Jakub Bujak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub Zygmunt Bujak
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1905
Kraków
Data i miejsce śmierci 5 lipca 1945
w górach Kornwalii
Zawód, zajęcie inżynier mechanik
alpinista
Narodowość polska
Rodzice Franciszek Bujak
Dzieci Magdalena Bujak-Lenczowska

Jakub Zygmunt Bujak (ur. 6 grudnia 1905 w Krakowie, zm. 5 lipca 1945 w górach Kornwalii) – polski taternik, narciarz i alpinista, z zawodu był inżynier mechanik – konstruktor silników spalinowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Franciszka Bujaka[1]. W 1930 ukończył a w 1937 został doktorem nauk technicznych Politechniki Lwowskiej. W Tatrach dokonał wielu ważnych dla rozwoju sportu górskiego przejść, szczególnie w zimie; m.in. wspólnie z A. Karpińskim i J. Klarnerem dokonał I zimowego wejścia z Suchej Doliny na Lodowy Szczyt w 1939 r. Samotnie na nartach wszedł w 1931 r. na dwa najwyższe góry Skandynawii (Galdhøpiggen i Glittertind), a rok później opublikował opis tego sportowego przedsięwzięcia w książce Na nartach przez Norwegię (1932). W 1935 r. uczestniczył w polskiej wyprawie w Kaukaz, podczas której dokonał paru pierwszych wejść. Biorąc udział w wyprawie zorganizowanej przez Klub Wysokogórski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w 1939 r. w Himalaje dokonał wspólnie z J. Klarnerem I wejścia na Wschodnią Nanda Devi, ustanawiając tym samym ówczesny polski rekord wysokości[2].

Podczas II wojny światowej służył najpierw we Francji, a potem w Anglii w lotnictwie jako mechanik, następnie pracował w przemyśle lotniczym. Zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach podczas wycieczki w Kornwalii[3].

W 1934 ożenił się z Marią Łomnicką (1901-1985) plastyczką, która w lecie 1934 razem z nim i Adamem Sokołowskim była w Alpach, dokonując tam wejścia na Romariswandkopf (3508 m). Jego córką jest Magdalena Bujak-Lenczowska[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Reuter Alpiniści.
  2. Jakub Bujak, Polish Himalayan Expedition, J. [Jadwiga] Harasowska (red.), Glasgow: A Polish Library Pamphlet, 1944.
  3. Paryski, Witold H., Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wyd. Górskie, 1995, ISBN 83-7104-009-1, OCLC 35208429 [dostęp 2018-07-14].
  4. Monika Rogozińska Skazani na zapomnienie.