ Tatiana Siegel, Jacob Elordi in Talks to Replace Paul Mescal in Ridley Scott’s ‘The Dog Stars’ (EXCLUSIVE) [online], Variety, 7 stycznia 2025 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  82. ↑ Pamela McClintock, Box Office: Ridley Scott’s ‘The Dog Stars’ Pushed to Late Summer 2026; Pixar’s ‘Gatto’ Moves Up to Spring 2027 [online], The Hollywood Reporter, 22 grudnia 2025 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  83. ↑ Jacob Elordi Dating. FamousFix. [dostęp 2020-01-15]. (ang.).
  84. ↑ So...Is Jacob Elordi Single Right Now? He Brought His Mom to the 2026 Oscars [online], Cosmopolitan, 15 marca 2026 [dostęp 2026-04-17] (ang.).
  85. ↑ Jazz Monroe, Watch Bon Iver Audition Jacob Elordi, Cristin Milioti, and St. Vincent in New “Day One” Video [online], Pitchfork, 7 października 2025 [dostęp 2026-04-17] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jacob_Elordi&oldid=79770027”