Jordan Morris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jordan Morris
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 października 1994
Seattle
Wzrost 183 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Seattle Sounders
Numer w klubie 13
Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2012 Eastside FC
2012–2013 Seattle Sounders
2013–2015 Stanford Cardinal
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2014 Seattle Sounders U-23 4 (1)
2016– Seattle Sounders 65 (17)
W sumie: 69 (18)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013  Stany Zjednoczone U-20 3 (0)
2015–2016  Stany Zjednoczone U-23 11 (4)
2014–  Stany Zjednoczone 25 (5)
W sumie: 39 (9)
  1. Aktualne na: 1 stycznia 2018.
  2. Aktualne na: 1 stycznia 2018.

Jordan Morris (ur. 26 października 1994 w Seattle) – amerykański piłkarz występujący na pozycji napastnika, obecnie zawodnik Seattle Sounders.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Morris wychowywał się w miejscowości Mercer Island w stanie Waszyngton, w aglomeracji Seattle[1]. Jego ojciec Dr. Michael Morris jest lekarzem (pracuje w sztabie medycznym piłkarskiego klubu Seattle Sounders FC)[2], zaś matka pracowała jako pielęgniarka[3]. Posiada trójkę rodzeństwa, jego starszy brat Christopher grał w piłkę nożną w uczelnianym zespole Seattle Pacific Falcons[4]. Gdy miał dziewięć lat, zdiagnozowano mu cukrzycę typu 1[5]. Do trzynastego roku życia równolegle do futbolu uprawiał również baseball i koszykówkę – dopiero później zdecydował się definitywnie poświęcić piłce nożnej[6]. Uczęszczał do lokalnej Mercer Island High School[7], a równocześnie trenował w młodzieżowej drużynie piłkarskiej Eastside FC[8]. Jako kapitan zespołu pięciokrotnie zdobył z nim mistrzostwo stanu Waszyngton, a w 2012 roku został wybrany do drużyny High School All-American oraz otrzymał dwie nagrody dla najlepszego piłkarza szkolnych rozgrywek stanowych – Gatorade/ESPN Washington State Player of the Year oraz NSCAA Washington State Player of the Year[9].

W 2012 roku Morris dołączył do akademii lokalnego klubu Seattle Sounders FC. Tam był wyróżniającym się piłkarzem: już w pierwszym sezonie strzelił 28 goli i otrzymał od krajowej federacji piłkarskiej nagrodę dla najlepszego piłkarza rozgrywek młodzieżowych – U-17/18 Development Academy Player of the Year[10]. Zaraz potem zdecydował się jednak odejść z drużyny i rozpocząć studia na Uniwersytecie Stanforda w San Francisco[11]. Karierę piłkarską kontynuował z powodzeniem w tamtejszym zespole Stanford Cardinal. Podczas trzyletniego pobytu w Kalifornii był trzykrotnie (2013, 2014, 2015) wybierany do najlepszej drużyny konferencji Pacific-12 Conference (All-Pac-12 First Team), zaś dwukrotnie (2014, 2015) do drużyny NSCAA First Team All-American. W 2014 roku wygrał z Cardinal rozgrywki Pac-12 Championship. W 2015 roku ponownie triumfował w konferencji Pac-12 (został wybrany najlepszym piłkarzem tych rozgrywek), a także pomógł swojej drużynie wygrać po raz pierwszy CAA Division I Men’s Soccer Championship. Strzelił wówczas dwa gole w finale z Clemson Tigers (4:0), zostając królem strzelców turnieju[12]. W tym samym roku otrzymał prestiżowy MAC Hermann Trophy dla najlepszego uczelnianego piłkarza w Stanach Zjednoczonych[9].

W kwietniu 2014 Morris podpisał krótkoterminowy kontrakt z drużyną Seattle Sounders U-23, w której barwach w przerwach między semestrami występował na czwartym poziomie rozgrywek – USL Premier Development League[13]. W styczniu 2016 przebywał na testach w niemieckim Werderze Brema, jednak odrzucił propozycję umowy, decydując się na rozwijanie kariery w ojczyźnie[14]. Kilka dni później podpisał profesjonalny kontrakt ze swoim macierzystym Seattle Sounders FC[15]. Pierwszy mecz rozegrał w nim w 23 lutego 2016 z meksykańską Américą (2:2) w ramach Ligi Mistrzów CONCACAF, natomiast w Major League Soccer zadebiutował 6 marca w przegranym 0:1 spotkaniu ze Sportingiem Kansas City. Premierowego gola strzelił 16 kwietnia tego samego roku w wygranej 2:1 konfrontacji z Philadelphia Union. Od razu został kluczowym zawodnikiem Sounders, tworząc skuteczny duet napastników z Clintem Dempseyem. W sezonie 2016 zdobył z ekipą prowadzoną przez Briana Schmetzera mistrzostwo MLS (MLS Cup), a sam otrzymał nagrodę MLS Rookie of the Year, przyznawaną najlepszemu młodemu piłkarzowi w lidze[16].

Znacznie słabszy okres na kanwie klubowej Morris zanotował w sezonie 2017, podczas którego zdobył wicemistrzostwo MLS – sam jednak zdobył zaledwie trzy gole w rozgrywkach. W lutym 2018, podczas jednego z meczów, zerwał więzadła krzyżowe w kolanie[17].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W maju 2013 Morris został powołany przez Taba Ramosa do reprezentacji Stanów Zjednoczonych U-20 na towarzyski Turniej w Tulonie. Na francuskich boiskach rozegrał trzy z czterech możliwych meczów (z czego dwa w wyjściowym składzie), zaś jego drużyna zakończyła udział w rozgrywkach na fazie grupowej.

W maju 2015 Morris w barwach olimpijskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych U-23 po raz kolejny wziął udział w Turnieju w Tulonie. Tym razem wystąpił w czterech z pięciu spotkań (z czego w trzech w pierwszym składzie) i strzelił gola w konfrontacji z Francją (1:3). Podopieczni Andreasa Herzoga spisali się natomiast lepiej niż przed dwoma laty i zajęli trzecie miejsce w rozgrywkach. Cztery miesiące później znalazł się w składzie na północnoamerykański turniej kwalifikacyjny do Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro. Pełnił wówczas rolę podstawowego gracza ekipy i rozegrał wszystkie pięć meczów (cztery w pierwszym składzie), strzelając w fazie grupowej dwa gole Kanadzie (3:1) oraz jednego Panamie (4:0). Amerykanie – gospodarze eliminacji – zajęli trzecie miejsce w rozgrywkach, a wobec porażki w barażu interkontynentalnym z Kolumbią (1:1, 1:2) nie zdołali awansować na igrzyska.

W sierpniu 2014 dziewiętnastoletni Morris został powołany przez selekcjonera Jürgena Klinsmanna do seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych na mecz towarzyski z Czechami (1:0). Będąc wówczas graczem Stanford Cardinal, został pierwszym od piętnastu lat piłkarzem (poprzednim był Chris Albright) powołanym do dorosłej amerykańskiej kadry jako zawodnik drużyny uniwersyteckiej[18]. Nie pojawił się jednak wówczas na boisku i debiut w kadrze zanotował trzy miesiące później, 18 listopada 2014 w przegranym 1:4 sparingu z Irlandią. Pierwszą bramkę w kadrze narodowej strzelił natomiast 15 kwietnia 2015 w wygranym 2:0 meczu towarzyskim z Meksykiem. W lipcu 2017 znalazł się w ogłoszonym przez Bruce'a Arenę składzie na Złoty Puchar CONCACAF, podczas którego rozegrał wszystkie sześć meczów (z czego trzy w wyjściowej jedenastce). Strzelił trzy gole – dwa w fazie grupowej z Martyniką (3:1) i jednego w finale z Jamajką (2:0) – co dało mu tytuł króla strzelców rozgrywek (ex aequo z Alphonso Daviesem i Kévinem Parsemainem)[19], znalazł się również z wybranej przez CONCACAF najlepszej jedenastce turnieju[20]. Amerykanie – pełniący rolę gospodarza – triumfowali natomiast w rozgrywkach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jordan Morris: We Want the Ball (ang.). W: The Players' Tribune [on-line]. theplayerstribune.com, 10 grudnia 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  2. Danny Ciaccio: Seattle Sounders forward Jordan Morris sends message to fans following ACL tear (ang.). W: Seattle Sounders FC [on-line]. soundersfc.com, 28 lutego 2018. [dostęp 7 marca 2018].
  3. My Story (ang.). W: Jordan Morris Foundation [on-line]. jordanmorrisfoundation.com. [dostęp 7 marca 2018].
  4. Chris Zolli: Jordan Morris: 5 Fast Facts You Need to Know (ang.). W: Heavy.com [on-line]. heavy.com, 15 kwietnia 2015. [dostęp 7 marca 2018].
  5. Charles Boehm: How Jordan Morris tamed Type 1 diabetes – and inspires future generations (ang.). W: Major League Soccer [on-line]. mlssoccer.com, 5 grudnia 2017. [dostęp 7 marca 2018].
  6. Ari Liljenwall: 10 Things: Seattle's Jordan Morris on his dogs, influences in soccer and another special skill (ang.). W: Major League Soccer [on-line]. mlssoccer.com, 23 lutego 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  7. Tom FitzGerald: Morris gives Stanford soccer a lift, but will he leave early to turn pro? (ang.). W: San Francisco Chronicle [on-line]. blog.sfgate.com, 20 września 2014. [dostęp 7 marca 2018].
  8. Jordan Morris impresses his homegrown predecessors (ang.). W: SB Nation [on-line]. sounderatheart.com, 17 listopada 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  9. a b Eastside FC's Jordan Morris Wins MAC Hermann Trophy (ang.). W: Eastside FC [on-line]. eastsidefc.club, 9 stycznia 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  10. U.S. Soccer Awards Jordan Morris U-17/18 Development Academy Player of the Year (ang.). W: Seattle Sounders FC [on-line]. soundersfc.com, 10 lipca 2013. [dostęp 7 marca 2018].
  11. Joe Fann: Interview: Jordan Morris - Sounders FC Academy (ang.). W: Seattle Sounders FC [on-line]. soundersfc.com, 7 lutego 2013. [dostęp 7 marca 2018].
  12. Jordan Morris | Seattle Sounders (ang.). W: Seattle Sounders FC [on-line]. soundersfc.com. [dostęp 7 marca 2018].
  13. Jordan Morris Joins Sounders U-23 (ang.). W: Seattle Sounders FC U-23 [on-line]. soundersu23.com, 29 kwietnia 2014. [dostęp 7 marca 2018].
  14. Nicholas Rosano: Report: Werder Bremen make contract offer to Seattle Sounders product Jordan Morris (ang.). W: Major League Soccer [on-line]. mlssoccer.com, 18 stycznia 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  15. Jeff Carlisle: U.S. striker Jordan Morris seals deal with Seattle Sounders (ang.). W: ESPN [on-line]. global.espn.com, 21 stycznia 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  16. Sam Stejskal: Seattle Sounders forward Jordan Morris wins MLS AT&T Rookie of the Year (ang.). W: Major League Soccer [on-line]. mlssoccer.com, 10 listopada 2016. [dostęp 7 marca 2018].
  17. Danny Ciaccio: Seattle Sounders forward Jordan Morris ruled out for season with torn ACL (ang.). W: Seattle Sounders FC [on-line]. soundersfc.com, 26 lutego 2018. [dostęp 7 marca 2018].
  18. Noah Davis: The Education of Jordan Morris: How Did a Stanford Sophomore Become a Starter for the USMNT? (ang.). W: Grantland [on-line]. grantland.com, 29 kwietnia 2015. [dostęp 7 marca 2018].
  19. Canada’s Davies wins Golden Boot Award (ang.). W: Złoty Puchar CONCACAF [on-line]. goldcup.org, 21 czerwca 2017. [dostęp 7 marca 2018].
  20. TSG reveals Gold Cup Best XI (ang.). W: Złoty Puchar CONCACAF [on-line]. goldcup.org, 21 czerwca 2017. [dostęp 7 marca 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]