Heinrich Heine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy poety. Zobacz też: Heinrich Eduard Heine.
Heinrich Heine
Heinrich Heine.PNG
Moritz Daniel Oppenheim, Portret Heinricha Heinego, 1831
Imiona i nazwisko Harry Heine
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1797
Düsseldorf
Data i miejsce śmierci 17 lutego 1856
Paryż
Narodowość niemiecka
Dziedzina sztuki literatura piękna
Styl romantyzm
Strona domowa

Christian Johann Heinrich Heine, właśc. Harry Chaim Heine (ur. 13 grudnia 1797 w Düsseldorfie, zm. 17 lutego 1856 w Paryżu) – niemiecki poeta żydowskiego pochodzenia, przedstawiciel romantyzmu, jeden z najwybitniejszych niemieckich liryków, prozaik, publicysta.

Biografia[edytuj]

Swą wysoką pozycję zawdzięcza swej poezji lirycznej, w szczególności wymienić tu należy „Księgi pieśni” (1827, wyd. pol. 1880). Do wielu jego utworów muzykę skomponowali Robert Schumann i Franz Schubert. W roku 1830 Heinrich Heine wyemigrował do Paryża, gdzie dalej tworzył. Jego twórczość po roku 1830 uległa upolitycznieniu i znacznemu sformalizowaniu. Jego dzieła stanowiły ostrą krytykę niemieckiej myśli intelektualnej i literatury. Wspomnieć należy również pomijane w opracowaniach dzieła Z dziejów religii i filozofii w Niemczech oraz Gedanken und Einfalle, stanowiące krytykę religii i kleru. Opublikował we Francji także swe satyry: Atta Troll (1842) i Baśń zimowa (1843). W polskim przekładzie opublikowano je po raz pierwszy w zbiorze Dzieła Wybrane (PIW) w 1956 roku, pod redakcją Adolfa Sowińskiego.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]