Johann Gottlieb Korn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Johann Gottlieb Korn (ur. 4 października 1765 we Wrocławiu, zm. 23 sierpnia 1837 – księgarz i wydawca niemiecki[1], właściciel drukarni we Wrocławiu.

Syn Wilhelma Gottlieba, również księgarza i wydawcy oraz Karoline Elisabeth z domu Pfitzner, córki wrocławskiego urzędnika. W roku 1790 podjął pracę w firmie ojca zajmując się w niej początkowo porządkowaniem jej nieco zaniedbanej przez ojca administracji. Pomimo konkurencji drukarni i wydawnictwa Grassa w 1804 Kornowie posiadali w swojej drukarni 9 pras i zatrudniali 22 pracowników.

Przejąwszy firmę kontynuował profil wydawnictwa Korn. Wydawał i drukował książki i prasę po niemiecku, między innymi zapoczątkowaną jeszcze przez jego dziada Johanna Jacoba w 1742 "Schlesische Zeitung"; zachowując dobre stosunki z władzami pruskimi, wychodził także naprzeciw zapotrzebowaniu na wydawnictwa w języku polskim i wydawał – poza dziełami niemieckimi – również polskie słowniki i polską literaturę piękną (Kochanowskiego, Trembeckiego, Karpińskiego i innych). Wydał po polsku Biblię w przekładzie księdza Wujka, liczne podręczniki, książki dla młodzieży i książeczki do nabożeństwa.

Z Christine Dorotheą Weigel, którą poślubił w grudniu 1797 miał jednego syna – Juliusa, który zmarł w 1837 krótko przed nim.

Przypisy

  1. w źródłach w języku polskim używana bywała także spolszczona wersja jego imion – Jan Bogumił; dotyczyło to także nazwy wydawnictwa przejętej po ojcu, die Firma Wilhelm Gottlieb Korn: wydając po polsku katalog wydanych tu książek Korn zatytułował go "Spis książek polskich, które u W.B.Korna w latach 1833-1835 wyszły", gdzie "B." oznacza "Bogumił", polską wersję imienia Gottlieb

Bibliografia[edytuj]

  • Polski Słownik Biograficzny, t.14