Janina Kamińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janina Kamińska
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1899
Jabłonna
Data i miejsce śmierci 26 marca 1992
Warszawa
Stopień instruktorski harcmistrzyni
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
Grób Aleksandra i Janiny Kamińskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Janina Agnieszka Kamińska (z domu Sokołowska) 21 stycznia 1899[1] w Jabłonnie, zm. 26 marca 1992[1] w Warszawie[2]) – polska archeolog, pedagog, instruktorka Związku Harcerstwa Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1930 do wybuchu II wojny światowej pracowała z mężem Aleksandrem Kamińskim w placówkach instruktorsko-wychowawczych na Śląsku Cieszyńskim. Od 1945 do 1949 pracowała naukowo na Uniwersytecie Łódzkim, w 1950 objęła stanowisko zastępcy dyrektora Muzeum Archeologii i Etnografii w Łodzi, równocześnie pracowała w placówkach badawczych Kierownictwa Badań nad Początkami Państwa Polskiego i w Instytucie Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. Przedmiotem jej badań było wczesne średniowiecze w środkowej Polsce i Gdańsku. Napisała pracę: „Grody wczesnośredniowiecznej Polski środkowej na tle osadnictwa”. Pochowana na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A20-1-13)[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była żoną Aleksandra Kamińskiego i matką Ewy Rzetelskiej-Feleszko (profesor językoznawstwa).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Miejsce pochówku Janiny Kamińskiej (pol.). Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie. [dostęp 2018-01-28].
  2. Kamińska Janina, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-03-05].
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze