Jaganie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jaganie, Indianie Yamana (także Yagan, Yahgan, Yámana) – najliczniejsze plemię Indian Ziemi Ognistej. Spędzali większość życia w łodziach, polując na wydry morskie i foki, a także łowiąc kraby. Poszukiwali również wyrzuconych na brzeg morski wielorybów. Posługiwali się językiem jagańskim, który obecnie jest na skraju wymarcia, z tylko jednym pozostałym przy życiu użytkownikiem[1]. Ponieważ jest on ostatnim żyjącym Jaganem czystej krwi, podaje się, że cała populacja ludu to obecnie jedna osoba[2]. W 2000 roku chilijska komisja do spraw rdzennych ludów oszacowała populację Jaganów na 90–100 osób[3]. Plemię zakładało osobliwego rodzaju szkoły szamanistyczne zwane Szkołami Loima[4].


Rozmieszczenie prehiszpańskich ludów Chile

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jackie Hailey: Extinction on the Horizon for Indigenous Tribe in Chile (ang.). 14 października 2005. [dostęp 2011-12-12].
  2. Camila Álvarez: Última representante del pueblo Yagan cumple 83 años en Puerto Williams (hiszp.). 26 maja 2011. [dostęp 2011-12-12].
  3. Recovering the world’s southernmost indigenous culture in Chile (ang.). 7 grudnia 2010. [dostęp 2011-12-12].
  4. Aleksander Posern-Zieliński, Mirosława Posern-Zielińska, Indiańskie wierzenia i rytuały. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1977, s. 43-44.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rajmund Mydel, Jerzy Groch (red.): Przeglądowy Atlas Świata, Ameryka Południowa, Popularna Encyklopedia Powszechna. Kraków: Wyd. Fogra Oficyna Wydawnicza, 1999. ​ISBN 83-85719-39-3​ – Ameryka Południowa, ​ISBN 83-85719-31-8​ – komplet.