Jerzy Żaba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Żaba – doktor habilitowany nauk geologicznych, profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, kierownik tamtejszej Katedry Geologii Podstawowej[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1973 ukończył studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskał w roku 1980 na Uniwersytecie Warszawskim w specjalności mineralogia, petrografia i geochemia, natomiast tytuł doktora habilitowanego w roku 2000 w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie, w specjalności geologia strukturalna[1].

Prowadził badania naukowe w różnych miejscach, między innymi w Czechach (lata 1980, oraz 1982-1985), w Mongolii (rok 1981) oraz w w górach Hoggar (Sahara Centralna) w Algierii (lata 1986-1987). W latach 2001-2005 brał udział w projekcie "Paleozoiczna Akrecja Polski", uczestniczy w badaniach w ramach projektu EUROPROBE: Trans-European Suture Zone i w pracach nad utworzenia w Peru Parku Narodowego Kanion Colca[1].

Jest autorem lub współautorem ponad 100 prac publikowanych, w tym "Ilustrowanej Encyklopedii Skał i Minerałów" oraz przewodnika "Zbieramy minerały i skały. Przewodnik po Dolnym Śląsku"[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]