Janusz Jerzy Kuźniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Jerzy Kuźniewicz
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1936
Poznań
Zawód, zajęcie zootechnik
Tytuł naukowy profesor

Janusz Jerzy Kuźniewicz (ur. 20 maja 1936 w Poznaniu) – prof. dr. hab., emerytowany profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, specjalista w tematyce związanej z chowem i hodowlą zwierząt futerkowych (roślinożernych i mięsożernych) oraz ocenie ich skór.

W roku 1972 Janusz Kuźniewicz doktoryzował się, a w 1989 roku habilitował. W roku 1990 decyzją Ministra Edukacji Narodowej został mianowany na stanowisko docenta. W 1991 r. Rektor Akademii Rolniczej mianował na stanowisko profesora nadzwyczajnego. W roku 1996 prezydent Rzeczypospolitej nadał mu tytuł naukowy profesora, a w roku 2000 Minister Edukacji Narodowej mianował na profesora zwyczajnego.

Od 1991 do 2006 roku kierownik Katedry Hodowli Owiec i Zwierząt Futerkowych na Wydziale Biologii i Hodowli Zwierząt (UWr). W latach 1990–1996 prodziekan wydziału ds. studiów zaocznych i organizacyjnych. Był również kierownikiem naukowo-dydaktycznym studiów zaocznych Wydziału Biologii i Hodowli Zwierząt w Nysie w latach 1994–2002.

Autor takich książek jak: Chów królików – dodatkowe źródło wartościowego mięsa czy Dzikie psy oraz licznych artykułów branżowych[1].

Współautor książek Chów i hodowla zwierząt futerkowych oraz Chów i hodowla nutrii.

W latach 1965–1980 był członkiem Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa. Od 1980 roku jest ekspertem i biegłym sądowym przy Sądzie Wojewódzkim we Wrocławiu.

Żonaty od ponad 50 lat, ojciec dwóch synów.

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

W roku 1997 całkowity dorobek naukowy to około 250 pozycji[2]. W roku 2014 (50-lecie pracy) na koncie miał już 516 publikacji, w tym 180 oryginalnych prac twórczych, 330 artykułów naukowych i popularnonaukowych, 6 książek, 95 ekspertyz sądowych i innych, 30 recenzji dorobku naukowego do tytułu i stanowiska profesora oraz stopni doktora i doktora habilitowanego, oraz 68 recenzji projektów badawczych KBN i 133 recenzji prac naukowych.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 1990 r. otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, w 1996 r. pamiątkowy Medal Miasta Nysy, w 2000 r. uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Ziemi Nyskiej”, w 2004 r. otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej, a w 2006 r. medal „Za Zasługi dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Świat Rolnika”, s. 42–43, 2014. Warszawa: Fundacja Wsparcia Rolnika Polska Ziemia. ISSN 2353-7876. 
  2. Głos Uczelni NR 48/1997 Otrzymali tytuł profesora up.wroc.pl [dostęp 2015-01-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]