SSC Napoli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SSC Napoli
Ilustracja
Logo klubu
Pełna nazwa Società Sportiva Calcio di Napoli SpA
Przydomek Azzurri (Błękitni)
Partenopei[1]
Barwy     
błękitne
Data założenia 25 sierpnia 1926
Debiut w najwyższej lidze 1926
Data rozwiązania 30 lipca 2004
Data reaktywacji 6 września 2004
Liga Serie A
Państwo  Włochy
Region  Kampania
Adres Via del Maio di Porto 9, 80133 Neapol
Stadion Diego Maradony
Sponsor techniczny EA7
Właściciel Filmauro S.r.l.
Prezes Aurelio De Laurentiis
Trener Luciano Spalletti
Asystent trenera Marco Domenichini
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

Società Sportiva Calcio Napoliwłoski klub piłkarski z siedzibą w Neapolu, założony 25 sierpnia 1926, rozwiązany 30 lipca 2004 i reaktywowany 6 września 2004. Od sezonu 2007/08 występuje w Serie A. Jeden z najpopularniejszych futbolowych klubów we Włoszech, którego legendą jest Diego Maradona.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw:

  • 25.08.1926: Associazione Calcio Napoli – po reorganizacji Internaples
  • 1943: Società Polisportiva Napoli
  • 1945: Associazione Polisportiva Napoli
  • 20.02.1947: Associazione Calcio Napoli
  • 25.06.1964: Società Sportiva Calcio Napoli
  • 30.07.2004: klub rozwiązano w wyniku bankructwa
  • 06.09.2004: Napoli Soccer
  • 24.05.2006: Società Sportiva Calcio Napoli

AC Napoli (Associazione Calcio Napoli) zostało założone 25 sierpnia 1926[2] na bazie klubu Internaples (utworzonego w 1922 r. z połączenia Internazionale Napoli oraz Naples FBC) i spędziło większość swojej historii grając w Serie A, często pozostając najbardziej reprezentatywnym przedstawicielem południa w, zdominowanej przez zespoły z bogatej północy, lidze. W 1964 r. klub zmienił nazwę na SSC Napoli. Ojcem sukcesów klubu z Neapolu był Diego Maradona, gwiazda reprezentacji Argentyny, sprowadzony do zespołu w 1984 r. To dzięki niemu przeciętny zespół zdobył w 1987 i 1990 mistrzostwo Włoch, zaś w 1989 r. Puchar UEFA. W 1989 r. w związku z sukcesami klubu powstała słynna piosenka Napoli Forza Napoli wykonywana wielokrotnie przez piosenkarza Nino d’Angelo przy chórze włoskich kibiców. Z odejściem Maradony w 1991 r. zespół powoli schodził z piedestału włoskiej piłki. W 1998 r. Napoli spadło do Serie B, aby ponownie powrócić do Serie A na jeden sezon w 2000 r.. Kolejny spadek nie był jednak najgorszym, co przytrafiło się klubowi. Z długami przekraczającymi 70 mln euro SSC Napoli musiało ogłosić bankructwo w sierpniu 2004 r. Nowy klub, Napoli Soccer, to kontynuator tradycji zespołu, który mógł całkowicie zniknąć z piłkarskiej mapy Włoch. Dzięki inwestorom i wiernym kibicom, którzy w niesamowitych ilościach przychodzili na mecze 3. ligi, klub dostał szansę odzyskać dawną reputację. W sezonie 2005/06 zespół awansował do Serie B, a rok później awansował do najwyższej włoskiej klasy rozgrywkowej po bezbramkowym remisie z innym beniaminkiem Serie A sezonu 2007/08Genoa CFC. W 2012 r. po raz czwarty zdobył Puchar Włoch. W sezonie 2012/13 Napoli zajęło drugie miejsce w lidze. Królem strzelców został Urugwajczyk Edinson Cavani, który zaliczył 29 trafień. Po zakończeniu sezonu ze stanowiska trenera odszedł Walter Mazzarri, a jego miejsce zajął Hiszpan Rafael Benítez. Pod wodzą nowego trenera do klubu zostali sprowadzeni: Dries Mertens, José Reina, Gonzalo Higuaín[3], José Callejón, Raúl Albiol oraz Rafael Cabral. Za rekordową sumę 63 milionów euro do PSG został sprzedany najlepszy snajper drużyny Edinson Cavani[4]. Ponadto klub opuścili dwaj doświadczeni zawodnicy: Argentyńczyk Hugo Campagnaro oraz Włoch Morgan De Sanctis. 3 maja 2014 drużyna hiszpańskiego szkoleniowca zdobyła 5 raz Puchar Włoch, wygrywając z finale z Fiorentiną 3:1. Zimą 2015 r. do klubu pozyskano za 12,5 mln euro włoskiego skrzydłowego Manolo Gabbiadiniego.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

FIFA Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 31-05-2017)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Coppa Campioni.svg
Liga Mistrzów
(Puchar Europy)
zdobywca 0
finalista 0
1/8 finału 3 1990/91, 2011/12, 2016/17, 2019/20
UEFA Cup (adjusted).png
Liga Europy
(Puchar UEFA)
finalista 0
Coppacoppe.png
Puchar Zdobywców
zdobywca 0
finalista 0
połfinalista 1 1976/77

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Włochy Zdobyte trofea w rozgrywkach Włoch (stan na: 20 stycznia 2021)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Scudetto.svg
Mistrzostwo
I miejsce 2 1986/87, 1989/90
II miejsce 8 1967/68, 1974/75, 1987/88, 1988/89, 2012/13, 2015/16, 2017/18, 2018/19
III miejsce 8 1933/34, 1965/66, 1970/71, 1973/74, 1985/86, 2010/11, 2013/14, 2016/17
Coppa Italia (Italy Cup).svg
Puchar
zdobywca 6 1962, 1976, 1987, 2012, 2014, 2020
finalista 4 1972, 1978, 1989, 1997
Supercoppa ita.png
Superpuchar
zdobywca 2 1990, 2014
finalista 2 2012, 2020

II liga
I miejsce 2 1945/46, 1949/50
II miejsce 4 1961/62, 1964/65, 1999/00, 2006/07
III miejsce 1 1942/43
  • Coppa delle Alpi (1x): 1966
  • Coppa di Lega Italo-Inglese (1x): 1976

Stadion[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Stadio Diego Armando Maradona.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy SSC Napoli.
Lp. Lata urzędowania Trener Lp. Lata urzędowania Imię i nazwisko
1. 1926 – 27 Austria Antonio Kreutzer 40. 1980 Włochy Angelo Sormani
2. 1927 – 1928 Komisja techniczna
Węgry Ferenc Molnár
Giovanni Terrile
Austria Rolf Steiger
41. 1980 – 1982 Włochy Rino Marchesi
3. 1928 Austria Otto Fischer 42. 1982 Włochy Massimo Giacomini
4. 1928 – 1929 Giovanni Terrile 43. 1982 – 1983 Włochy Bruno Pesaola
5. 1929 – 1935 Anglia William Garbutt 44. 1983 – 1984 Włochy Pietro Santi
6. 1935 – 1936 Węgry Károly Csapkay 45. 1984 – 1985 Włochy Rino Marchesi
7. 1936 – 1938 Angelo Mattea 46. 1986 – 1989 Włochy Ottavio Bianchi
8. 1938 – 1939 Węgry Eugen Payer 47. 1989 – 1991 Włochy Alberto Bigon
9. 1939 Komisja techniczna
Paolo Iodice
Achille Piccini
Luigi Castello
48. 1991 – 1993 Włochy Claudio Ranieri
10. 1939 – 1940 Adolfo Baloncieri 49. 1992 – 1993 Włochy Ottavio Bianchi
11. 1940 – 1943 Antonio Vojak 50. 1993 – 1994 Włochy Marcello Lippi
12. 1943 Paolo Innocenti 51. 1994 Włochy Vincenzo Guerini
13. 1945 – 1947 Urugwaj Raffaele Sansone 52. 1994 – 1995 Vujadin Boškov
Brazylia Jarbas Faustinho
14. 1947 – 1948 Włochy Giovanni Vecchina 53. 1995 – 1996 Vujadin Boškov
Włochy Aldo Sensibile
15. 1948 Włochy Arnaldo Sentimenti 54. 1996 – 1997 Włochy Luigi Simoni
16. 1948 – 1949 Włochy Felice Borel 55. 1997 Włochy Vincenzo Montefusco
17. 1949 Włochy Luigi de Manes 56. 1997 – 1998 Włochy Bortolo Mutti
Włochy Carlo Mazzone
18. 1949 Włochy Vittorio Mosele 57. 1998 Włochy Vincenzo Montefusco
19. 1949 – 1956 Włochy Eraldo Monzeglio 58. 1998 – 1999 Włochy Renzo Ulivieri
20. 1956 – 1959 Włochy Amedeo Amadei 59. 1999 Włochy Vincenzo Montefusco
21. 1959 Włochy Annibale Frossi 60. 1999 – 2000 Włochy Walter Novellino
22. 1959 – 1961 Włochy Amedeo Amadei 61. 2000 Czechy Zdeněk Zeman
23. 1961 Włochy Amedeo Amadei
Włochy Renato Cesarini
62. 2000 – 2001 Włochy Emiliano Mondonico
24. 1961 Włochy Attila Sallustro 63. 2001 – 2002 Włochy Luigi De Canio
25. 1962 Węgry Ladislao Kubala 64. 2002 Włochy Franco Colomba
26. 1961 – 1962 Włochy Fioravante Baldi 65. 2002 Włochy Sergio Buso
27. 1962 Włochy Bruno Pesaola 66. 2002 – 2003 Włochy Francesco Scoglio
28. 1962 – 1963 Włochy Bruno Pesaola
Włochy Eraldo Monzeglio
67. 2003 Włochy Franco Colomba
29. 1963 – 1964 Włochy Roberto Lerici 68. 2003 Włochy Andrea Agostinelli
30. 1964 Włochy Giovanni Molino 69. 2003 – 2004 Włochy Luigi Simoni
31. 1964 – 1968 Włochy Bruno Pesaola 70. 2004 – 2005 Włochy Giampiero Ventura
32. 1968 – 1969 Włochy Giuseppe Chiappella 71. 2005 – 2009 Włochy Edoardo Reja
33. 1926 – 1969 Włochy Egidio di Costanzo 72. 2009 Włochy Roberto Donadoni
34. 1969 – 1973 Włochy Giuseppe Chiappella 73. 2009 – 2013 Włochy Walter Mazzarri
35. 1973 – 1976 Brazylia Luís Vinício 74. 2013 – 2015 Hiszpania Rafael Benítez
36. 1976 Włochy Alberto Delfrati
Włochy Rosario Rivellino
75. 2015 – 2018 Włochy Maurizio Sarri
37. 1976 – 1977 Włochy Bruno Pesaola 76. 2018 – 2019 Włochy Carlo Ancelotti
38. 1977 – 1978 Włochy Giovanni di Marzio 77. 2019 – 2021 Włochy Gennaro Gattuso
39. 1978 – 1980 Brazylia Luís Vinício 78. 2021 – Włochy Luciano Spalletti

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze SSC Napoli.
Stan na 31 sierpnia 2021
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Włochy Alex Meret
2 OB Francja Kévin Malcuit
3 PO Włochy Filippo Costa
4 PO Niemcy Diego Demme
5 OB Brazylia Juan Jesus
6 OB Portugalia Mário Rui
7 PO Macedonia Północna Elif Ełmas
8 PO Hiszpania Fabián Ruiz
9 NA Nigeria Victor Osimhen
11 NA Meksyk Hirving Lozano
12 BR Włochy Davide Marfella
13 OB Kosowo Amir Rrahmani
14 NA Belgia Dries Mertens (wicekapitan)
16 BR Polska Hubert Idasiak
Nr Poz. Piłkarz
20 PO Polska Piotr Zieliński (4. kapitan)
21 NA Włochy Matteo Politano
22 OB Włochy Giovanni Di Lorenzo
24 NA Włochy Lorenzo Insigne (kapitan)
25 BR Kolumbia David Ospina
26 OB Senegal Kalidou Koulibaly (3. kapitan)
31 OB Algieria Faouzi Ghoulam
33 NA Algieria Adam Ounas
37 NA Włochy Andrea Petagna
44 OB Grecja Kostas Manolas
59 OB Włochy Alessandro Zanoli
68 PO Słowacja Stanislav Lobotka
PO Kamerun André Anguissa (wypożyczony z Fulham)

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
PO Francja Karim Zedadka (w Royal Charleroi do 30 czerwca 2022)
NA Włochy Leonardo Candellone (w Südtirolu do 30 czerwca 2022)
BR Włochy Nikita Contini (w Crotone do 30 czerwca 2022)
NA Włochy Eugenio D'Ursi (we Pescarze do 30 czerwca 2022)
NA Włochy Franco Ferrari (we Pescarze do 30 czerwca 2022)
PO Włochy Michael Folorunsho (w Pordenone do 30 czerwca 2022)
OB Włochy Gianluca Gaetano (w Cremonese do 30 czerwca 2022)
Nr Poz. Piłkarz
OB Włochy Sebastiano Luperto (w Empoli do 30 czerwca 2022)
PO Francja Zinédine Machach (w Budapest Honvéd do 30 czerwca 2022)
NA Polska Arkadiusz Milik (w Olympique Marsylia do 30 czerwca 2022)
PO Włochy Luca Palmiero (w Cosenzy do 30 czerwca 2022)
NA Włochy Gennaro Tutino (w Parmie do 30 czerwca 2022)
PO Niemcy Amin Younes (w Eintrachcie Frankfurt do 30 czerwca 2022)
NA Włochy Alessio Zerbin (we Frosinone do 30 czerwca 2022)

Zastrzeżone numery[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
10 NA Argentyna Diego Maradona (za zasługi)

Rywalizacja[edytuj | edytuj kod]

Kibice Napoli od początku istnienia klubu nie mieli najlepszych stosunków z klubami z północnej części Włoch. Jedną z pierwszych historycznych rywalizacji były mecze z Hellasem Verona. W latach 80 klub stworzył rywalizację z Interem, Juventusem i Milanem. Do dnia dzisiejszego Napoli tworzy zaciętą rywalizację z Interem i Hellasem Verona. Jednak Napoli prowadzi też zaciętą rywalizację z Romą. Derby te nazywane są: Derby del Sole.

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Sponsorzy koszulek Sponsorzy strojów
1978–80 Puma Brak
1981–82 Snaidero
1981–81 NR
1982–83 Cirio
1983–84 Latte Berna
1984–85 Linea Time Cirio
1985–88 NR Buitoni
1985–91 Mars
1991–94 Umbro Voiello
1994–96 Lotto Record Cucine
1996–97 Centrale del Latte di Napoli
1997–99 Nike Polenghi
1999–00 Peroni
2000–03 Diadora
2003–04 Legea Russo Cicciano
2004–06 Kappa Manuale d'amore / Sky Captain / Crash
2005–06 Lete
2006–09 Diadora
2009–2011 Macron
2011–2014 Lete-MSC
2014-2015 Lete / Pasta Garofalo
2015-2021 Kappa Lete / Garofalo / Kimbo
2021- EA7

Inne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od imienia mitycznej syreny Partenopy, której ciało mieli odnaleźć na brzegu greccy założyciele miasta; tak określa się we Włoszech mieszkańców Neapolu
  2. Italy - List of Foundation Dates - RSSSF
  3. Oficjalnie: José Reina i Gonzalo Higuain zawodnikami SSC Napoli (pol.). napoli24h.pl. [dostęp 4 sierpnia 2013].
  4. Oficjalnie: Edinson Cavani zawodnikiem PSG (pol.). transfery.info. [dostęp 4 sierpnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]