Jerzy Ostrogórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Ostrogórski
Jerzy Ostrogórski.JPG
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1944, Wilno
Dziedzina sztuki malarstwo, rysunek

Jerzy Ostrogórski (ur. 7 kwietnia 1944 w Wilnie) – profesor nauk o sztukach pięknych, specjalność malarstwo. Wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

Życiorys[edytuj]

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecna nazwa uczelni od 1996: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku) w latach 1965-1971. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w pracowni prof. Stanisława Borysowskiego w 1971. Kariera naukowa: w 1971 asystent na Wydziale Malarstwa PWSSP w Gdańsku, w 1978 adiunkt I stopnia, w 1985 docent, w 1991 profesor nadzwyczajny, w 1995 profesor zwyczajny. W latach 1992-1993 i 1998-2000 profesor Uniwersytetu Bilkent w Ankarze w Turcji[1]. Profesor prowadzi Pracownię Malarstwa na Wydziale Malarstwa. Współtwórca Galerii „OUT”. W latach 1987-1990 był prodziekanem Wydziału Malarstwa i Grafiki. Stypendysta Miasta Gdańska.

Zajmuje się malarstwem i rysunkiem. W latach siedemdziesiątych powstał cykl obrazów-obiektów zastępujący malowany kadr słowem, materialny obiekt pojęciem, portret zaimkiem osobowym on, ona. W latach osiemdziesiątych powstał cykl obrazów pt. „Notatnik ścienny”, gdzie przestrzeń płótna zrównana została ze ścianą, która chłonie nieuporządkowane, spontaniczne zapisy dotyczące obrazu, zdarzeń i faktów związanych z malarstwem. Koniec lat osiemdziesiątych to obrazy podnoszące szkic do wartości oryginału. W tym okresie powstały również obiekty wykorzystujące gotową konfekcję; cykle „Wieszaki”, „Szatnie” i „Garderoby”. W końcu lat dziewięćdziesiątych powstały obrazy i rysunki z cyklu „perseweracji”, określane malarstwem dotknięcia. Wykorzystuje w tym malarstwie i rysunku gotowe oraz wymyślone znaki i stemple. W ten sposób powstają fikcyjne kody tworząc metaforę systemu kultury uniwersalnej.

Zofia Watrak: „Jerzy Ostrogórski pracuje seriami, do wyczerpania podejmowanych wątków artystycznych i zapoczątkowania nowych, pozornie tylko nieprzewidzialnych zwrotów i przeobrażeń. Ich źródeł można by szukać w doświadczeniach sztuki analitycznej lat 70. Analiza języka artystycznego wiodła do refleksji o przemijalności kodów artystycznych i zmieniających je kontekstach interpretacyjnych. Z tej świadomości Ostrogórski uczynił zasadę własnej twórczości, sankcjonując prawo do nieustannych przeobrażeń”.

Wybrane wystawy indywidualne[edytuj]

Wybrane ostatnie wystawy zbiorowe[edytuj]

Nagrody[edytuj]

  • 2013 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[3]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zapraszamy na wystawę pod tytułem JERZY OSTROGÓRSKI. asp.gda.pl, 10 września 2014. [dostęp 10 września 2014].
  2. Wizja lokalna. Pokolenia – katalog wystawy ISBN 83-917062-0-6
  3. Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (pol.). gdansk.pl, 2016-06-23. [dostęp 2016-06-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom III: M-R (redaktor naukowy Janusz Kapuścik, redaktor tomu Marek Halawa), Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2000, s. 387