Jaskółka rdzawoszyja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaskółka rdzawoszyja
Petrochelidon pyrrhonota[1]
(Vieillot, 1817)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina jaskółkowate
Podrodzina jaskółki
Rodzaj Petrochelidon
Gatunek jaskółka rdzawoszyja
Synonimy
  • Hirundo pyrrhonota Vieillot, 1817[2]
Podgatunki
  • P. p. pyrrhonota (Vieillot, 1817)
  • P. p. ganieri (A. R. Phillips, 1986)
  • P. p. tachina Oberholser, 1903
  • P. p. melanogaster (Swainson, 1827)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     przeloty

     zimowiska

Jaskółka rdzawoszyja[4] (Petrochelidon pyrrhonota) – gatunek ptaka z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae). Gatunek został opisany naukowo pod nazwą Hirundo pyrrhonota, obecnie klasyfikowany jest w rodzaju Petrochelidon[5].

Podgatunki i zasięg występowania
Obecnie wyróżnia się 4 podgatunki P. pyrrhonota[2][5]:
  • Petrochelidon pyrrhonota pyrrhonotaAlaska, Kanada, zachodnie, północne i wschodnie USA oraz północno-zachodnia Kalifornia Dolna (północno-zachodni Meksyk).
  • Petrochelidon pyrrhonota ganieri – południowo-środkowe USA.
  • Petrochelidon pyrrhonota tachina – południowo-zachodnie USA i północno-wschodnia Kalifornia Dolna.
  • Petrochelidon pyrrhonota melanogaster – skrajnie południowo-wschodnia Arizona i południowo-zachodni Nowy Meksyk do zachodniego i południowego Meksyku.
Proponowane podgatunki hypopolia i aprophata nie są obecnie uznawane, jako zbyt mało odróżniające się od podgatunku nominatywnego, a minima włączono do melanogaster[2].
Wygląd i zachowanie
Długość ciała 12–15 cm, masa ciała 18–25 g. Krępe ciało, równo ścięty ogon, prawie kwadratowy. Czoło kremowe; ciemię oraz grzbiet niebieskoczarne, kuper rdzawy. Na grzbiecie widoczne białe kreski. Kasztanowate gardło graniczy z czarną piersią. Spód ciała matowy, boki oraz obroża szare. Obie płci podobne. U młodych ptaków czoło jest ciemniejsze, na gardle widać białe piórka. Długie skrzydła całkowicie zasłaniają ogon, widoczny dopiero w locie. Często krąży na płasko rozłożonych skrzydłach.
Gniazda na klifie w Utah
Zasięg, środowisko
Ameryka Północna, z wyjątkiem południowego wschodu oraz skrajnej północy. W zimie przebywa w Ameryce Południowej. Wędrujące ptaki spotykano nad morzem, karaibskich wyspach, a nawet na Ziemi Ognistej. Gniazda w kształcie czary przymocowuje do ścian klifów; są zrobione ze zmieszanej śliny i błota, mogą tak wytrzymywać latami. Zasiedla otwarte tereny wiejskie i miejskie oraz góry. Większość lęgowej populacji jest związana właśnie z tworami człowieka.
Pożywienie
Łapie w locie owady, sporadycznie zjada jagody z ziemi.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Petrochelidon pyrrhonota, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Turner, A.: Cliff Swallow (Petrochelidon pyrrhonota). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-11)].
  3. Petrochelidon pyrrhonota. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Nazwy polskie za:Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Hirundinidae Rafinesque, 1815 - jaskółkowate - Swallows, martins (wersja: 2019-04-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-26].
  5. a b Frank Gill, David Donsker (red.): Swallows (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-11-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo: Encyklopedia Ptaki. (mapy wyst.), Phil Benstead i inni. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]