Julio Meléndez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julio Meléndez
Ilustracja
Imię i nazwisko Julio Guillermo Meléndez Calderón
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1942
Lima, Peru
Pozycja obrońca
Wzrost 185 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
?-1961
1961–1962
1962–1963
1963–1964
1965–1967
1968–1972
1972–1973
1973
1974
1975–1977
1978–1979
Centro Iqueño Lima
Defensor Lima
KDT Nacional Callao
Sport Boys Callao
Defensor Arica Lima
Boca Juniors
Defensor Lima
Atlético Chalaco Callao
Unión Tumán
Juan Aurich Chiclayo
León Huánuco





154 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1965–1977  Peru 35 (0)

Julio Guillermo Meléndez Calderón (11 kwietnia 1942) - piłkarz peruwiański, obrońca.

Urodzony w Limie Meléndez w piłkę zaczął grać w klubie Centro Iqueño Lima. W latach 1961–1962 był piłkarzem klubu Defensor Lima, a od 1962 do 1963 grał w klubie KDT Nacional Callao. W latach 1963–1964 grał w klubie Sport Boys Callao. Od 1965 do 1967 roku występował w barwach klubu Defensor Arica Lima, po czym przeniósł się do Argentyny, gdzie od 1968 roku był graczem klubu Boca Juniors. W barwach Boca Juniors zadebiutował 10 marca w wygranym 2:1 meczu z Colón Santa Fe.

W 1969 roku został mistrzem Argentyny mistrzostw Nacional, dzięki czemu razem Boca Juniors wziął udział w turnieju Copa Libertadores 1970, gdzie jego klub dotarł do ćwierćfinału. Ponowne mistrzostwo Nacional w 1970 roku dało prawo do gry w Copa Libertadores 1971, gdzie jednak Boca Juniors odpadł już w fazie grupowej, przegrywając rywalizację z peruwiańskim klubem Universitario Lima. W barwach klubu Boca Juniors po raz ostatni Meléndez zagrał 30 lipca 1972 roku w przegranym aż 1:5 meczu z drużyną Huracán Buenos Aires. Łącznie w Boca Juniors rozegrał 154 mecze (13 478 minut). Następnie w latach 1972–1973 znów grał w Defensor Lima, razem z którym w 1973 roku zdobył tytuł mistrza Peru. W 1973 roku przeszedł do klubu Atlético Chalaco Callao, a w 1974 był graczem klubu Unión Tumán.

Jako gracz klubu Juan Aurich Chiclayo był w składzie reprezentacji podczas turnieju Copa América 1975, gdzie Peru zdobyło tytuł mistrza Ameryki Południowej. Meléndez zagrał we wszystkich 9 meczach - dwóch z Chile, dwóch z Boliwią, dwóch z Brazylią i trzech z Kolumbią. W rewanżowym meczu z Brazylią strzelił samobójczego gola, który dał prowadzenie rywalom. Choć Peru przegrało 0:2, zdołało awansować do finału. Samobójczy gol Meléndeza był jedyną samobójczą bramką w całym turnieju.

W 1977 roku Meléndez wziął udział w eliminacjach do finałów mistrzostw świata w 1978 roku. Zagrał we wszystkich sześciu meczach - dwóch z Ekwadorem, dwóch z Chile oraz z Brazylią i Boliwią. Na finały jednak nie pojechał, a mecz z Boliwią okazał się ostatnim w reprezentacji narodowej.

W 1978 roku Meléndez był piłkarzem klubu León Huánuco, w którym w 1979 roku zakończył karierę.

Od 15 kwietnia 1965 roku do 17 lipca 1977 roku Meléndez rozegrał w reprezentacji narodowej 35 meczów, w których nie zdobył dla swej drużyny żadnej bramki[1].

Meléndez zaliczany jest do grona najwybitniejszych obrońców w historii futbolu peruwiańskiego. W okresie kariery był on jednym z najbardziej znanych obrońców południowoamerykańskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]