Joe Corona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joe Corona
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Joe Benny Corona Crespín
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1990
Los Angeles, Stany Zjednoczone
Wzrost 180 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Dorados
Numer w klubie 11
Kariera juniorska
Lata Klub
2006–2008 Nomads SC
2008 San Diego State Aztecs
2009–2010 Tijuana
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2010– Tijuana 152 (10)
2015 Veracruz (wyp.) 9 (0)
2016– Dorados (wyp.) 0 (0)
W sumie: 161 10
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2012 Stany Zjednoczone U-23 3 (4)
2012– Stany Zjednoczone 17 (2)
W sumie: 20 6
  1. Aktualne na: 1 stycznia 2016.
  2. Aktualne na: 1 stycznia 2016.


Joe Benny Corona Crespín (ur. 9 lipca 1990 w Los Angeles) – amerykański piłkarz pochodzenia meksykańskiego i salwadorskiego występujący na pozycji prawego pomocnika, obecnie zawodnik meksykańskiego Dorados.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Corona, syn Meksykanina i Salwadorki, urodził się w Los Angeles, zaś wychowywał się w metropolii tworzonej przez kalifornijskie miasta Tijuana i San Diego, po obu stronach meksykańsko-amerykańskiej granicy. Jako nastolatek trenował w akademii młodzieżowej Nomads Soccer Club z San Diego (której wychowankami są również gracze tacy jak Marcelo Balboa, Frankie Hejduk czy Steve Cherundolo). Uczęszczał do szkoły średniej Streetwater High School, a następnie studiował na San Diego State University, gdzie przez kilka miesięcy występował w tamtejszej drużynie piłkarskiej San Diego State Aztecs. Tam był wyróżniającym się zawodnikiem uniwersyteckiej ekipy – w 2008 roku jako jej kapitan triumfował w akademickich rozgrywkach Mesa League, zostając wybranym najlepszym zawodnikiem ligi. We wrześniu 2009 podpisał profesjonalny kontrakt z lokalną meksykańską drużyną Club Tijuana.

Po upływie pół roku Corona został włączony przez szkoleniowca Juana Antonio Lunę do seniorskiej drużyny Tijuany (jako pierwszy wychowanek w historii klubu, któremu udała się ta sztuka), występującej wówczas w drugiej lidze meksykańskiej, w której zadebiutował w kwietniu 2010. Już kilka miesięcy później wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie i jako kluczowy pomocnik Tijuany wygrał z nią rozgrywki Liga de Ascenso w jesiennym sezonie Apertura 2010. Pół roku później, podczas wiosennego sezonu Clausura 2011, dotarł natomiast do finału drugiej ligi, zaś ogółem na koniec rozgrywek 2010/2011 wywalczył z ekipą Joaquína del Olmo historyczny awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 23 lipca 2011 w przegranym 1:2 spotkaniu z Tijuaną, wówczas zdobywając również premierowego gola w historii występów Tijuany w pierwszej lidze. W sezonie Apertura 2012 jako jeden z podstawowych graczy Tijuany zdobył z nią premierowy tytuł mistrza Meksyku, jednak po tym sukcesie stopniowo tracił miejsce w pierwszym składzie.

Latem 2015 Corona udał się na wypożyczenie do ekipy Tiburones Rojos de Veracruz, gdzie spędził pół roku bez poważniejszych osiągnięć i głównie jako rezerwowy. Bezpośrednio po tym został wypożyczony po raz kolejny, tym razem do walczącego o utrzymanie w lidze zespołu Dorados de Sinaloa z miasta Culiacán, w ramach współpracy pomiędzy obydwoma klubami (Tijuana i Dorados posiadały wspólnego właściciela – Grupo Caliente).

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2009/2010 Club Tijuana Meksyk  Ascenso MX 3 0
2010/2011 Club Tijuana Meksyk  Ascenso MX 39 6
2011/2012 Club Tijuana Meksyk  Liga MX 29 4
2012/2013 Club Tijuana Meksyk  Liga MX 32 0
2013/2014 Club Tijuana Meksyk  Liga MX 21 0
2014/2015 Club Tijuana Meksyk  Liga MX 28 0
2015/2016 Tiburones Rojos de Veracruz Meksyk  Liga MX 9 0
2015/2016 Dorados de Sinaloa Meksyk  Liga MX

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Corona, z racji pochodzenia rodziców i miejsca urodzenia, dysponuje potrójnym obywatelstwem, wobec czego był uprawniony do gry dla reprezentacji zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i Meksyku oraz Salwadoru. W sierpniu 2011 został powołany przez Luisa Fernando Tenę do reprezentacji Meksyku U-23, przygotowującej się do występu na Igrzyskach Panamerykańskich w Guadalajarze, w której barwach rozegrał kilka nieoficjalnych spotkań towarzyskich. Niedługo potem zdecydował się jednak ostatecznie na występy dla kraju swojego urodzenia i w marcu 2012 znalazł się w ogłoszonym przez trenera Caleba Portera składzie reprezentacji Stanów Zjednoczonych U-23 na północnoamerykański turniej kwalifikacyjny do Igrzysk Olimpijskich w Londynie. Tam pełnił rolę kluczowego zawodnika swojej ekipy; rozegrał wszystkie trzy spotkania w wyjściowym składzie, zdobywając cztery bramki – trzy w pojedynku z Kubą (6:0), zaś jedną z Salwadorem (3:3). Jego kadra z bilansem zwycięstwa, remisu i porażki zajęła jednak trzecie miejsce w grupie, nie awansując na olimpiadę.

W seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych Corona zadebiutował za kadencji selekcjonera Jürgena Klinsmanna, 26 maja 2012 w wygranym 5:1 meczu towarzyskim ze Szkocją. W 2013 roku został powołany na Złoty Puchar CONCACAF, podczas którego rozegrał pięć z sześciu możliwych spotkań (z czego cztery w pierwszym składzie), a 13 lipca w wygranym 4:1 meczu fazy grupowej z Kubą strzelił swojego premierową bramkę w pierwszej kadrze narodowej. Później wpisał się na listę strzelców jeszcze w ćwierćfinale z Salwadorem (5:1), zaś Amerykanie triumfowali wówczas w tych rozgrywkach po pokonaniu w finale Panamy (1:0). Występował również w udanych ostatecznie dla jego zespołu eliminacjach do Mistrzostw Świata 2014, jednak wystąpił wówczas tylko w dwóch z szesnastu możliwych meczów i nie znalazł się w składzie Stanów Zjednoczonych na brazylijski mundial.

W 2015 roku Corona ponownie został powołany przez Klinsmanna na Złoty Puchar CONCACAF, kiedy to dołączył do zespołu w trakcie turnieju (po zakończeniu fazy grupowej) zastępując w składzie Alfredo Moralesa. Zanotował wówczas dwa z trzech meczów (jeden w wyjściowej jedenastce), natomiast jego reprezentacja spisała się gorzej niż przed dwoma laty – odpadła ze Złotego Pucharu w półfinale po porażce z Jamajką (1:2), zajmując ostatecznie czwarte miejsce w turnieju.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]