Jerzy Dybicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Dybicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1923
Baranowicze

Jerzy Dybicki (ur. 19 lipca 1923 w Baranowiczach, zm. 8 lipca 2015[1]) − polski profesor medycyny, specjalista w zakresie torakochirurgii, chirurgii ogólnej i pulmonologii. Wieloletni kierownik I Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej Akademii Medycznej w Gdańsku (1968-1994). Autor i współautor 266 publikacji ogłoszonych drukiem. Uczestnik powstania warszawskiego o ps. „Alex"; partyzant piątej kompanii 25. pułku piechoty AK Ziemi Piotrkowskiej ps. „Jaksa".

Życiorys[edytuj]

Szkołę podstawową i gimnazjum ukończył w Nowogródku
Po wkroczeniu wojsk sowieckich w roku 1940 przeniósł się do Lublina, gdzie w roku 1943 ukończył Szkołę Chemo-techniczną Fachową
W. Borodajki – uzyskał tytuł technika chemika. W czasie II wojny światowej członek organizacji „Miecz i Pług” – po przejęciu dokumentów organizacji przez Gestapo zmuszony do ucieczki do Warszawy. Uczestnik Powstania Warszawskiego ps. „Alex”. Partyzant AK w piątej Kompanii 25. pułku piechoty AK Ziemi Piotrkowskiej w oddziale Józefa Wyrwy („Starego”) – ps. „Jaksa”.

W latach 1943-1944 studia w Prywatnej Szkole Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego (szkoła Zaorskiego) w Warszawie 1944-1946 student UMCS w Lublinie – Wydział Lekarski, Katedra Medycyny Wojskowej Dyplom Lekarza 12.12.1946.
Od 1946 roku związany z Akademią Lekarską w Gdańsku (późniejszą AMG).

  • 1946-1947 – asystent Zakładu Fizjologii, wolontariusz I Kliniki Chirurgicznej ALG (kierownik: prof. K. Michejda)
  • 1947-1948 – asystent oddziału urologicznego Kliniki
  • 1948-1968 – pracownik II Katedry i Kliniki Chirurgii (kierownik: prof. K. Dębicki)
  • 1949 02.07 – doktorat na podstawie pracy „Zdjęcia RTG nerek w czasie operacji kamicy nerkowej”
  • 1952 – specjalizacja w zakresie torakochirurgii
  • 1952 – specjalizacja I stopnia w zakresie chirurgii ogólnej
  • 1952 – specjalizacja I stopnia w zakresie ftyzjatrii
  • 1958/59 – Stypendium Fundacji Rockefellera w Uniwersytecie Vanderbilta w Nashville
  • 1963 – habilitacja na podstawie pracy „Ocena badań spirometrycznych i bronchospirometrycznych w świetle spostrzeżeń klinicznych i anatomopatologicznych (w gruźlicy płuc, raku oskrzeli i rozstrzeniach oskrzeli)

Zatwierdzona przez CKK i MZiOS w 1964

  • 1966/1967 stypendysta Baylor University College of Medicine
  • 1968 – pracownik I Kliniki Chirurgicznej, od 15.07.68 p.o. Kierownika
  • 1970-1994 – Kierownik I Kliniki Chirurgii Ogólnej AMG
  • 1975 – profesor nadzwyczajny
  • 1983 – tytuł profesora zwyczajnego

Patron pięciu rozpraw habilitacyjnych:

  • 1974 – Jerzy Lipiński
  • 1975 – Oskar Jankau
  • 1983 – Zygmunt Jackiewicz
  • 1985 – Wojciech Gacyk
  • 1987 – Kazimierz Krajka

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Przypisy

  1. Odszedł prof. Jerzy Dybicki. gumed.edu.pl, 2015-07-08. [dostęp 2015-08-05].

Bibliografia[edytuj]

  • Droga do Akademii i do samodzielności Wspomnienia gdańskiego chirurga, Jerzy Dybicki, Via Medica, Gdańsk 2005, ​ISBN 83-7258-351-X
  • Chirurgia, moja miłość Wspomnienia gdańskiego profesora Tom 1, Jerzy Dybicki, SEFER, Gdańsk 2012
  • Chirurgia, moja miłość Wspomnienia gdańskiego profesora Tom 2, Jerzy Dybicki, SEFER, Gdańsk 2012
  • Chirurgia, moja miłość Wspomnienia gdańskiego profesora Tom 3, Jerzy Dybicki, SEFER, Gdańsk 2013

Linki zewnętrzne[edytuj]