Jan Maria Gisges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Jana Marii Gisgesa na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Jan Maria Gisges (ur. 15 stycznia 1914 w miejscowości Nisko nad Sanem, zm. 17 grudnia 1983 w Warszawie) – polski poeta, prozaik oraz autor sztuk scenicznych.

Życiorys[edytuj]

Studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1943-1945 był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau oraz innych obozów. W latach 1945-1949 przebywał w Kielcach, gdzie był pracownikiem Urzędu Wojewódzkiego. Był też redaktorem regionalnego miesięcznika "Cychry". Debiutował w 1949 r. na łamach prasy jako poeta. Od 1949 r. mieszkał w Warszawie. Był wieloletnim działaczem Związku Literatów Polskich. Był również wieloletnim współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa (TW "Maria", "Marian") [1]. W 1971 r. otrzymał nagrodę Instytutu Wydawniczego CRZZ za powieść Śmiech.

Córka to Ewa Zwierzchowska-Gisges[2].

Upamiętnienie[edytuj]

W miejscu urodzenia pisarz ma swoją ulicę[3].

Twórczość wybrana[edytuj]

  • Więzień i chłop
  • Opowieści krajobrazu
  • Pierwsza miłość
  • Zielone gałęzie
  • Idącym naprzód
  • Modrzewie
  • Brudne śniegi
  • Osty
  • Spadek
  • Śmiech
  • Czerwony pułkownik 1829-1863
  • Borelowski
  • Marmury i dmuchawce
  • Portret pięknej sekretarki

Przypisy

  1. J. Siedlecka, Kryptonim "Liryka". Bezpieka wobec literatów, Prószyński i Spółka, Warszawa 2008, s. 280 i n. ​ISBN 978-83-7469-795-8
  2. H. Kowalik, Pisarz i literat w jednym stali domu, "Przegląd", 2005, nr 20 [dostęp: 3 VIII 2017 r.]
  3. S. Czwal, Wyparli się poety?, "Echo Dnia", 28 stycznia 2007 [dostęp: 3 VIII 2017 r.]

Bibliografia[edytuj]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.