Jorman Aguilar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jorman Aguilar
Imię i nazwisko Jorman Israel Aguilar Bustamante
Data i miejsce urodzenia 11 września 1994
m. Panama, Panama
Pozycja napastnik
Wzrost 180 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Gorica
Numer 15
Kariera juniorska
1998–2008
2008–2012
Sporting San Miguelito
Río Abajo
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2012
2013–
2013–
Río Abajo
Parma
Gorica (wyp.)
18 (10)
0 (0)
1 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2011
2012
 Panama U-17
 Panama U-20
11 (2)
1 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 września 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1 września 2013.

Jorman Israel Aguilar Bustamante (ur. 11 września 1994 w mieście Panama) – panamski piłkarz występujący na pozycji napastnika, obecnie zawodnik słoweńskiej Goricy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Aguilar pochodzi ze stołecznego miasta Panama i w piłkę zaczynał grać jako czterolatek w szkółce juniorskiej Sportingu San Miguelito[1]. W 2008 roku, kiedy miał trzynaście lat, podczas meczu z Alianzą w mistrzostwach Panamy U-15, doznał podwójnego złamania kości strzałkowej w prawej nodze, przez co musiał pauzować przez ponad pół roku. Sporting nie zainteresował się sytuacją zawodnika, wobec czego koszty leczenia musiała opłacić jego rodzina. Pomoc w rekonwalescencji zaoferował wówczas Jair Palacios, trener drugoligowego Río Abajo FC, do którego niebawem przeniósł się Aguilar[2].

W sezonie 2011/2012 Aguilar awansował z Río Abajo do najwyższej klasy rozgrywkowej[3]. W Liga Panameña de Fútbol zadebiutował za kadencji szkoleniowca Rubéna Guevary, 5 sierpnia 2012 w wygranym 1:0 meczu z Chorrillo, w którym zdobył również premierowego gola w pierwszej lidze[4]. Trzy dni później strzelił cztery bramki w wygranej 5:2 konfrontacji z Árabe Unido, wpisując się do historii jako jeden z nielicznych graczy w historii rozgrywek, którym udało się dokonać tego czynu[5]. Już w swoim debiutanckim sezonie Apertura 2012, w wieku zaledwie osiemnastu lat, został królem strzelców ligi panamskiej, zdobywając dziesięć bramek w osiemnastu spotkaniach[6]. Jego drużyna zajęła natomiast sensacyjne pierwsze miejsce w tabeli[7], lecz w decydującej o mistrzostwie fazie play-off odpadła w półfinale[8]. Jego dobre występy zaowocowały zainteresowaniem ze strony drużyn z Australii, Słowacji, Kolumbii, Portugalii, Włoch i Stanów Zjednoczonych[9]. Z końcem grudnia 2012 wygasł jego kontrakt z Río Abajo[10].

Na początku 2013 roku Aguilar przebywał na testach w hiszpańskim RCD Espanyol z Barcelony, a zainteresowanie jego zatrudnieniem przejawiały również zespoły takie jak KRC Genk i SSC Napoli[11]. Ostatecznie w marcu 2013 Aguilar podpisał czteroletni kontrakt z włoską drużyną Parma FC, zostając piątym Panamczykiem w historii ligi włoskiej[12]. Procent sumy z jego kolejnego transferu zagwarantował sobie jego były klub, Río Abajo[11]. W maju zaczął trenować z pierwszą drużyną Parmy, jednak trzy miesiące później, po wcześniejszych testach, razem z kilkoma kolegami klubowymi został wypożyczony do słoweńskiego ND Gorica[13]. W 1. SNL zadebiutował 27 lipca 2013 w przegranym 1:2 meczu z Domžale[14].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2011 Aguilar został powołany do reprezentacji Panamy U-17 na Młodzieżowe Mistrzostwa Ameryki Północnej, po uprzednich występach w udanych kwalifikacjach do tego turnieju. We właściwych rozgrywkach pięciokrotnie pojawiał się na jamajskich boiskach, nie zdobywając bramki, a jego drużyna narodowa zajęła trzecie miejsce[15]. Dzięki temu młodzi Panamczycy awansowali na Mistrzostwa Świata U-17 w Meksyku, rozgrywane w tym samym roku. Na juniorskim mundialu był podstawowym piłkarzem reprezentacji i wystąpił we wszystkich czterech konfrontacjach[16]. Zdobył również jedyne dwa gole dla swojego zespołu – w fazie grupowej z Burkina Faso (1:0), dzięki któremu Panama po raz pierwszy w historii wygrała mecz na mistrzostwach świata w kategorii wiekowej U-17[17], a także z Ekwadorem (1:2), kiedy to zanotował trafienie bezpośrednim strzałem z rzutu wolnego[18]. Panamczycy ostatecznie zakończyli swój udział w mundialu na 1/8 finału, ulegając gospodarzowi i późniejszemu triumfatorowi turnieju, Meksykowi (0:2)[19].

W lipcu 2012 Aguilar w barwach reprezentacji Panamy U-20 wziął udział w zakończonych powodzeniem eliminacjach do Młodzieżowych Mistrzostw Ameryki Północnej.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Aguilar jest silnym, lewonożnym[20] i utalentowanym graczem, prezentującym elegancki styl gry. Dobrze gra w powietrzu, posiada również mocny strzał z dystansu. Z krajowych piłkarzy wzoruje się na Luisie Tejadzie[1], a z zagranicznych na Cristiano Ronaldo[17]. Jest porównywany do Edinsona Cavaniego[21].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Aguilar jest synem Benigno Aguilara i Zobeidy Bustamante, posiada pięciu starszych braci[2]. Studiował na Colegio Bilingüe Cerro Viento[22]. Jest kibicem Realu Madryt[17].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Roberto E. Quelne: Jorman Aguilar, un joven que brilla con luz propia (hiszp.). La Estrella. [dostęp 9 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
  2. a b Álvaro Martínez: Nada frenó a Jorman (hiszp.). El Siglo. [dostęp 9 stycznia 2013].
  3. Aguilar es premiado por tener un torneo brillante (hiszp.). TVn, 19 grudnia 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  4. Eduardo Moreno T.: Río Abajo consigue su primera Victoria y el Líder sigue siendo Líder (hiszp.). LPF, 6 sierpnia 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  5. Campo Elías Estrada: El Río Abajo se desbordó (hiszp.). La Prensa. [dostęp 9 stycznia 2013].
  6. Arturo Bolvarán C.: Alex, el mejor portero; Jorman máximo anotador y Palacios mejor técnico (hiszp.). Telemetro, 11 grudnia 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  7. Árabe Unido y Chepo jugarán la final (hiszp.). FIFA, 28 listopada 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  8. Denise Lara: Chepo empata con Río Abajo pero avanza a la final de LPF (hiszp.). Telemetro, 24 listopada 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  9. Víctor Bárcenas: Jorman Aguilar tiene múltiples ofertas del fútbol foráneo (hiszp.). Panama America, 12 grudnia 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  10. Arturo Bolvarán C.: Jorman Aguilar: "Hay interesados en el exterior, pero nada concreto" (hiszp.). Telemetro, 11 grudnia 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  11. a b Álvaro Martínez: Jorman es del Parma (hiszp.). El Siglo, 2 marca 2013. [dostęp 5 marca 2013].
  12. Jorman Aguilar jugará con el Parma Italiano (hiszp.). Crítica, 1 marca 2013. [dostęp 4 marca 2013].
  13. Álvaro Martínez: Jorman Aguilar Del Parma al ND Gorica (hiszp.). Batakzo, 2 lipca 2013. [dostęp 23 sierpnia 2013].
  14. Prva liga: Domžale v zadnji sekundi do zmage, šest golov Maribora (słoweń.). Delo, 27 lipca 2013. [dostęp 23 sierpnia 2013].
  15. Sub 17 de Panamá obtiene el tercer lugar del Premundial (hiszp.). Prensa, 27 lutego 2011. [dostęp 9 stycznia 2013].
  16. Jorman AGUILAR (ang.). FIFA. [dostęp 9 stycznia 2013].
  17. a b c Aguilar: A dream come true (ang.). FIFA, 22 czerwca 2011. [dostęp 9 stycznia 2013].
  18. Consigue Ecuador valioso triunfo ante Panamá (hiszp.). La Jornada, 24 czerwca 2011. [dostęp 9 stycznia 2013].
  19. Juan Manuel Terán: México 2-0 Panamá... Con un 'Marco Bueno', tendrá el Tri quinto partido (hiszp.). MedioTiempo, 30 czerwca 2012. [dostęp 9 stycznia 2013].
  20. Jorman Aguilar (hiszp.). Ceroacero. [dostęp 9 stycznia 2013].
  21. ASTRI NASCENTI Aguilar il “Cavani” di Panama (VIDEO) (wł.). Gazzetta Giallorossa, 27 stycznia 2013. [dostęp 8 lutego 2013].
  22. José Miguel Domínguez F.: Jorman Aguilar,del Mundial a la escuela (hiszp.). Comando Canalero. [dostęp 9 stycznia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]