Josef Schwammberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Josef Schwammberger (14 lutego 1912 w Brixen, Tyrol Południowy - 3 grudnia 2004 w Stuttgarcie), podoficer SS - Oberscharführer, zbrodniarz wojenny, komendant obozów w Rozwadowie, Przemyślu i Mielcu.

Jako komendant obozowy (1942-1944) przyczynił się do śmierci kilku tysięcy osób, głównie Żydów więzionych lub dopiero przywiezionych do obozu. Znany był ze szczególnego okrucieństwa, świadkowie w jego procesie zeznawali, że wiele osób zabił gołymi rękoma. Po II wojnie światowej schronił się w Argentynie, pracował w przedsiębiorstwie naftowo-chemicznym w La Plata, nie zmieniając nawet nazwiska. W 1987 został zatrzymany i wydany władzom niemieckim.

Postawiony przed sądem w Stuttgarcie, w początkowej fazie procesu oskarżony został o zabójstwo (lub pomoc w zabójstwie) 3377 osób. Ostatecznie udało się udowodnić śmierć 34 osób bezpośrednio z rąk Schwammbergera oraz 275 na jego rozkaz. Za zbrodnie te został skazany 18 maja 1992 na karę dożywotniego więzienia[1]. W sierpniu 2002 sąd, biorąc pod uwagę okrucieństwo skazanego, nie przychylił się do wniosku o zwolnienie ze względu na podeszły wiek.

W 2003 zmarła w Argentynie w wieku 87 lat żona Schwammbergera, Kathe. Sam Josef Schwammberger zmarł w szpitalu więziennym rok później.

Przypisy

  1. Kalendarium (od 1989 r.) w Encyklopedii miasta Mielca