Jan Prusinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Prusinowski (ur. w 1818 na Wołyniu, zm. 9 grudnia 1892 w Żytomierzku) – polski zesłaniec i pisarz.

Ukończył gimnazjum w Żytomierzku. Jako członek patriotycznej organizacji Stowarzyszenie Ludu Polskiego został aresztowany przez władze carskie i zesłany do Symbirska w 1843. W Rosji studiował prawo, które ukończył w 1850 w Moskwie. Publikował własne wiersze (Poezje, 1856), tłumaczenie poezji Puszkina, Lermontowa, Heinego. W czasie zesłania zgromadził szereg opowieści ludowych, które opublikował w polskim przekładzie pt. Z podań ludu i obcej mowy (1856).

Do słów wierszy Prusinowskiego Stanisław Moniuszko ułożył trzy pieśni (Wróżba znachora, O matko moja, Stary hulaka) znajdujące się w V Śpiewniku Domowym, a także pieśni Entuzjasta, Ruta.

Bibliografia[edytuj]

  • [1] - nekrolog z Dziennika Poznańskiego, 1892.